• تلفن نوبت دهی: 02188206059 - 02188785775 - 09032032143
  • این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
  • anomaly/سونوگرافی آنومالی

    سونوگرافی آنومالی

    سونو گرافی آنومالی اسکن سه ماهه  دوم  که در ایران باید در هفته ۱۸ و (در  جنین هایی که ntافزایش یافته داشته و یا هر نوع مورد مشکوک در سه ماهه اول داشته اند؛در هفته ۱۷ ) انجام شود ؛  شامل سه بخش است:
     ۱.بررسی بیومتری و سن جنین
    ۲.بررسی انومالی های ساختاری و structural
    ۳.بررسی soft marker s ها که همان ژنتیک سونوگرام است .
    **۴.والبته در صورت درخواست ،اکو قلب نیز همزمان انجام میشود .

    anomaly scan/سونوگرافی آنومالی
    به صورت کلی هدف این است که جنین هایی را که یافته غیر طبیعی ندارند از جنین هایی که نیاز به بررسی های بیش تر ( از جمله آمنیوسنتز )را دارند،جدا کنیم.
    برخی آنومالی های ساختاری(علاوه بر ماهیت خود ناهنجاری ساختاری )نیاز به آمنیوسنتز دارند و برخی نیاز ندارند.:
    برای مثال ،اومفالوسل ،هرنی دیافراگماتیک،تترالوژی فالوت ،آترزی مری ،هولوپروزنسفالی؛شکاف لب و کام ،...باید مستقیما آمنیوسنتز بشوند (hard markers)

    ولی برخی ناهنجاری های ساختاری نیاز به آمنیوسنتز ندارند و مشکل ماهیت خود ناهنجاری است،مانند گاستروشزی،vsd ماسکولر یا انومالی ابشتین دریچه تریکوسپید

    در مورد ژنتیک سونوگرام و بررسی soft marker sها ؛این نکات مهم است :
    مهم ترین آنها در سه ماهه دوم؛شامل nfیا nuchal  foldو NBیا nasal bone است.
    در صورت افزایش ضخامت nf(بین هفته ۱۶تا ۲۰ به بیش از ۵میلی متر و بین هفته ۲۰ تا ۲۲ به بالای ۶ میلی متر )انجام حداقل niptیا ترجیحا آمنیوسنتز توصیه میشود .
    در صورت absent nasal bone در سه ماهه دوم نیز آمنیوسنتز و در صورت هایپوپلاستیک بودن آن نیز niptو یا امنیو سنتز توصیه میشود (برای تشخیص nbهایپوپلاستیک از فرمول نیست nbبه bpdاستفاده کنید که نباید کمتر از  ۱به ۱۰ باشد یعنی اگر bpd برابر با ۴۰ میلی باشد،؛حداقل میران قابل قبول nbبرابر با ۴ میلی است ).
    از soft marker های دیگر میتوان به :
    کیست کورویید پلکسوس
    پیلکتازی دوطرفه بدون کالکتازی
    روده اکوژن گرید ۳
    فوکوس قلبی
    بند ناف تک شریانی(sua)
    ونتریکولومگالی خفیف (۱۰تا ۱۲ میلی متر )
    Short flو hl(البته نه در حد آنومالی اسکلتی)
    Aberent right sub clavian artery

    ضخامت pre nasal thickness به nbبیش از از 78.و....
    اشاره کرد.

    در حال حاضر سایر soft marker s ها مانند زاویه ایلیاک،طول گوش ؛زاویه ماگزیلاری _فاشیال..کاربرد دیگر ندارند.
    در صورت وجود دو عدد soft marker(به جز nbو nfکه توضیح دادم ) میشود دو راهبرد داشت :یا niptو آمنیو توصیه شود و یا  آزمایشات دابل و کوادراپل و nt را چک کرد و اگر در  این موارد ،مشکلی نبود؛با فالو و انومالی اسکن و اکو؛کار را ادامه دهیم و اگر دابل و کوادراپل و یا ntدارای موارد مشکوک بود ،niptیا آمنیو انجام داد

    مطالعه مقایسه ای اسکن سونوگرافی معمول در مقابل سونوگرافی آنومالی

    چکیده اهداف-برای ارزیابی هزینه-فایده تغییر از غربالگری انتخابی (خطر بالا) به غربالگری سونوگرافی معمول برای ناهنجاری جنین.

    روش ها- مطالعه آینده نگر 12 ماه قبل و بعد از معرفی سونوگرافی روتین سه ماهه دوم برای ناهنجاری جنین در موسسه ما. تمام ناهنجاری های مادرزادی، نحوه تشخیص و نتیجه ثبت شد و تجزیه و تحلیل هزینه برنامه انجام شد.

    بیشتر بخوانید: سونوگرافی خانم ، اکوی قلب جنین ، سونوگرافی سه بعدی رحم ، الاستوگرافی کبد در تهران

    نتایج- در 12 ماه سیاست انتخابی (پرخطر) اولتراسوند، اسکن های دقیق سه ماهه دوم در 1007 (26٪) بارداری انجام شد. در 12 ماه غربالگری ناهنجاری سونوگرافی معمول، اسکن در 3529 (93٪) بارداری انجام شد. سونوگرافی معمولی تنها روش تشخیص 11 ناهنجاری مادرزادی عمده و 18 ناهنجاری مادرزادی کمتر شدید بود که در حاملگی‌های کم خطر که قبلاً برای سونوگرافی پرخطر واجد شرایط نبودند، یافت شد. در هفت مورد از این موارد، والدین با صرفه جویی در درمان و مراقبت طولانی مدت ، ختم بارداری را انتخاب کردند.

    هزینه مالی ارائه خدمات غربالگری سونوگرافی در بیمارستان ما به مدت 12 ماه 57573 پوند و سود مالی حاصل از آن برای سال 957973 پوند برآورد شد.

    نتیجه‌گیری - اگرچه مشخص شده است که ارزیابی بسیاری از هزینه‌ها و مزایای عاطفی و روانی این خدمات دشوار است، به نظر می‌رسد سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر باشد.صرفه جویی مالی به دست آمده در بیمارستان ما در صورت انجام غربالگری در تمام بیمارستان های انگلستان و ولز به صرفه جویی سالانه بالقوه نزدیک به 170 میلیون پوند برای خدمات بهداشت ملی تبدیل می شود.

    اثربخشی سونوگرافی معمول سه ماهه دوم ناهنجاری جنین به عنوان یک آزمایش غربالگری برای ناهنجاری های مادرزادی ثابت نشده است. بررسی اخیر توسط یک گروه کاری از کالج سلطنتی متخصصین زنان و زایمان (RCOG) تعداد کمی از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده را در مورد این موضوع نشان داد. آنها تنوع گسترده ای بین مطالعات منتشر شده در متغیرهای مهمی مانند کیفیت تجهیزات سونوگرافی، تجربه سونوگرافیست ها، انتخاب بیمار، سن حاملگی در زمان سونوگرافی و طبقه بندی ناهنجاری های جنینی پیدا کردند که مقایسه بین چنین مطالعاتی را دشوار می کند.

    در برخی دیگر، اطلاعات کافی در مورد این متغیرها حذف شد، در نتیجه تفسیر را محدود کرد.1 همان کارگروه همچنین به مقرون به صرفه بودن سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین نگاه کرد، اما مجدداً با داده های محدود در مورد هزینه ها، و تغییرات گسترده بین مطالعات، روبرو شد.

    بررسی به روز کارآزمایی های بالینی انجام شده توسط گروه بارداری و زایمان کاکرین به این موضوع پرداخته است که آیا استفاده از سونوگرافی معمول قبل از زایمان به عنوان یک روش غربالگری قبل از هفته 24 حاملگی بر تشخیص ناهنجاری های جنینی تأثیر می گذارد یا خیر.

    آنها دریافتند که هنگامی که مطالعه اولتراسوند به طور خاص برای تشخیص ناهنجاری جنینی انجام شد، تعداد ختم های برنامه ریزی شده بارداری افزایش یافت. دو مطالعه کاهش مرگ و میر پری ناتال را پس از تشخیص ناهنجاری جنینی و ختم حاملگی های پیش بینی شده نشان دادند. با این حال، به طور کلی، بررسی سیستماتیک توسط گروه بارداری و زایمان کاکرین به این نتیجه رسید که هنوز شواهد کافی وجود ندارد که نشان دهد مرگ و میر پری ناتال با این روش کاهش یافته است.

    مطالب پیشنهادی : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی

    هنگام در نظر گرفتن نهاد هر برنامه غربالگری، مهم است که اثربخشی تحقیق، مسائل اخلاقی مطرح شده توسط غربالگری، و پیامدهای انسانی و مالی، چه در کوتاه مدت و چه در بلندمدت، در نظر گرفته شود.عواقب یک ناهنجاری شدید مادرزادی ممکن است بسیار فراتر از معلولیت به کودک گسترش یابد و ممکن است اثرات مخربی بر سایر اعضای خانواده داشته باشد.

    تشخیص قبل از تولد یک بیماری کشنده یا شدیداً ناتوان کننده به والدین این فرصت را می دهد که مشاوره قبل از زایمان در مورد گزینه ختم بارداری داشته باشند. تشخیص پیش از تولد ناهنجاری‌های کمتر شدید امکان زایمان برنامه‌ریزی شده نوزاد را در مناسب‌ترین زمان و مکان فراهم می‌کند و والدین هر دو آمادگی بهتری از نظر عاطفی و عملی برای نتیجه پس از زایمان.  دارند.

    از دیگر مزایای سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین می توان به اطمینان بیشتر والدین از اینکه جنین آنها در سونوگرافی از نظر ساختاری طبیعی به نظر می رسد، اشاره کرد.

    در حال حاضر، یک اسکن معمولی سونوگرافی ناهنجاری جنین به طور جهانی در همه بیمارستان‌های بریتانیا مورد بررسی قرار نمی‌گیرد. در بیمارستان ما قبل از ژوئیه 1993، سونوگرافی ناهنجاری جنین سه ماهه دوم به طور انتخابی تنها در آن حاملگی هایی که توسط متخصص زنان و زایمان به عنوان "پرخطر" در نظر گرفته می شد، انجام می شد. چنین بارداری‌های انتخابی شامل آنهایی بود که سابقه خانوادگی ناهنجاری مادرزادی، عوامل خطرزای مادری (مانند داروها، دیابت، یا صرع) یا نشانگرهای بالینی یا بیوشیمیایی ناهنجاری داشتند.

    در جولای 1993، سونوگرافی معمول جنین با یک سونوگرافی ناهنجاری جنین در سه ماهه دوم معرفی شد.مطالعه حاضر با هدف مقایسه نتیجه و تجزیه و تحلیل هزینه برای سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین و عملکرد قبلی سونوگرافی انتخابی انجام شد.

     anomaly scan/سونوگرافی آنومالی

    بیماران و روش ها برای بررسی سونوگرافی آنومالی

    این مطالعه در بیمارستانی انجام شد که سالانه برای حدود 3800 زن از جمعیت محلی، علاوه بر مراقبت‌های ثالثه مامایی برای بیمارستان‌های دوردست، مراقبت‌های اولیه مامایی را ارائه می‌کرد. گروهی از زنان مراجعه کننده برای مراقبت های اولیه اساس مطالعه ما را تشکیل دادند و نتایج ما را با سایر مراکز اولیه مراقبت های زنان و زایمان مرتبط ساختند.

    زنان در حدود هفته 12 بارداری در کلینیک رزرو مراجعه کردند و در این زمان در مورد آزمایش های غربالگری موجود در دوران بارداری و ارزش، محدودیت ها و پیامدهای آنها مشاوره دریافت کردند. همه زنان یک سونوگرافی سه ماهه اول برای تایید زنده ماندن جنین، تعداد و سن حاملگی قرار گرفتند. آنها همچنین در هفته 16 بارداری غربالگری بیوشیمیایی شامل Æ فتوپروتئین سرم (AFP) و گنادوتروپین جفتی انسانی با زنجیره آزاد (a-hCG) مورد بررسی قرار گرفتند.

    تمام اسکن ها با دستگاه های سونوگرافی SSA 250A توشیبا انجام شد و همه سونوگرافیست ها دارای مدرک دیپلم سونوگرافی پزشکی و میانگین 15 سال سابقه سونوگرافی مامایی بودند. از همان سونوگرافیک ها و تجهیزات قبل و بعد از معرفی سونوگرافی معمولی آنومالی استفاده شد. هنگامی که مطالعه غربالگری اولتراسوند یک ناهنجاری را نشان داد، زن در همان روز در کلینیک دوران بارداری توسط یک متخصص زنان و زایمان مصاحبه شد که نتایج سونوگرافی را توضیح داد. مشاوره در حد مقتضی ارائه شد. مدیریت بیشتر توسط یک تیم چند رشته ای انجام شد، که اطمینان حاصل کرد که والدین می توانند تصمیم آگاهانه ای بگیرند اگر به فکر ختم بارداری هستند. تمام نوزادانی که پس از تشخیص یک ناهنجاری قبل از زایمان به دنیا آمدند، قبل از ترخیص از بیمارستان، توسط یکی از اعضای ارشد تیم اطفال مورد بررسی قرار گرفتند.

    داده ها برای یک دوره 12 ماهه قبل و بعد از معرفی سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین جمع آوری شد. هر گونه ناهنجاری مادرزادی که در دوران بارداری یا پس از زایمان تشخیص داده شود، از طریق یک سیستم ممیزی اطلاع داده شد و یادداشت‌های مادر و اطفال برای همه این موارد مورد بررسی قرار گرفت - همراه با اخطار ختم بارداری، مرور یادداشت‌های ترخیص کودکان، و کدگذاری‌ها.

    هر گروه از زنان تا 24 ماه پس از زایمان پیگیری شدند.

    زنانی که برای مراقبت های دوران بارداری در بیمارستان های دیگر رزرو شده بودند و پس از تشخیص یک ناهنجاری مادرزادی به بیمارستان ما مراجعه کردند، از مطالعه حذف شدند. ناهنجاری های مادرزادی که در سونوگرافی سه ماهه دوم غیرقابل تشخیص تلقی می شدند و اهمیت زیادی نداشتند، مانند برچسب های پوستی پیش گوش، فتق مادرزادی مغبنی، هیدروسل، بیضه های نزول نکرده، فیموز، هیپوسپادیاس، باسن کلیکی یا جابجا شده، تالیپ های موضعی، اکسیشن یا سیندولاکتی.

    هزینه مالی معرفی سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین با در نظر گرفتن هزینه‌های تجهیزات (شامل هزینه‌های سرمایه و خدمات)، مواد، staV (پرستاران، ماماها و سونوگرافیک)، مطالعات سیتوژنتیک، مدیریت و افزایش نیازهای ناشی از آن برآورد شد.

    مطالب پیشنهادی: اکوکاردیوگرافی قلب جنین ، الاستوگرافی کبد ، سونوگرافی غربالگری ، فیبرواسکن کبد

    نتایج حاصل از بررسی انجام سونوگرافی آنومالی

    تعداد ارجاع‌ها از مراقبت‌های اولیه برای هر دو گروه مشابه بود، اما تعداد اسکن‌های سونوگرافی سه ماهه دوم تقریباً چهار برابر شد (جدول 1). تعداد حاملگی های خاتمه یافته به دلیل ناهنجاری جنینی از 9 مورد به 17 مورد در سال افزایش یافت.

    مجموع هزینه سالانه سونوگرافی زنان و زایمان در سال پس از معرفی سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین 115 047 پوند محاسبه شد (جدول 2). . چهل و نه درصد حجم کار مربوط به سونوگرافی ناهنجاری جنینی بود که قبل از معرفی این سرویس انجام نمی شد.

    افزایش خالص هزینه اسکن‌های معمول اولتراسوند ناهنجاری جنین با استفاده از تجزیه و تحلیل میانگین هزینه 56373 پوند بود که به موجب آن هزینه‌های سرمایه و خدمات برای حجم کار تقسیم می‌شوند. با در نظر گرفتن افزایش تعداد آمنیوسنتز، هزینه کل به 57573 پوند افزایش یافت - معادل هزینه 16 پوند برای هر بارداری (جدول 2).

    بروز کلی و الگوی ناهنجاری های قابل توجه در گروه های مورد مطالعه در هر دو سال مشابه بود (جدول 3). یک ناهنجاری قابل توجه به عنوان ناهنجاری که باعث یک عواقب زیانبار اجتناب ناپذیر بر کیفیت زندگی کودک می شود، تعریف شد.

    در طول 12 ماه اسکن معمول ناهنجاری جنین، 29 ناهنجاری قابل توجه در بارداری هایی رخ داد که در آن هیچ فاکتور خطر قبلی وجود نداشت، غربالگری بیوشیمیایی طبیعی بود و هیچ دلیل بالینی برای نگرانی وجود نداشت. این ناهنجاری ها تنها با اسکن معمول ناهنجاری جنین تشخیص داده شد.

     سیزده ناهنجاری مادرزادی با روش‌های دیگر شناسایی شد - به عنوان مثال، در رزرو سونوگرافی، غربالگری بیوشیمیایی، یا سونوگرافی انتخابی. 12 ناهنجاری قابل توجه توسط سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین نادیده گرفته شد که نشان دهنده اسکن منفی کاذب است. دو مرگ داخل رحمی با اسکن معمول ناهنجاری جنین کشف شد، اما این موارد در تجزیه و تحلیل لحاظ نشدند، زیرا تصور می‌شد که مرگ‌ها به زودی از نظر بالینی آشکار می‌شوند و بنابراین تشخیص سونوگرافی اولیه به طور قابل‌توجهی مدیریت را تغییر نداد. از آن ناهنجاری هایی که توسط سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین تشخیص داده شد، 11 مورد کشنده یا ناتوان کننده شدید در نظر گرفته شد و در هفت مورد از این حاملگی ها والدین بر اساس یافته های سونوگرافی خاتمه بارداری را انتخاب کردند. بیست و پنج نتیجه مثبت کاذب بودند - یعنی آن بارداری هایی که در آن سونوگرافی معمول ناهنجاری جنین یک ناهنجاری را نشان داد که ممکن است انتظار می رود افزایش اضطراب والدین ایجاد کند، اما در گذشته بی اساس بود. 19 مورد از این کیست‌های شبکه کوروئید جدا شده بودند که هیچ نشانگر سونوگرافی دیگر برای آنیوپلوئیدی نداشتند.

    سه مورد اتساع لگن کلیه جنین یافت شد، اما سایر بررسی‌های کلیوی پس از تولد طبیعی بود، نوزادان بدون علامت بودند، و ناهنجاری سونوگرافی به طور کامل با پیگیری پس از زایمان در عرض 24 ماه برطرف شد. سه نتیجه مثبت کاذب دیگر، تشخیص های قبل از تولد ناهنجاری آدنوماتوئید کیستیک نوع III جدا شده ریه، بزرگ شدن سیسترنا مگنا و بطن کولومگالی خفیف بود. یافته‌های سونوگرافی در پی‌گیری اسکن‌های اولتراسوند قبل از زایمان بهبود یافت و حاملگی‌ها به پایان رسید. بررسی های پس از زایمان طبیعی بود و نوزادان بدون علامت بودند و در 24 ماه پیگیری به طور طبیعی رشد می کردند.

    12 اسکن ناهنجاری جنین منفی کاذب در طول 12 ماه اسکن معمول ناهنجاری جنین پیدا شد. ناهنجاری های قلبی، از جمله نقایص سپتوم دهلیزی-بطنی، جابجایی شریان های بزرگ، و کوآرکتاسیون آئورت با نقص سپتوم بطنی، مهم ترین گروه را نشان می دهند و عوارض و هزینه های درمان برای این ناهنجاری ها بیشترین بود. برخی دیگر از یافته‌های سونوگرافی منفی کاذب نسبتاً جزئی و سازگار با یک زندگی سالم بودند - به عنوان مثال، آپلازی یک طرفه کلیه، تالیپ‌هایی که نیاز به جراحی دارند، و کاهش بدشکلی یک پا.

    با استفاده از تخمین‌های موجود از هزینه مراقبت (به‌روزرسانی شده به ارقام سال 1993 با فرض تورم 5 درصد)، ما سعی کردیم سود هزینه انجام سونوگرافی معمولی در مقابل ناهنجاری انتخابی جنین را در هفته‌های 18 تا 20 بارداری در بیمارستان خود محاسبه کنیم.

    در طول 12 ماه اولتراسوند ناهنجاری انتخابی جنین، 10 نوزاد با ناهنجاری های مادرزادی عمده متولد شدند که در دوران بارداری شناسایی نشده بودند، اما در اسکن معمول ناهنجاری جنین ممکن است در گذشته نگریسته شود. جدول 4 هزینه های مراقبت فردی تخمینی را برای این نوزادان نشان می دهد که در مجموع 1 044 795 پوند است. هفت ختم حاملگی انجام شده برای ناهنجاری جنینی که تنها در سونوگرافی ناهنجاری تشخیص داده شده است در طول 12 ماه اسکن معمول ناهنجاری جنین منجر به صرفه جویی مالی تخمینی در مراقبت شده است. هزینه های 1 015 546 پوند (جدول 5). این معادل سود مالی کلی 957 973 پوند است که هزینه 57 573 پوند ارائه خدمات غربالگری را در نظر می گیرد.

    در سال 1993، 673467 تولد در انگلستان و ولز رخ داد که در صورت انجام غربالگری در تمام بیمارستان های انگلستان و ولز، پس انداز بالقوه سالانه 169869190 پوند برای NHS به وجود آمد.

    بحث

     حدود 2% از تمام نوزادان با یک ناهنجاری ساختاری عمده متولد می شوند، 5 و 90% از نوزادان با ناهنجاری مادرزادی از زنانی متولد می شوند که هیچ فاکتور خطر بالینی قابل شناسایی ندارند. با اسکن باید بتوانیم نشان دهیم که افزایش تشخیص ناهنجاری های مادرزادی در جمعیت کم خطر هم مقرون به صرفه است و هم از نظر اجتماعی و اخلاقی قابل قبول است.

    مطالعات اولیه که به حساسیت سونوگرافی جنین برای تشخیص ناهنجاری‌های مادرزادی پرداخته بودند، بر حاملگی‌های پرخطر متمرکز بودند و حساسیت 95 درصدی را برای تشخیص نقایص ساختاری اصلی قبل از تولد در این گروه انتخاب شده نشان دادند. حاملگی های انتخاب نشده یا کم خطر وضوح تصویر دستگاه های اولتراسوند در سال های اخیر به طور قابل توجهی بهبود یافته است و بنابراین تجزیه و تحلیل نتایج باید به مطالعات اخیر محدود شود. چنین مطالعاتی میزان تشخیص ناهنجاری‌های جنینی را در جمعیت‌های مامایی انتخاب‌نشده از 40.4 درصد تا 74.4 درصد نشان می‌دهد. 8-11، با این حال، استفاده از یک جمعیت انتخاب‌نشده در نظر نمی‌گیرد که تعدادی از این حاملگی‌ها در معرض افزایش خطر درک شده هستند. به همین ترتیب، دلایل بالینی برای نگرانی ممکن است در دوران بارداری ایجاد شود و منجر به انجام سونوگرافی قبل از زایمان به دلایل دیگری شود. در بخش‌هایی مانند ما که با رزرو سونوگرافی در سه ماهه اول و آزمایش‌های معمول غربالگری بیوشیمیایی شامل AFP و â-hCG، تعدادی از ناهنجاری‌ها قبل از مراجعه بیماران برای اسکن ناهنجاری جنین در سه ماهه دوم تشخیص داده می‌شوند. به طور مشابه، ناهنجاری های مرتبط با تاخیر رشد داخل رحمی ممکن است واجد شرایط سونوگرافی سه ماهه سوم باشند. بنابراین درصدی از ناهنجاری ها توسط این سیاست انتخابی اولتراسوند شناسایی می شود.

    مطالب پیشنهادی: سونوگرافی غربالگری دوم ، عکس رنگی رحم، سونوگرافی شبانه روزی

    کارآزمایی RADIUS یک گروه واقعی از مادران "کم خطر" را بررسی کرد، به استثنای حاملگی هایی که هر نشانه دیگری برای سونوگرافی به غیر از غربالگری داشت. این مطالعه حساسیت 34.8 درصدی را در تشخیص حداقل یک ناهنجاری اصلی در گروه غربالگری شده با سونوگرافی (16.6 درصد قبل از 24 هفته) در مقایسه با 11 درصد در گروه کنترل (4.9 درصد قبل از هفته 24) نشان داد.12 متاسفانه سونوگرافیست های این مطالعه متشکل از تکنسین ها، متخصصین زنان و زایمان و ماماها با تجربه متغیر.

    در NHS در بریتانیا، تأثیر مالی یک سرویس باید توجیه شود. محاسبات هزینه های انجام شده و تجزیه و تحلیل هزینه-فایده دشوار است و می تواند در معرض تغییرات گسترده ای در ارزیابی ها باشد. هزینه اسکن ناهنجاری جنین به طور اجتناب ناپذیری بین مراکز متفاوت خواهد بود و به میزان توان مصرفی بیماران و تجهیزات و هزینه های staV بستگی دارد.

    مطالعات قبلی هزینه سونوگرافی سه ماهه دوم را در انگلستان 11 پوند و در سوئد 13 دلار تخمین زده است. یک مطالعه نروژی هزینه یک برنامه غربالگری سونوگرافی دو مرحله ای را در هفته 19 و 32 بارداری 250 دلار تخمین زده است. هزینه اسکن معمول ناهنجاری جنین در موسسه ما 16 پوند برای هر بارداری محاسبه شد.

    هزینه های مراقبت در این مقاله نشان دهنده بهترین تخمین از هزینه های متحمل شده در تشخیص قبل از تولد و مراقبت های پس از زایمان از نوزادان متولد شده با ناهنجاری ها است. مطالعه ما، علیرغم تعداد نسبتاً کمی که دارد، دارای مزیت ارائه داده های مقایسه ای برای بیماران اسکن شده در همان واحد توسط همان سونوگرافیست های با تجربه است و نتایج قابل دستیابی در یک مرکز اولیه مراقبت های زنان و زایمان را در یک موقعیت بالینی واقعی نشان می دهد. یک مطالعه چند مرکزی مزیت افزایش تعداد اما ضرر تنوع در تجهیزات و تخصص سونوگرافی بین بخش‌ها را دارد. همچنین، در حال حاضر مشکل خواهد بود زیرا بسیاری از واحدهای زایمان در انگلستان قبلا غربالگری معمول بارداری های کم خطر را اجرا کرده اند.

    انتظار می رود که تشخیص یک بیماری کشنده یا شدیداً ناتوان کننده که منجر به ختم بارداری شود، بیشترین پس انداز مالی بالقوه را داشته باشد. توجه به ختم حاملگی در این گروه منعکس کننده پیشینه اخلاقی، فرهنگی و مذهبی جمعیت است و این امر بر مزایای مالی برنامه غربالگری تأثیر می گذارد. با این حال، نگرانی در مورد پس انداز مالی بالقوه نباید اجازه دهد که برای خاتمه بارداری بر والدین فشار وارد شود. این وظیفه پزشک است که از ارائه مشاوره بهینه اطمینان حاصل کند تا والدین بتوانند آگاهانه انتخاب کنند. پیامدهای روانی ختم برای ناهنجاری جنین را نباید نادیده گرفت و مراقبت های فیزیکی حساس، حمایت روانی، مشاوره سوگ و توصیه های ژنتیکی را نباید نادیده گرفت.

    باید مورد توجه قرار گیرد مشاوره مورد نیاز برای هر ناهنجاری جنینی، چه با غربالگری بیوشیمیایی یا سونوگرافی تشخیص داده شود، مشابه است. قبل از انجام غربالگری و همچنین برای زنان «پرده مثبت» باید مشاوره داده شود.

    ما همچنین باید مزایای اطمینان خاطر را برای تعداد زیادی از والدینی که به درستی با اسکن ناهنجاری معمول اطمینان می‌دهند که جنینشان طبیعی است، بپذیریم. مطالعه‌ای که به تأثیر نمایش جنین زنان در صفحه اولتراسوند در زمان واقعی نگاه می‌کرد، نشان داد که این امر باعث افزایش آگاهی مادر از جنین در حال رشد و پایبندی بیشتر به توصیه‌های مراقبت‌های بهداشتی در دوران بارداری می‌شود.

    همچنین در بارداری هایی که در آن ناهنجاری مادرزادی از طریق بارداری تشخیص داده می شود و در آن بارداری ادامه می یابد، مزایای بالقوه ای نیز وجود دارد. یک مطالعه روی نوزادان مبتلا به گاستروشیزیس نشان داد که در گروه انتقال قبل از زایمان به طور قابل توجهی نیاز کمتری به تهویه کمکی بعد از عمل و ترخیص زودتر از خانه از خانه در مقایسه با گروه انتقال پس از زایمان وجود دارد. دانش قبل از تولد از یک ناهنجاری نیز ممکن است برای والدین مفید باشد، و به آنها فرصت می دهد تا خود را با خود وفق دهند. شرایط را از نظر احساسی و عملی برای دوره پس از زایمان آماده کنید، به خصوص اگر نیاز به انتقال به بخش اطفال منطقه باشد. می توان به والدین این فرصت را داد که از بخش نوزادان بازدید کنند و در مورد آن بحث کنند

    مدیریت مورد انتظار پس از زایمان با متخصصان مربوطه اگرچه اینها مزایای قابل توجهی هستند، اما ارزیابی عینی و بیان آنها به صورت پولی دشوار است. در مطالعه ما به طور رسمی سعی نکردیم نگرش والدین را نسبت به تشخیص یک ناهنجاری در سونوگرافی قبل از تولد ارزیابی کنیم، اما بازخورد غیررسمی مثبت بود.

    عواملی که با فواید مالی اسکن معمول ناهنجاری جنین مقابله می کنند، شامل افزایش نیاز به مشاوره و اضطراب ناشی از اسکن های مثبت کاذب، نامشخص یا منفی کاذب است. اسکن‌های ناهنجاری جنینی مثبت کاذب در مطالعه ما به ناچار باعث ایجاد اضطراب می‌شوند، اما اهمیت پیش‌آگهی آن‌ها زمانی که به‌عنوان ناهنجاری‌های مجزا در یک جمعیت کم خطر و بدون هیچ نشانگر دیگری برای نگرانی دیده می‌شود، نامشخص است، و بیان اضطراب ایجاد شده در شرایط پولی آسان نیست.

    اسکن منفی کاذب منبع آسیب روانی برای والدین است. غلبه ناهنجاری های قلبی جنین در گروه منفی کاذب ما با مطالعه قبلی مطابقت دارد که نشان می داد تشخیص قبل از تولد ناهنجاری های مادرزادی قلبی تنها در 2 درصد از نوزادان بستری در بخش فوق منطقه ای قلب و عروق کودکان و سپس همیشه در سه ماهه سوم رخ داده است. .17 به طور مشابه، مطالعه دیگری نشان داد که حساسیت سونوگرافی معمول قبل از زایمان برای تشخیص بیماری قلبی مادرزادی در جمعیت کم خطر پایین بود (14.3%). کوتاه شدن در آکندروپلازی یا برخی موارد بطن‌کولومگالی و ممکن است منجر به منفی کاذب سونوگرافی ناهنجاری جنین در سه ماهه دوم شود.

    ما در محاسبات خود برای هزینه های بالقوه دعوی قضایی در نظر نگرفته ایم، اما باید به خاطر داشته باشید که احتمال چنین هزینه هایی پس از نتایج مثبت یا منفی کاذب اولتراسوند به وجود می آید. مشاوره قبل از اسکن اولتراسوند باید تأکید کند که اسکن سونوگرافی ناهنجاری یک فرآیند غربالگری است و نمی توان انتظار داشت که تمام ناهنجاری ها را شناسایی کند، این امر به ویژه در مورد ناهنجاری های قلبی و جنین مبتلا به تریزومی 21 صادق است.

    مطالب پیشنهادی : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی

    نتیجه

    اسکن معمول اولتراسوند ناهنجاری جنین در بیمارستان ما منجر به صرفه جویی مالی برای NHS به دلیل خاتمه بارداری به دلیل شرایط کشنده یا ناتوان کننده شدید تشخیص داده شده شد، که در غیر این صورت پنهان می شد. همچنین مزایایی برای مدیریت قبل از تولد و پس از زایمان آن بارداری ها وجود داشت که ادامه یافت. این باید در برابر اضطراب ناشی از یافته های مثبت کاذب، نامشخص یا نامربوط پس از زایمان و خطر احتمالی هزینه های دادرسی ناشی از اسکن های مثبت یا منفی کاذب متعادل شود. وقتی همه این جنبه ها در نظر گرفته شود، ما معتقدیم که استفاده مداوم از اسکن سونوگرافی ناهنجاری جنین معمولی در بیمارستان ما موجه است.

    سود مالی به دست آمده در بیمارستان ما به مبلغ 957 973 پوند برای 3798 بارداری می تواند به عنوان پس انداز 169 869 190 پوندی در سراسر کشور در هر سال برای انگلستان و ولز پیش بینی شود. به نظر می رسد این یک استدلال مالی قوی برای پذیرش گسترده اسکن معمول ناهنجاری جنین باشد.

  • مرکز سونوگرافی سینه

    ما علاوه بر سایر تکنیک های تصویربرداری، سونوگرافیسینه را برای خدمات تشخیصی ممکن ارائه می دهیم.

    برای اکثر زنان بالای 35 سال، ماموگرافی همراه با سونوگرافی پستانبرای بررسی علائم پستان استفاده می شود. برای زنان زیر 35 سال، سونوگرافی سینه به تنهایی اغلب برای تعیین اینکه آیا توده سینه نیاز به بررسی بیشتر دارد کافی است.

    مهم است که به یاد داشته باشید که اکثر توده های سینه در این گروه سنی خوش خیم (غیر سرطانی) هستند.

    Breast Ultrasound Center

    جهت کسب اطلاعات بیشتر در مورد سونوگرافی سینه در مرکز الوند با پزشکان متخصص ما در ارتباط باشید
    تماس با الوند

    نوبت گیری آنلاین

    تصویربرداری اولتراسوند از پستان چیست؟


    تصویربرداری اولتراسوند یک آزمایش پزشکی غیر تهاجمی است که به پزشکان در تشخیص و درمان شرایط پزشکی کمک می کند. ایمن و بدون درد است. با استفاده از امواج صوتی تصاویری از داخل بدن تولید می کند. به تصویربرداری اولتراسوند سونوگرافی نیز گفته می شود. از یک پروب کوچک به نام مبدل و ژل استفاده می کند که مستقیماً روی پوست قرار می گیرد. امواج صوتی با فرکانس بالا از کاوشگر از طریق ژل به بدن منتقل می شود. کاوشگر صداهایی را که باز می گردند جمع آوری می کند. یک کامپیوتر از آن امواج صوتی ،برای ایجاد یک تصویر استفاده می کند. در معاینات سونوگرافی از اشعه ایکس استفاده نمی شود. از آنجایی که اولتراسوند تصاویر را در زمان واقعی می گیرد، می تواند ساختار و حرکت اندام های داخلی بدن را نشان دهد. این تصاویر همچنین می توانند جریان خون را در رگ های خونی نشان دهند.

    همچنین بخوانید: سونوگرافی چیست؟

    سونوگرافی داپلر یک تکنیک سونوگرافی ویژه است که حرکت مواد را در بدن را ارزیابی می کند. این به پزشک اجازه می دهد تا جریان خون را از طریق شریان ها و سیاهرگ ها در بدن ببیند و ارزیابی کند.

    سونوگرافی (US) پستان تصویری از ساختارهای داخلی سینه ایجاد می کند.

    در طول معاینه سونوگرافی پستان، سونوگرافیست یا پزشک ممکن است از تکنیک‌های داپلر برای ارزیابی جریان خون یا کمبود جریان در هر توده پستان استفاده کند. در برخی موارد، این ممکن است اطلاعات بیشتری در مورد علت توده ارائه دهد.

    سونوگرافی سینه چگونه کار می کند؟


    اولتراسوند از امواج صوتی برای تولید تصاویری از ساختارهای اعماق بدن استفاده می کند. اسکنر اولتراسوند امواج صوتی را به بدن می فرستد و سپس از بافت ها و اندام ها منعکس می شود. امواج صوتی در فرکانس‌های مختلف به گیرنده بازمی‌گردند و تشخیص این تغییرات ظریف به دستگاه سونوگرافی سینه اجازه می‌دهد تصویر دقیقی از آنچه در داخل سینه است ایجاد کند.

     

    چرا از سونوگرافی سینه استفاده می شود؟


    از آنجایی که سونوگرافی سینه از اشعه ایکس استفاده نمی کند، یک ابزار تشخیصی بی خطر است که می تواند به تعیین اینکه آیا یک ناحیه نگران کننده بافت طبیعی سینه، کیست سینه یا توده جامدی است که می تواند تومور سینه باشد، کمک کند. مشاور شما ممکن است از این تکنیک برای بررسی یک ناهنجاری مشاهده شده در ماموگرافی یا ناحیه ای از پستان که در طی معاینه بالینی توده ای در آن پیدا شده است استفاده کند.

    Breast Ultrasound Center

    سونوگرافی سینه چه زمانی انجام می شود؟

    - در بیماران در هر سنی برای بررسی مشکل پستان به عنوان مثال. توده، تغییر بافت، ترشح از نوک پستان

    - این اولین آزمایش تصویربرداری برای زنان باردار یا شیرده با علائم است

    - زمانی که ناحیه ای در ماموگرافی وجود دارد که باید با دقت بیشتری بررسی شود

    - برای بررسی اینکه آیا توده ها پر از مایع هستند (کیست) یا جامد (خوش خیم/تومور)

    - برای اینکه ببینیم ناحیه ضخیم شده بافت سینه است یا تومور

    - برای ایمپلنت سینه برای دیدن ایمپلنت و بافت سینه روی آن

    - برای بررسی یک ناحیه غیر طبیعی که در MRI مشاهده می شود

    - برای هدایت بیوپسی سوزنی توده های پستان

    مزایای تصویربرداری اولتراسوند پستان

    این رادیولوژیست ها را قادر می سازد تا تصویر واضح تری از بافت نرم داشته باشند تا بتوانند راحت تر به آنچه در سینه می گذرد پی ببرند.

    ممکن است به شناسایی و طبقه بندی مشکلات پستان که تفسیر آنها به تنهایی با استفاده از ماموگرافی آسان نیست کمک کند. این اغلب در زنان جوان‌تری که بافت سینه متراکمی دارند، دیده می‌شود

    این امکان تصویربرداری در زمان واقعی را فراهم می کند. و به تست های تشخیصی مانند بیوپسی سوزنی و آسپیراسیون با سوزن ظریف کمک می کند

    و می تواند تومورهای بالقوه سینه را از توده های بی ضرر سینه متمایز کند - این می تواند لوبول های چربی یا کیست های خوش خیم (غیر سرطانی) پستان باشد.

     

  • sonography/سونوگرافی خانم

    سونوگرافی خانم

    سونوگرافی خانم؛ سونوگرافی یک آزمایش پزشکی تشخیصی است که از امواج صوتی با فرکانس بالا (که امواج اولتراسوند نیز نامیده می شود) برای دیدن ساختارهای بدن و ایجاد تصویر استفاده می کند. به طور مناسب، این آزمایش به نام سونوگرافی نیز شناخته می شود.

    سونوگرافی از دستگاهی به نام مبدل بر روی سطح پوست برای ارسال امواج اولتراسوند و گوش دادن به اکو استفاده می کند. یک کامپیوتر امواج اولتراسوند را به یک تصویر تبدیل می کند. یک تکنسین آموزش دیده می تواند ساختارهای تصویر را ببیند، اندازه گیری و شناسایی کند. سپس یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی تصاویر را می خواند تا به تشخیص مشکل یا مشکل در دست کمک کند.

    برای انجام سونوگرافی در مرکز الوند با ما تماس بگیرید.

    در این مقاله هدف و محدودیت های سونوگرافی توضیح داده شده است. برای ابهام‌زدایی از آزمون، این مقاله همچنین توضیح می‌دهد که قبل و در حین آزمون چه چیزی را باید انتظار داشت.

    هدف از سونوگرافی

    سونوگرافی تصویری زنده از آنچه در داخل بدن می گذرد را ثبت می کند. سونوگرافی برای ارزیابی اندازه، شکل و تراکم بافت‌ها برای کمک به تشخیص برخی شرایط پزشکی مفید است. به طور سنتی، تصویربرداری اولتراسوند برای نگاه کردن به شکم بدون نیاز به باز کردن شکم عالی است. سونوگرافی شکم اغلب برای تشخیص موارد زیر استفاده می شود:

        بیماری کیسه صفرا یا سنگ کیسه صفرا

        سنگ کلیه یا بیماری کلیوی

        بیماری کبد

        آپاندیسیت

        کیست های تخمدان

        حاملگی خارج رحمی

        رشد رحم یا فیبروم و سایر شرایط 

     

    sonography/سونوگرافی خانم

    سونوگرافی معمولاً برای نظارت بر رشد رحم و جنین در دوران بارداری استفاده می شود. همچنین می‌توان از آن برای ارزیابی غدد، توده‌های سینه، بیماری‌های مفصلی، بیماری‌های استخوانی، توده‌های بیضه یا هدایت سوزن‌ها در طول بیوپسی استفاده کرد.

     بیشتر بخوانید: سونوگرافی غربالگری دوم

    سونوگرافی همچنین می تواند جریان خون یا مایعی را که به سمت مبدل حرکت می کند یا از آن دور می شود، تشخیص دهد. از پوشش های رنگی روی تصویر برای نشان دادن جهت جریان استفاده می کند. بافت‌های بسیار سخت و متراکم یا فضاهای خالی، مانند اندام‌های پر از گاز، امواج اولتراسوند را هدایت نمی‌کنند و بنابراین در سونوگرافی قابل مشاهده نیستند.

     

    پزشکان اغلب قبل از حرکت به سمت فناوری های تصویربرداری که پتانسیل بیشتری برای عوارض دارند، سونوگرافی را سفارش می دهند. اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) شما را در معرض سطوح قابل توجهی از تابش قرار می دهد. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) از یک آهنربای بسیار قوی برای گرفتن تصویر استفاده می کند. قدرت آهنربای MRI می تواند استفاده از آن را در بیمارانی که فلز در بدنشان دارند (برای مثال بریس) محدود کند.

    خلاصه

    سونوگرافی بدون شک یکی از بهترین ابزارهایی است که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در اختیار دارند. این تست مانند دوربین عمل می کند و از بخشی از بدن عکس زنده می گیرد. این تصویر پزشک را قادر می سازد تا طیف گسترده ای از شرایط پزشکی را تشخیص دهد. برای بسیاری از والدین باردار، سونوگرافی می تواند دلیلی برای جشن گرفتن باشد اگر به آنها اطمینان دهد که بچه سالمی دارند.

    اقدامات احتیاطی و خطرات

     

    سونوگرافی یک آزمایش تصویربرداری غیر تهاجمی است که هیچ عارضه شناخته شده ای ندارد. تصور می شود امواج اولتراسوند بی ضرر هستند.

    در حالی که انرژی امواج اولتراسوند به طور بالقوه می تواند بافت ها را با قرار گرفتن در معرض طولانی مدت تحریک یا مختل کند، کامپیوتر قدرت صدا را تعدیل می کند. همچنین، یک تکنسین آموزش دیده از تکنیک هایی برای به حداقل رساندن زمان و زوایای نوردهی استفاده می کند و سونوگرافی را ایمن ترین آزمایشات تصویربرداری می کند.

    بیشتر بخوانید: عکس رنگی رحم

    قبل از سونوگرافی

    ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی سونوگرافی را به عنوان آزمایش خط اول، معمولاً همراه با آزمایش خون، سفارش می دهند. مطمئن شوید که از ارائه دهنده خود بپرسید که آیا باید دستورالعمل های خاصی را قبل از سونوگرافی دنبال کنید.

    در شرایط اضطراری، سونوگرافی معمولاً بلافاصله انجام می شود. برای انجام آزمایش در تاریخ آینده، متوجه شوید که آیا باید قبل از آزمایش چیزی بخورید یا ننوشید. به عنوان مثال، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی اغلب از بیماران می خواهند که شش ساعت قبل از سونوگرافی شکم برای مشاهده کیسه صفرا نخورند و ننوشند. اما ممکن است به شما بگویند قبل از سونوگرافی مثانه چندین لیوان آب بنوشید و ادرار نکنید.

    زمان سنجی

     

    سونوگرافی معمولاً بیش از 30 دقیقه طول نمی کشد. در بیشتر موارد، حضور در حدود 15 دقیقه قبل از آزمون برای پر کردن فرم ها و احتمالا پاسخ دادن به سوالات دیگر مهم است. اگر آزمایش نیاز به نوشیدن مایعات برای پر کردن مثانه دارد، ممکن است لازم باشد قبل از آزمایش آب بنوشید.

     

    هنگامی که تکنسین همه تصاویر را دریافت کرد، با رادیولوژیست (یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی آموزش دیده برای خواندن تصاویر) بررسی می کند تا مطمئن شود که نیازی به نماهای دیگری نیست. پروتکل‌های پزشکی از رادیولوژیست می‌خواهد که تصاویر سونوگرافی را قبل از ارسال گزارش به ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی تفسیر کند. سپس ارائه دهنده نتایج را با بیمار به اشتراک می گذارد.

    سونوگرافی در کجا انجام می شود؟

    سونوگرافی در اکثر مراکز تصویربرداری، بیمارستان ها و برخی مطب های زنان و زایمان انجام می شود. دستگاه سونوگرافی کمی شبیه یک کامپیوتر با میکروفون متصل به نظر می رسد - تقریباً شبیه دستگاه کارائوکه. معمولاً دستگاه سونوگرافی دقیقاً تا بالین می‌چرخد.

     بیشتر بخوانید: اکوی قلب جنین

    sonography/سونوگرافی خانم

    چه لباسی برای سونوگرافی مناسب است؟

    برای قرار ملاقات سونوگرافی چیزی راحت و آسان بپوشید. در بیشتر موارد، فقط باید پوستی را که تکنسین نیاز به دسترسی به آن دارد، در معرض دید قرار دهید. برای مثال، سونوگرافی شکم را می توان در حالی که شلوار و پیراهن می پوشید انجام داد. شما فقط باید پیراهن خود را به سمت بالا بکشید تا شکمتان نمایان شود. 

    در مورد سونوگرافی ترانس واژینال، شما باید زیر کمر را از تن بیرون بیاورید، از جمله لباس زیر

    هزینه و بیمه سلامت

    سونوگرافی یک تست تصویربرداری نسبتا ارزان است. این توسط اکثر بیمه نامه ها پوشش داده می شود و بسته به دلیلی که ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی در وهله اول آن را سفارش داده است، ممکن است نیاز به پیش مجوز داشته باشد.

     

    سونوگرافی سه بعدی یا چهار بعدی یک آزمایش انتخابی است که برخی از والدین باردار در دوران بارداری انجام می دهند. تصویر سه بعدی رندر سه بعدی از کودک را نشان می دهد. 4D به یک تصویر متحرک از جنین در رحم اشاره دارد که در طول زمان ضبط شده است. این تست ها به عنوان تست های غیر درمانی شناخته می شوند و تحت پوشش اکثر بیمه نامه های درمانی نیستند.

    تست ایمن

    تصویربرداری اولتراسوند از آنچه FDA آن را "یک رکورد ایمنی عالی" می نامد استفاده می برد. خطرات مشابهی با سایر آزمایش‌های تصویربرداری (مانند اشعه ایکس) که از پرتوهای یونیزان استفاده می‌کنند، ندارد.

    بیشتر بخوانید: سونوگرافی شبانه روزی
    در طول سونوگرافی

     در بسیاری از موارد، سونوگرافی قبل از اینکه متوجه شوید تمام می شود.

    سونوگرافی توسط یک تکنسین درست در کنار تخت انجام می شود. تکنسین از شما می‌خواهد که لباس‌هایتان را به اندازه‌ای در بیاورید که ناحیه‌ای که آزمایش انجام می‌شود در معرض دید قرار گیرد و روی تخت دراز بکشید.

    تکنسین مبدل را با ژل رسانا می پوشاند که شبیه ژله روان کننده است. در صورت امکان، بسته به ابزار و لوازم موجود، ژل گرم خواهد بود. سپس تکنسین مبدل را روی پوست می کشد، گاهی اوقات با فشار محکم. گاهی اوقات، فشار می تواند باعث ناراحتی خفیف شود.

     

    با استفاده از مبدل برای اشاره به مناطق مورد علاقه، تکنسین از رایانه برای گرفتن تصاویر استفاده می کند و ممکن است از ماوس برای کشیدن خطوط روی صفحه استفاده کند. خطوط به اندازه گیری اندازه کمک می کنند، مانند یک معیار مجازی. شما باید بتوانید کل پروسیجر را تماشا کنید و حتی در طول پروسه سوال بپرسید.

    پس از سونوگرافی

    وقتی سونوگرافی تمام شد، تکنسین معمولاً یک حوله برای پاک کردن ژل رسانا ارائه می دهد. هنگامی که تکنسین تأیید کرد که تمام تصاویر لازم گرفته شده است، شما آزاد خواهید بود که لباس بپوشید. هیچ دستورالعمل یا عوارض جانبی خاصی برای مدیریت وجود ندارد.

    بیشتر بخوانید: سونوگرافی سه بعدی رحم

    چگونه از سونوگرافی در دوران بارداری استفاده می شود؟

    تفسیر نتایج

    معمولاً تفسیر سونوگرافی توسط رادیولوژیست فقط چند دقیقه طول می کشد. به طور معمول، نتایج سونوگرافی برای پزشک ارسال می شود تا با بیمار به اشتراک بگذارد. بنابراین اگر در بازه زمانی وعده داده شده از ارائه دهنده خود خبری نداشتید، حتما پیگیری کنید. در صورت لزوم می توانید یک کپی از گزارش رادیولوژیست و یک دیسک حاوی تصاویر اصلی را نیز درخواست کنید. برای بسیاری از والدین آینده، این کل سفر را ارزشمند می کند.

    خلاصه

    سونوگرافی برای ارزیابی، تشخیص و درمان طیف وسیعی از شرایط پزشکی، از توده‌ها گرفته تا سنگ‌های کلیه، استفاده می‌شود. تا کنون رایج ترین کاربرد آن بررسی رشد جنین و شنیدن ضربان قلب آن در دوران بارداری است. تصویر زنده ای که سونوگرافی می گیرد یک روش بدون درد و همچنین سریع است. در بسیاری از موارد، سونوگرافی از ابتدا تا انتها بیش از 30 دقیقه طول نمی کشد. دستورالعمل های ارائه دهنده خود را در مورد اینکه آیا باید قبل از آزمایش بخورید یا بنوشید، لباس راحت بپوشید، دنبال کنید و احتمالاً قبل از اینکه فرصتی برای استراحت کامل داشته باشید، آزمایش به پایان می رسد.

    سونوگرافی یکی از غیرتهاجمی ترین تست های تشخیصی پزشکی موجود است. این یک گزینه بی خطر برای بیمارانی است که باید بدانند در داخل بدنشان چه می گذرد. اگر تصاویر لازم است، از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود بپرسید که آیا سونوگرافی برای شما گزینه ای است یا خیر.

    اکنون می خواهیم نگاهی به تاریخچه سونوگرافی بیندازیم 

    تاریخچه سونوگرافی در مامایی و زنان به مقاله کلاسیک لنست 1958 ایان دونالد و تیمش از گلاسکو برمی گردد. پنجاه سال بعد، تصور انجام رشته مامایی و زنان بدون یکی از انواع سونوگرافی موجود امروزی غیرممکن است. پیشرفت‌های فناوری مانند مدارهای حالت جامد، تصویربرداری در زمان واقعی، داپلر رنگی و پاور، سونوگرافی واژینال و تصویربرداری 3/4 بعدی توسط محققان بالینی به‌کار گرفته شده‌اند تا تحقیقات و مدیریت بیماران را در زمینه‌های متنوعی مانند ارزیابی رشد و سلامت جنین افزایش دهند.

    سونوگرافی غربالگری ، پیش بینی پره اکلامپسی و زایمان زودرس، تشخیص حاملگی خارج از رحم، ارزیابی توده های لگنی، غربالگری سرطان تخمدان و مدیریت باروری. روش های هدایت شده با اولتراسوند در حال حاضر اجزای ضروری درمان جنین و درمان IVF هستند. این تاریخچه مختصر توسط شخصی نوشته شده است که شاهد هر یک از این پیشرفت ها در طول دوران سونوگرافی بوده است و می تواند چشم اندازی به این اتفاقات مهم بدهد.

    اغلب دشوار است که بدانیم اکثر پیشرفت‌ها در پزشکی واقعاً چه زمانی شروع می‌شوند. آنها تمایل به تکامل دارند و بسیاری از مردم ادعا می کنند که اولین کسانی هستند که به پیشرفت دست یافته اند. با اولتراسوند در مامایی و زنان شکی وجود ندارد زیرا شروع بسیار مشخصی با مقاله کلاسیک لنست 1958 (دونالد و همکاران، 1958) توسط ایان دونالد، جان مک ویکار و تام براون داشت. ".

    در واقع این عنوان تاسف باری است زیرا مشخص نمی کند که چه چیزی واقعاً منحصر به فرد در مورد مقاله است، یعنی اینکه این مقاله کاملاً به مطالعات سونوگرافی در بالینی زنان و زایمان اختصاص یافته است و حاوی اولین تصاویر اولتراسوند از جنین و همچنین توده های زنانه است. ویژگی منحصر به فرد دیگر این بود که اینها اولین تصاویری بودند که با یک اسکنر تماسی مرکب که اولین دستگاه اسکن عملی بود گرفته شد.

    تمام پیشرفت‌های تشخیص اولتراسوند (یا سونوگرافی) در مامایی و زنان از این مقاله مهم برمی‌آیند و این تاریخچه کوتاه، ارزیابی شخصی از جدول زمانی بعدی رویدادها و پیشرفت‌های کلیدی تا به امروز است.

    نوشتن در مورد توسعه اولتراسوند پزشکی بدون اشاره به برخی از دانشمندان بزرگ قرن 19 و 20 که پیشرفت های مفهومی آنها راه را برای دستگاه سونوگرافی مدرن هموار کرد، کوته فکرانه است. توماس یانگ در سال 1801 "تغییر فاز" را در رابطه با امواج نور توصیف کرد، اما این مفهوم در سیستم های آرایه فازی اولتراسوند برای کنترل الگوهای تداخل استفاده می شود و در تولید تصاویر سه بعدی استفاده می شود.

     کریستین داپلر در سال 1842 آنچه را که ما اکنون "اثر داپلر" می نامیم در رابطه با حرکت ستارگان توصیف کرد، اما این اصل اکنون به عنوان مبنایی برای مطالعات جریان خون در عروق لگن و جنین استفاده می شود. پیر کوری در سال 1880 اثر الکتریکی پیزو را توصیف کرد که به موجب آن اعوجاج مکانیکی کریستال‌های سرامیکی باعث ایجاد بار الکتریکی می‌شد. عکس این اثر در همه مبدل ها برای تولید امواج اولتراسونیک استفاده می شود.

    شاگرد او پل لانگوین در سال 1915 اولین هیدروفون را ساخت که از امواج اولتراسونیک برای تعیین موقعیت و فاصله زیردریایی ها استفاده می کرد و اصل پشت اندازه گیری جنین و توده های شکمی با سونوگرافی است. توسعه رادار توسط واتسون-وات و تیمش با استفاده از امواج الکترومغناطیسی در سال 1943 بعدها برای تولید تصاویر دو بعدی برای امواج فراصوت اقتباس شد.

    اولین آشکارسازهای عیب فلزی ساده با اسکن A و اصلاحات این تجهیزات در سال 1949 توسط جورج لودویگ در MIT برای یافتن سنگ کیسه صفرا و جان جولیان وایلد در موسسه تحقیقات فنی در مینه سوتا برای تشخیص توده‌های سینه مورد استفاده قرار گرفت.

    در سال 1953 اینگه ادلر و کارل هرتز در دانشگاه لوند یک آشکارساز عیب فلزی را برای به دست آوردن ضبط های حالت M از قلب بزرگسالان اقتباس کردند. وایلد به همراه مهندسش جان رید اولین تصاویر دوبعدی را در سال 1952 منتشر کرد، اما تلاش های او به سمت شناسایی بافت به خصوص تومورهای سینه و تحسین برای تولید اولین تصاویر توموگرافی از آناتومی انسان باید به داگلاس هاوری در دنور برسد که مقاله برجسته خود را منتشر کرد. 

    با این حال، یک مشکل عمده در رویکرد هاوری وجود داشت که به غوطه ور کردن قسمتی از بدن که باید در آب بدون گاز مورد بررسی قرار می گرفت (به نام اسکن تاخیر آب) برای جلوگیری از پژواک مصنوعی از ساختارهای سطحی بستگی داشت.

     تجهیزات برای بیمار بی‌ظرافت و ناراحت کننده بودند و بعید به نظر می‌رسد که تشخیص اولتراسوند پیشرفتی را برای تبدیل شدن به گسترده‌ترین روش تصویربرداری در استفاده بالینی ایجاد کند، اگر توسعه اسکنر تماسی مرکب توسط دونالد نبود. و براون در اواخر دهه 1950.

    دونالد یک متخصص زنان و زایمان کاریزماتیک اسکاتلندی با موهای قرمز قد بلند با ذهنی درخشان و خلقی سریع بود. او سخاوتمندترین و اصولگراترین مردی بود که موضع ضد سقط جنین او را از افتخارات در کشور خود محروم کرد. او تا حدودی به خاطر معتاد بودن به کار بود، اما عمدتاً به این دلیل که بیماری شدید روماتیسمی قلب داشت (حداقل در سه نوبت به عمل دریچه میترال نیاز داشت) و هر لحظه برایش ارزشمند بود.

    احتمالاً خوش شانس بود که دونالد از کارهایی که در دنور انجام می شد اطلاع چندانی نداشت، بنابراین با دانش فنی راداری که در نیروی هوایی آموخته بود، با یک مهندس بسیار باهوش به نام تام براون و با کمک یک مهندس محلی گرد هم آمد. این شرکت اولین دستگاه اسکن سونوگرافی دوبعدی ترکیبی تماسی به نام Diasonograph را توسعه داد.

    او و تیمش مقاله پیشگام خود را در سال 1958 در Lancet منتشر کردند. این مقاله با فیزیک تکنیک‌های اسکن اولتراسوند، آزمایش‌های ایمنی، تصاویر اولتراسوند از بارداری، جنین و تومورهای زنان، و توصیفی واقعاً دقیق از نقاط قوت، ضعف و پتانسیل این تکنیک جدید تصاویر اولتراسوند خام و دوپایدار (یعنی کاملاً فاقد مقیاس خاکستری) و ایستا بودند و تصویر به آرامی روی یک لوله اشعه کاتدی با تکان دادن مبدل به آرامی روی شکم ایجاد می‌شد. اما تفنگ شروع شلیک شده بود و مسابقه اولتراسوند شروع شده بود.

    توسعه تجهیزات

    در طول دهه بعد تعداد زیادی دستگاه اسکن ثابت ساخته شد. آنها در ابتدا در مراکز تحقیقاتی ساخته شدند، جایی که همیشه وجود فیزیکدانان اختصاصی برای این روزهای قبل از ترانزیستور ضروری بود و تجهیزات مستعد ایجاد خطاهای الکترونیکی بودند. در مقایسه با دستگاه‌های اسکن دیجیتالی براق امروزی، Diasonograph معادل موتور تفاوت Babbage با لپ‌تاپ مدرن بود.

    ارتفاع آن 8 فوت بود و حدود یک سوم اتاق اسکن را اشغال می کرد. دروازه ای که کاوشگر را در خود جای داده بود بسیار بزرگ بود و باید بدون هیچ تلاش کوچکی برای تغییر هواپیمای اسکن کننده به صورت فیزیکی جابجا می شد. بسیاری از مردم، به ویژه آمریکایی ها، با نامهربانی آن را دایناسوروگرافی نامیدند. با این حال، ویژگی های مثبتی داشت که به کاربران اجازه می داد در بیومتری اولتراسوند پیشرو باشند. به عنوان مثال، بهترین وضوح تصویر را در مقایسه با رقبای خود داشت.

    قاب دروازه‌ای سفت و سخت به این معنی بود که اسکن‌های تکرارپذیر را می‌توان در هر زاویه و در هر صفحه‌ای انجام داد، اگرچه اگر جنین حرکت می‌کرد به معنای شروع دوباره فرآیند خط‌بندی است که می‌تواند زمان‌بر باشد. کاوشگر روی یک سیستم قرقره قرار داشت و می‌توان آن را به راحتی از شکم زن عبور داد، زیرا تصویر ثابت روی اسیلوسکوپ ساخته شد.

     اولین ماشین تماسی که در آمریکا ساخته شد، Physionics (برای تبدیل شدن به ماشین Picker) بود که از آزمایشگاه هاوری در دنور سرچشمه گرفت و برای اسکن ObGyn توسط هوراس تامسون و کن گوتسفلد استفاده شد. این یک بازوی اسکن مفصلی داشت که به راحتی قابل دستکاری بود، اما به دست آوردن هواپیماهای تکرارپذیر را دشوارتر می کرد و وضوح و حساسیت به اکوهای سطح پایین در ابتدا ضعیف بود.

    ماشین های سبک مشابه در وین توسط Kretztechnic (استفاده شده توسط آلفرد کراتوچویل)، در کپنهاگ توسط Hewlett Packard (مورد استفاده توسط ینس بنگ و هانس هندریک هولم) و در ژاپن توسط Aloka (استفاده شده توسط Hsiao Takeuchi) ساخته شد.

    هم Kretztechnic و هم Aloka در اواسط دهه 1960 مبدل های تجاری ترانس واژینال را توسعه دادند، اما پتانسیل اسکن ترانس واژینال تا زمان ظهور تصویربرداری واقعی محقق نشد. دو ماشین کاملاً متفاوت در مقایسه با ماشین‌های استاتیکی که در بالا توضیح داده شد نیز در اواسط دهه 1960 ساخته شدند. در آلمان، مهندس ریچارد سولدنر که برای توسعه زیمنس کار می کرد

    در آزمایشگاه آکوستیک مشترک المنافع در استرالیا، جورج کاسوف، یکی از درخشان‌ترین مهندسان تاریخ اولتراسوند پزشکی، اسکنر استاتیک Octason را در سال 1962 ساخت. این دستگاه از اصل هوری در اسکن تأخیر آب پیروی می‌کرد و بیمار رو به پایین روی یک مخزن پلاستیکی دراز می‌کشید.

    مقدار زیادی آب گاز زدایی شده با وجود عدم وجود پژواک مصنوعی در زیر سطح پوست، تصاویر در ابتدا کیفیت متوسطی داشتند و تا زمانی که مبدل اسکن توسط Kossoff در اواخر دهه 1960 اختراع شد که به این تجهیزات برجستگی خاصی بخشید.

    مبدل اسکن امکان نمایش انعکاس‌های پراکنده را در سایه‌های خاکستری فراهم می‌کند، بنابراین ظاهری از بافت بافت می‌دهد و مفهوم اسکن مقیاس خاکستری را معرفی می‌کند. تصاویر Octason mark 2 در اواخر دهه 1960 برای نشان دادن آناتومی جنین بسیار خوب بودند، اما زمان درخشندگی Octason پس از معرفی مبدل اسکن به دستگاه‌های اسکن استاتیک تماسی کوتاه بود و راحتی تجهیزات دوم برنده روز شد.

    مطالعات بالینی

    دونالد و تیمش با بهره مندی از اولویت به پیشرفت های اولیه ای دست یافتند و در سال 1963 تشخیص اولیه خال هیداتید (با ظاهر طوفانی آن)، ارزیابی و رشد کیسه اولیه حاملگی (با تکنیک مثانه کامل) و تشخیص عوارض اولیه بارداری (دونالد، 1962).

    جفت نگاری: مکان دقیق جفت، جام مقدس تشخیص قبل از تولد در اوایل دهه 1960 بود، زیرا جفت پراویا علت مرگ و میر قابل توجه مادران به دلیل خونریزی شدید در اواخر بارداری بود. بسیاری از روش‌های رادیوایزوتوپ در این زمان مورد استفاده قرار گرفتند، اما آنها قادر به تعریف دقیق لبه جفت تحتانی نبودند.

    در سال 1966 کن گوتسفلد و گروه دنور اولین مقاله را در مورد جفت شناسی اولتراسوند منتشر کردند (Gottesfeld et al., 1966) اگرچه آنها قادر به تجسم جفت خلفی نبودند (پراویا خلفی توسط فضای خلفی سر جنین مشخص می شد) و چنین نبود. تا سال 1968 که دونالد و اوساما عبدالله در یک مطالعه بزرگتر (دونالد و عبدالله، 1968) و با تجهیزات برتر خود توانستند جفت را در همه مکان ها از جمله پریویا خلفی نشان دهند.

    بیومتری جنین: مطالعات اولیه در بیومتری جنین با استفاده از اندازه گیری A-اسکن کور قطر دو جدایی (BPD) آغاز شد و جیمز ویلاکز از بخش دونالد مقاله جالبی را در مورد رشد سر در سه ماهه سوم منتشر کرد که نرخ های مختلف رشد را بین رشد محدود نشان می داد. و به طور معمول جنین در حال رشد.

     با این حال، روش ذاتاً نادرست بود و برای بیومتری معنی دار به دقت نیاز بود. این توسط یکی از ثبت کنندگان دونالد، استوارت کمپبل، ارائه شد که تکنیک B mode را در سال 1968 توصیف کرد، جایی که پژواک خط وسط سر جنین به صورت دو بعدی مشاهده شد و سپس یک اندازه گیری اسکن A بین برجستگی های جداری در عریض ترین نقطه انجام شد. چند سال بعد تا زمانی که کالیپرهای روی صفحه معرفی شدند دیگر نیازی به A-scan نبود.

     کمپل نشان داد که پژواک خط وسط را می توان به طور قابل اعتماد از هفته 13 بارداری مشاهده کرد و به زودی نشان داد که سفالومتری سه ماهه دوم روش موثری برای تعیین تاریخ بارداری در زنان با تاریخ نامشخص است که مفهوم تاریخ انتظار سونوگرافی (EDD) را معرفی می کند (Campbell, 1969) ).

    به دنبال این، او اولین نمودار سفالومتری را از 13 تا 40 هفتگی ایجاد کرد و از آن برای شناسایی جنین IUGR با نشان دادن کاهش شدید رشد قطر دو جداری در سه ماهه سوم استفاده کرد (Campbell and Dewhurst, 1971). نمودارهای سفالومتری متعاقباً توسط مانفرد هانسمان، آلفرد کراتوچویل، رودی صباغا و بسیاری دیگر تولید شد و سفالومتری سریال برای سال‌ها به روش استاندارد اندازه‌گیری رشد جنین تبدیل شد.

    عیب فقط اندازه گیری سر جنین این است که مغز آخرین ساختاری است که در محدودیت رشد تحت تأثیر قرار می گیرد و هوراس تامپسون و اد ماکوفسکی از دنور در سال 1971 اندازه گیری دور قفسه سینه (TC) و مفهوم پیش بینی وزن جنین را با استفاده از ترکیبی معرفی کردند. این اندازه گیری و BPD (تامپسون و ماکوفسکی، 1971).

     Manfred Hansmann در بن این نتایج را تأیید کرد و عدم تقارن بین اندازه‌گیری BPD و دور سینه در جنین‌های محدود شده با رشد داخل رحمی (IUGR) را نشان داد. استوارت کمپبل که اکنون به بیمارستان ملکه شارلوت در لندن نقل مکان کرده بود، معتقد بود که مشکلات ذاتی در تکرارپذیری با اندازه گیری TC وجود دارد، زیرا قفسه سینه در جنین مخروطی است و هیچ نشانگر قابل اعتمادی برای نشان دادن سطح اسکن وجود ندارد.

    او در سال 1975 اندازه گیری دور شکم (AC) را در سطح ورید نافی داخل شکمی به عنوان یک اندازه گیری قابل اعتمادتر معرفی کرد و از آن زمان به یک اندازه گیری استاندارد تبدیل شد (کمپبل و ویلکین، 1975). از آنجایی که اندازه گیری AC در سطح کبد است که شدیدترین اندام آسیب دیده در IUGR است، نسبت دور سر به دور شکم به عنوان وسیله ای برای تشخیص جنین IUGR در امان از مغز معرفی شد.

    ارزش غربالگری معمول جمعیت مامایی برای تاریخ گذاری دقیق، تشخیص زودهنگام حاملگی دوقلو و محل جفت اولین بار توسط لارس گرنرت و پر پرسون از مالمو نشان داده شد (گرنرت و همکاران، 1978) که تکامل یک برنامه غربالگری معمول را در بیش از حد توصیف کردند.

    یک دوره 5 ساله؛ 24 درصد از زنان دارای EDD نامشخص بودند و 95 درصد از زنان در 12 روز پس از پیش‌بینی سونوگرافی زایمان کردند. همچنین 95 درصد از دوقلوها در سه ماهه دوم تشخیص داده شدند در حالی که 70 درصد قبل از شروع برنامه تشخیص داده شدند.

    اوایل بارداری: کراتوچویل با استفاده از مبدل ترانس واژینال خود حرکت قلب جنین را با اسکن A از هفته هفتم بارداری در سال 1967 نشان داد، اما بیشتر مطالعات در دهه 60 و اوایل دهه 70 از طریق شکم با تکنیک مثانه کامل انجام شد. برای مثال، بنگ و هولم از مدرسه کپنهاگ، ضربان قلب جنین را از هفته دهم بارداری در سال 1968 شناسایی کردند (Bang and Holm، 1968).

    کار اصلی در ارزیابی اولیه بارداری توسط هیو رابینسون از مدرسه گلاسکو انجام شد. در سال 1973 با استفاده از دیاسونوگرافی بهبودیافته، اولین نمودارهای بیومتری دقیق از طول تاج تاج جنین از هفته 7 تا 16 بارداری را تهیه کرد. اندازه‌گیری‌های او آنقدر دقیق بود که امروزه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند (رابینسون، 1973).

    با استفاده از تجهیزات ترکیبی حالت A و B، او متعاقبا نمودارهایی از ضربان قلب جنین از هفته 7 بارداری تهیه کرد و نشان داد که میزان تشخیص 100٪ است. او اولین کسی بود که به اهمیت پیش آگهی یافتن ضربان قلب جنین در هفته هشتم بارداری در رابطه با مرگ بعدی جنین اشاره کرد (رابینسون و شاو-دان، 1973). این کار تأثیر عمیقی بر مدیریت بیماران با تهدید سقط داشت.

    ناهنجاری های جنینی: گزارش های حکایتی از تشخیص پیش از تولد ناهنجاری های مادرزادی در زنان مبتلا به پلی هیدرآمنیوس در اواخر سه ماهه دوم یا سوم توسط برتیل ساندن در سال 1964 (یک مورد آنسفالی) و ویلیام گرت در سال 1970 تهیه شد که یک مورد کلیه های پلی کیستیک را توصیف کردند.

     تشخیص قبل از تولد سونوگرافی واقعاً با مقاله Lancet توسط کمپبل و گروهش آغاز شد که در سال 1972 تشخیص آنسفالی را در هفته 17 گزارش کردند که منجر به ختم انتخابی حاملگی شد (کمپبل و همکاران، 1972). پس از این، او به طور سیستماتیک ستون فقرات جنین را در زنان با AFP افزایش یافته سرم بررسی کرد و تشخیص اسپینا بیفیدا را در سال 1975 گزارش کرد.

    در سال 1977 او توانست 329 حاملگی پرخطر را گزارش کند که بین هفته های 16 تا 20 مورد بررسی قرار گرفتند که در آنها سونوگرافی 25 مورد از 28 نقص لوله عصبی را تشخیص داد. 10 مورد از 13 مورد اسپینا بیفیدا با منفی کاذب ضایعات پایین ساکرال تشخیص داده شد (کمپبل، 1977).

     در ایالات متحده آمریکا، جان هابینز و تیمش در ییل در سال 1978 تشخیص قبل از تولد چندین ناهنجاری از جمله نقص‌های کاهش اندام را توصیف کردند (Hobbins et al., 1979). استفاده گسترده از سونوگرافی در تشخیص قبل از تولد با اختراع دستگاه‌های اسکن بلادرنگ به وجود آمد.

    بیشتر بخوانید: سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی غربالگری اول ، سونوگرافی غربالگری دوم

    توسعه تجهیزات

    اسکنرهای زمان واقعی بخش مکانیکی توسط چندین شرکت مانند Aloka و Kretztechnic در اوایل تا اواسط دهه 70 معرفی شدند، اما این اسکنرها به سرعت توسط آرایه خطی چند عنصری و اسکنرهای آرایه فازی در اواسط تا اواخر دهه 1970 جایگزین شدند.

    با توجه به پیشرفت‌های عظیم در فناوری مدارهای مجتمع که در این زمان اتفاق افتاد، ماشین‌ها کوچک و متحرک بودند و از آنجایی که هزینه کمتری داشتند، یک بخش به جای یک اسکنر بزرگ استاتیک، چندین دستگاه را داشت. اکنون می توان حرکات جنین را دنبال کرد و زاویه کاوشگر را فوراً برای شناسایی صفحه مورد نظر تنظیم کرد.

    سونوگرافی و همکاران پژوهشی می توانند به سرعت آموزش ببینند و از آنجایی که بیومتری کامل جنین را می توان در عرض چند دقیقه به دست آورد، غربالگری کل جمعیت مامایی اکنون امکان پذیر بود. اولین اسکنر بلادرنگ آرایه خطی تجاری، ADR یک شرکت کوچک بود که توسط مارتین ویلکاکس در تمپ آریزونا تأسیس شد.

    در ابتدا فقط 64 خط داشت، بنابراین وضوح ضعیف بود، اما نسخه دوم ADR 2130 در سال 1975 دارای بیش از 500 خط و فوکوس فازی بود و می توانست از نظر وضوح با اسکنرهای ساکن رقابت کند. اکثر شرکت‌های بزرگ اولتراسوند طی چند سال آینده تجهیزات بلادرنگ تولید کردند که با درجه‌ای از پیچیدگی به یکدیگر جهش کردند، اما توسعه Acuson 128 توسط Sam Maslak در سال 1983 با نرم‌افزار تشکیل‌دهنده پرتو پیشرفته (به نام سونوگرافی کامپیوتری) استانداردهای جدیدی را در هر دو ایجاد کرد.

    وضوح فضایی و کنتراست در سال 1985 Kretztechnic اولین مبدل بخش مکانیکی اندواژینال عملی را تولید کرد که برای بهبود تکنیک جمع آوری تخمک در IVF طراحی شده بود. این مبدل‌ها تصاویر عالی ارائه می‌کردند، اما ارتعاشات کاوشگر یک نقطه ضعف بود و تا پایان دهه 1990، اکثر سازندگان پروب‌های چند عنصری کوچکی را توسعه دادند که وضوح عالی را ارائه می‌داد.

    تا سال 1985، آلوکا تصویربرداری داپلر رنگی (که در اصل نقشه‌برداری جریان رنگ نامیده می‌شد) را در تجهیزات بلادرنگ خود گنجانده بود و این به سرعت توسط سایر تولیدکنندگان بزرگ دنبال شد. تا سال 1990 رنگ در پروب ترانس واژینال برای بررسی زنان در دسترس بود.

    در پایان دهه 1990 تصویربرداری هارمونیک معرفی شد که حتی وضوح تصویر را بیشتر بهبود بخشید. اگرچه مطالعات اولیه بر روی تصویربرداری سه بعدی در ژاپن توسط Kazunon Baba در سال 1984 آغاز شد، اما تا زمانی که نسل سوم 530D Voluson در اواسط دهه 1990 تولید شد، جهان متقاعد شد که اولتراسوند 3D/4D نقش مهمی در هر دو بازی دارد.

    تصویربرداری زنان و زایمان بیشتر اعتبار برای ترویج این فناوری جدید باید به برنارد بنوا، پزشک فرانسوی شاغل در نیس تعلق گیرد که تصاویر سه بعدی خیره کننده ای از جنین به خصوص در سه ماهه اول بارداری منتشر کرد. بنابراین می توان گفت که (به غیر از چند اصلاح) دستگاه اسکن بلادرنگ مدرن با مبدل های شکمی و اندواژینال با وضوح بالا، تصویربرداری هارمونیک، امکانات داپلر رنگی و قدرتی با گزینه 3D/4D تا سال 2000 وارد بازار شد.

    مطالعات بالینی در مامایی

    توسعه اسکن بلادرنگ یک تأثیر دموکراتیک کننده بزرگ در اسکن زنان و زایمان بود که دیگر محدود به گروه نخبه ای از متخصصان در چند مرکز بزرگ نبود. ارزان بودن اسکنرهای بلادرنگ اکنون به طور گسترده در دسترس بود و بسیاری از پزشکان با تجربه اسکن استاتیک از اینکه پزشکان، ماماها و سونوگرافیست های جوان خود تقریباً یک شبه به سرعت در اسکن متخصص شدند شگفت زده شدند (و نه کمی ناراحت).

    بیومتری جنین: سهولت دستکاری کاوشگر به این معنی است که بسیاری از ساختارهای جنین اندازه گیری شده و تعداد زیادی نمودار از سطوح و اندام های مختلف ساخته شده است. به عنوان مثال نمودارهای قطر بین مداری (Mayden et al., 1982)، استخوان های بلند، طول پا، طول گوش، اندازه تقریباً هر اندام جنینی و نسبت های متعدد بین پارامترهایی مانند استخوان ران به پا در فضایی چند تولید شده است.

     سال ها. با این حال، اندازه‌گیری‌های استاندارد CRL، BPD، دور سر و دور شکم که در دوران استاتیک ایجاد شدند، اندازه‌گیری‌های استاندارد بیومتریک جنین برای ارزیابی رشد تنها با اضافه کردن طول استخوان ران (که اکنون اندازه‌گیری آسان‌تر بود) در معادلات جنین باقی ماندند. پیش بینی وزن و رشد (هدلاک و همکاران، 1985).

    فعالیت جنین: مطالعات رفتار جنین توسط رهبران زیست شناسی رشد مانند جفری داوز در آکسفورد و هاینز پرچتل در نایمگان الهام گرفته شده است. توانایی دنبال کردن حرکات جنین توسط سونوگرافی، علاقه زیادی را برانگیخت که آیا کمی کردن این حرکات و به خصوص حرکات تنفسی جنین ممکن است در ارزیابی سلامت جنین مفید باشد یا خیر.

     در اواخر دهه 1970، مطالعات دقیق با استفاده از نشانگرهای رویداد بر روی یک ضبط کننده نمودار توسط گروه هایی به رهبری کارل مارسال در مالمو (مارسال و همکاران، 1976)، جان پاتریک در لندن، انتاریو و آلیستر رابرتز در لندن انجام شد. زمان، بروز و تعداد اپیزودهای حرکتی یا نفس های جنینی به صورت کمی ارزیابی شد و حالت های رفتاری مشخص شد.

    هم حرکات تنفسی جنین و هم فعالیت جنین اپیزودیک هستند و به ندرت همخوانی دارند، بنابراین مفهوم اندازه گیری کل فعالیت جنین در یک دوره 30 دقیقه ای مورد استفاده قرار گرفت.

     اگرچه ارتباطی بین کاهش فعالیت کل و IUGR وجود داشت، اما این آزمون به دلیل تنوع فیزیولوژیکی زیاد در بروز هر دو تنفس و فعالیت حرکتی، ارزش پیش‌بینی پایینی برای یک تست مثبت داشت (مارسال، 1978). به همین دلیل در اروپا اندازه گیری فعالیت جنین به عنوان ابزاری برای ارزیابی سلامت جنین از بین رفت.

     اما در ایالات متحده آمریکا فرانک منینگ و لری پلات در سال 1980 هر دوی این معیارها را در یک آزمایش 30 دقیقه ای پروفایل بیوفیزیکی جنین (Manning et al., 1980) وارد کردند که شامل ارزیابی مایع آمنیوتیک، تون جنین و تست بدون استرس (CTG) بود.

     از قلب جنین این آزمایش با تغییرات جزئی به عنوان پایه اصلی ارزیابی سلامت جنین در ایالات متحده برای بیش از 20 سال تبدیل شد. با این حال، در اروپا، محققان به طور فزاینده ای به سونوگرافی داپلر روی آوردند تا این مشکل را در مورد چگونگی ارزیابی موثر سلامت جنین و بهینه سازی زمان زایمان در صورت به خطر انداختن جنین حل کنند.

    بیشتر بخوانید: الاستوگرافی کبد در تهران ، سونوگرافی واژینال در تهران

    ارزیابی داپلر: نمایش شکل موج شریان نافی با استفاده از داپلر موج پیوسته کور (CW) در اواسط دهه 1960 از اوزاکا، ژاپن و در سال 1977 توسط D.E گزارش شد. فیتزجرالد و جان درام از دوبلین با استفاده از اسکن‌های استاتیک دوبعدی برای شناسایی محل قرارگیری کاوشگر، هیچ یک از این دو گروه مشاهدات خود را دنبال نکردند.

     دو گروه مطالعات داپلر پالس روی جنین را آغاز کردند. در استرالیا، رابرت گیل که با گروه Kossoff کار می کرد، سرعت جریان را در ورید نافی اندازه گیری کرد (گیل و همکاران، 1981). با این حال طول مسیر طولانی Octason از اندازه گیری جریان شریانی با سرعت بالا جلوگیری کرد و این سیستم برای مطالعات داپلر بالینی غیرعملی بود.

    استورلا ایک نس که در بخش کارل مارسال در مالمو کار می کند، اولین سیستم آرایه خطی دوبلکس را توصیف کرد (Eik-Nes و همکاران، 1980) که در آن یک کاوشگر داپلر پالسی افست با زاویه ثابت 52 درجه متصل شده بود. او سرعت جریان را از آئورت جنین اندازه گیری کرد و دریافت که در جنین های IUGR کاهش یافته است.

    تجهیزاتی شبیه به سیستم داپلر دوبلکس Malmo توسط کارگران چندین واحد دانشگاهی در اوایل تا اواسط دهه 1980 در سراسر اروپا برای تعریف پاسخ گردش خون جنین به هیپوکسی استفاده شد. مشخص شد که اندازه‌گیری‌های سرعت مطلق نسبت به آنالیز شکل موج پایین‌تر بودند، به‌ویژه شاخص ضربان‌پذیری در ارزیابی تغییرات در گردش خون جنین تا هیپوکسی. یوری ولادیمیروف در روتردام اولین کسی بود که توجه را به افزایش جبرانی در گردش خون مغزی یا "متمرکز شدن گردش خون جنینی" مرتبط با جنین های IUGR جلب کرد (ولادیمیروف و همکاران، 1986).

     ولادیمیروف همچنین تغییرات گردش خون را با حالات رفتاری مرتبط کرد (ولادیمیروف 1994) در حالی که کمپبل، دیوید گریفین و کیپروس نیکولایدس در بیمارستان کالج کینگ در لندن این تغییرات را با گازهای خونی که توسط کوردوسنتز به دست می‌آیند مرتبط کردند (بیلاردو و همکاران، 1990).

    در استرالیا برایان ترودینگر و وارویک گیلز اهمیت شکل موج شریان نافی را دوباره کشف کردند و اهمیت جریان دیاستولیک انتهایی غایب و معکوس را مشخص کردند (Trudinger et al., 1986). در سال 1983 کمپبل و گروهش شکل موج شریان رحمی و ظاهر بریدگی را توصیف کردند که همراه با شاخص مقاومت بالا با پره اکلامپسی همراه بود (Campbell et al., 1982). گروه او متعاقباً از این یافته برای غربالگری جمعیت باردار در هفته 24 بارداری برای پیش بینی پیشرفت بعدی پره اکلامپسی و IUGR استفاده کردند و حساسیت بالایی برای اشکال شدید این شرایط نشان دادند (Harrington et al., 1996).

    ظهور داپلر رنگی به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از دستگاه اولتراسوند، تجسم عروق جنین را بسیار آسان‌تر کرد و تقریباً همه شریان‌های جنینی (مانند شریان کلیوی، اسپلانکنیک، مغزی) مورد بررسی قرار گرفت و نمودارهایی از تغییرات PI حاملگی تحت شرایط مختلف تهیه شد.

    شرایط بالینی در اوایل دهه 90، عروق اصلی مورد مطالعه برای ارزیابی سلامت جنین، شریان نافی و شریان مغزی میانی بودند. اگرچه اینها مفید بودند، اما در تعیین زمان بهینه برای زایمان جنین آسیب دیده بهتر از CTG قبل از تولد نبودند. این باعث شد تا چندین گروه سمت وریدی گردش خون جنین را بررسی کنند.

    مطالعات اولیه بر روی ورید اجوف تحتانی متمرکز بود، اما در سال 1991 در مقاله برجسته Lancet، Torvid Kiserud از گروه Eik-Nes در Trontheim، نروژ، اندازه گیری ضربان پذیری مجرای وریدی را توصیف کرد (Kiserud et al., 1991) به عنوان یک معیار کلیدی برای عملکرد قلب و نشانگر خفگی جنین ایجاد شده است.

    با تجهیزات مدرن، ارزیابی داپلر گردش خون جنین به ویژه شریان‌های مغزی نافی و میانی و مجرای وریدی به عنوان یک نیاز اساسی در ارزیابی سلامت جنین و زمان زایمان جنین آسیب‌دیده مطرح شده است. یکی دیگر از کاربردهای مهم داپلر استفاده از آن به عنوان روشی غیرتهاجمی برای تشخیص کم خونی در جنین های واکسینه شده با Rh بود که توسط جیانکارلو ماری و گروه در دانشگاه ییل به دنبال مقاله ای در مجله پزشکی نیوانگلند در سال 2000 رایج شد (Mari et al.، 2000).

    پیش بینی پره اکلامپسی و IUGR توسط داپلر شریان رحمی توسط Nicolaides در یک مطالعات چند مرکزی بسیار بزرگ مورد بررسی قرار گرفت. آنها در سال 2001 نشان دادند که انجام PI شریان رحمی در هفته 23، 85 درصد از زنانی را که به پره اکلامپسی شدید مبتلا می شوند، تنها با نرخ مثبت 5 درصدی غربالگری پیش بینی می کند (Papageorghiou et al., 2001).

     یکی از مشکلات این است که به نظر نمی رسد پیشگیری توسط عواملی مانند آسپرین با دوز پایین موثر باشد. Nicolaides و دیگران اکنون در حال بررسی امکان غربالگری پره اکلامپسی در سه ماهه اول (زمانی که درمان پیشگیرانه موثر به نظر می رسد) با استفاده از داپلر شریان رحم و نشانگرهای بیوشیمیایی مانند PlGF و PAPP-A هستند (Akolekar et al., 2013).

    زایمان زودرس: زایمان زودرس بزرگترین علت مرگ و معلولیت نوزادان است و مراقبت از نوزاد نارس بسیار گران است. اگرچه علل زایمان زودرس خودبخودی زیاد است و به طور کامل شناخته نشده است، یک مسیر نهایی رایج کوتاه شدن و از بین رفتن دهانه رحم است.

    چندین مطالعه در اوایل دهه 1980 با استفاده از سونوگرافی ترانس شکمی توجه را به ارتباط بین دهانه رحم کوتاه و قیف کردن با ناتوانی دهانه رحم جلب کرد. فرانک اندرسن از Ann Arbor Michigan اولین کسی بود که توجه را به برتری اسکن ترانس واژینال جلب کرد (Andersen et al., 1990) و خطری را برای زایمان زودرس بر اساس طول دهانه رحم ایجاد کرد.

    مطالعات بعدی توسط Jay Iams از کلمبوس، اوهایو (Iams و همکاران، 1996)، Kypros Nicolaides از کالج کینگ، لندن تایید کرده است که غربالگری در حدود 23-24 هفته بارداری، درصد زیادی از زنان را که به زایمان زودرس می‌روند، پیش‌بینی می‌کند.

    به عنوان مثال، نیکولایدس بیش از 32000 زن را در هفته 23 غربالگری کرد و توانست 50 درصد از زنانی را که قبل از هفته 33 بارداری زایمان می کردند، با استفاده از طول دهانه رحم 15 میلی متری تشخیص دهد (هیت و همکاران، 1998).

    متأسفانه به نظر نمی رسد که سرکلاژ دهانه رحم در طولانی شدن بارداری در این زنان موثر باشد، اما دو مطالعه بزرگ از گروه نیکولایدز در لندن و گروه رابرت رومرو در دانشگاه ایالتی وین، دیترویت نشان داده اند که پس از غربالگری جهانی بین 19 تا 24 هفته، با درمان روزانه با پروژسترون واژینال می توان به طولانی شدن قابل توجه بارداری در زنان مبتلا به سرویکس کوتاه شده با سونوگرافی دست یافت (رومرو و همکاران، 2011).

    غربالگری ناهنجاری جنین: پس از معرفی اسکن بلادرنگ، تعداد زیادی مقاله مروری وجود داشت که تجربیات مراکز درجه سوم در تشخیص طیف وسیعی از ناهنجاری‌های تقریباً هر اندام بدن جنین را مستند می‌کرد. در اواسط دهه 1980، اکثر بیمارستان ها غربالگری ناهنجاری های جنینی را به عنوان بخشی از اسکن روتین هفته بیستم معرفی کردند.

    بسیاری از مطالعات منتشر شده در این زمان نامعتبر بودند، زیرا تشخیص کم ناهنجاری ها در نوزاد تازه متولد شده بود (شیوع باید بین 2 تا 3 درصد باشد). یک مطالعه چند مرکزی بحث‌برانگیز آمریکایی (RADIUS) که در سال 1993 منتشر شد (Ewigman et al., 1993) نرخ تشخیص پایین 17 درصد را برای تشخیص زودهنگام ناهنجاری‌های جنینی نشان داد، اما این تجربه در مراکز اروپایی نبود.

     مطالعات چند مرکزی به عنوان یک قاعده نرخ تشخیص کمتری نسبت به مطالعات انجام شده از مراکز منفرد داشتند. به عنوان مثال در مطالعه چند مرکزی بزرگ بلژیکی سالواتور لوی که بین سال‌های 1990 و 1992 انجام شد، تنها 40 درصد از جنین‌های دارای ناهنجاری قبل از هفته 23 شناسایی شدند (لوی و همکاران، 1991) در حالی که کاررا در یک مرکز واحد در بارسلونا نرخ تشخیص را 85 درصد گزارش کرد. دوره زمانی مشابه (کاررا و همکاران، 1995).

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم در تهران ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    نقایص قلبی جنین: برای اولین بار تشخیص ناهنجاری های قلبی اکنون امکان پذیر بود. در سال 1980، دو مقاله موفقیت آمیز در مورد اکوکاردیوگرافی واقعی جنین توسط لیندسی آلن از بیمارستان کالج کینگ لندن و چارلز کلینمن از ییل منتشر شد.

    در مطالعه کلاسیک خود، آلن (Allan et al., 1980) اولین کسی بود که معاینه سیستماتیک قلب را برای نشان دادن نمای 4 محفظه و مجاری خروجی توصیف کرد و تصاویر منتشر شده از 8 نمای کلاسیک اولتراسوند را همراه با همبستگی های آناتومیک منتشر کرد و یکی از آنها بود. اولین موردی که غربالگری روتین را برای ناهنجاری های قلبی جنین ترویج کرد.

    در سال 1997 S-J Yoo (Yoo et al., 1997) یک نمای کلاسیک اضافی را توصیف کرد، یعنی نمای 3 رگ از مجاری خروجی. ظهور داپلر رنگی مطالعات جریان داخل قلب را با گروه‌هایی که توسط گرگ دیور (DeVore و همکاران، 1987)، رابیه چائویی و اولریش گمبروخ هدایت می‌شد، تسهیل کرد.

    ناهنجاری‌های کروموزوم جنین: قبل از انقلاب واقعی، آمنیوسنتز به گروه «پرخطر» زنان بالای 35 سال ارائه می‌شد، اما این سیاست نتوانست 70 درصد از نوزادان مبتلا به سندرم داون را که از زنان جوان‌تر به دنیا آمده بودند، تشخیص دهد.

    در سال 1985، بریل بناسراف و گروهش در بوستون برای اولین بار توضیح دادند که افزایش اندازه‌گیری چین‌های پوستی نوکال در سه ماهه دوم با سندرم داون مرتبط است (بناسراف و همکاران، 1985) و متعاقباً سایر مارکرهای کلاسیک سه ماهه دوم بارداری کوتاه‌شده فمور و پیلکتازی را شرح دادند.

    برای اولین بار به زنان جوان تر می توان آمنیوسنتز را بر اساس ترکیبی از نشانگرها پیشنهاد داد. پیشرفت تعیین کننده در سال 1992 زمانی که Kypros Nicolaides از King's در لندن، اندازه گیری سه ماهه اول شفافیت نوکال را در تشخیص سندرم داون توصیف کرد (Nicolaides et al., 1992) رخ داد.

     نیکولایدس و گروهش متعاقباً ارتباط افزایش شفافیت نوکال، عدم وجود استخوان بینی، نارسایی تریکوسپید و افزایش مجرای وریدی PI را با سندرم داون نشان دادند. آنها این نشانگرهای اولتراسوند را با اندازه گیری PAPP-A سرم و HCG آزاد بتا (به نام نشانگرهای زیستی ترکیبی) ترکیب کرده اند تا نسبت احتمال وجود سندرم داون را فراهم کنند.

    با برنامه بیومارکر ترکیبی، 90 درصد از جنین های سندرم داون برای 5 درصد نرخ مثبت صفحه نمایش تشخیص داده می شوند. (Nicolaides، 2011) با ارائه CVS به عنوان تست تشخیصی برای زنان در معرض خطر، این برنامه غربالگری در سراسر جهان پذیرفته شده است.

    با این حال، این احتمالاً با ظهور آزمایش DNA بدون سلول تغییر می کند (لو و همکاران، 1997). مطالعات اخیر نشان داده است که غربالگری cfDNA در نمونه خون مادر در هفته 10 بارداری (به نام تست غیر تهاجمی قبل از تولد یا NIPT) بیش از 99٪ موارد تریزومی 21 را برای نرخ مثبت کاذب حدود 0.1٪ تشخیص می دهد (Chiu et al. .، 2011) که بهبود قابل توجهی در بیومارکرهای ترکیبی اولتراسوند و بیوشیمی است.

    علاوه بر این در آینده احتمالاً cfDNA قادر به غربالگری طیف وسیعی از اختلالات کروموزومی و ژنتیکی خواهد بود. در حال حاضر "آزمایش احتمالی" با ترکیب نشانگرهای زیستی و cfDNA برای کاهش هزینه توصیه می‌شود، اما تردیدی وجود ندارد که NIPT در آینده نه چندان دور به روش انتخابی تبدیل خواهد شد.

    روش های تهاجمی: اهمیت شناسایی موقعیت سوزن در طول آمنیوسنتز برای اولین بار توسط ینس بنگ در کپنهاگ در سال 1973 (Bang and Northeved, 1972) در دوران اسکن استاتیک برجسته شد، اما تعداد کمی از پزشکان از مبدل او با سوراخ مرکزی استفاده کردند و در این مورد اسکن کردند.

     قبل از عمل معمولاً از زمان برای شناسایی یک مخزن مایع در دسترس عاری از جفت استفاده می شد. ظهور اسکن بلادرنگ امکان انجام روش‌های تهاجمی را تحت دید پیوسته فراهم می‌کند، بنابراین ضربه‌های خونی را کاهش می‌دهد و از آسیب جفت، بند ناف یا جنین جلوگیری می‌کند.

    در سال 1974 فتوسکوپی توسط جان هابینز و موریس ماهونی در دانشگاه ییل برای تشخیص قبل از تولد هموگلوبینوپاتی ها معرفی شد (هابینز و ماهونی، 1974) از گلبول های قرمز جنین که از صفحه جفتی به دست آمده بودند. بسیاری بر این باور بودند که این تکنیک جایگزین روش‌های هدایت‌شونده اولتراسوند می‌شود، به ویژه زمانی که رادک و کمپبل در کینگز در لندن دریافت خون خالص جنین از ورید ناف را با این روش توصیف کردند و نیلز هانمن و یان مور با ابزاری مشابه بافت جفتی را از طریق ترانس‌سرویکس برای تشخیص ژنتیکی به دست آوردند.

    . با این حال در سال 1983 فرناند دافوس و همکارانش از پاریس نمونه‌گیری خون خالص جنین را از داخل بند ناف با سوزن مستقیم هدایت‌شونده اولتراسوند با استفاده از دو اپراتور معرفی کردند (دافوس و همکاران، 1983) و متعاقباً نیکولایدز از کینگز روش تک اپراتور دو دست را کامل کرد و نام برد.

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم در تهران ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    آن کوردوسنتز او و تیمش از این تکنیک برای ارزیابی شدت کم خونی جنینی در بیماری رزوس استفاده کردند و بنابراین جایگزین روش قدیمی مبتنی بر اندازه گیری بیلی روبین در مایع آمنیوتیک شدند (Nicolaides et al., 1988). نیکولایدس و دیگران مانند جورجیو پاردی در میلان نیز از این تکنیک برای ارزیابی جنبه‌های وضعیت باز اسید جنین و بیوشیمی در جنین IUGR استفاده کردند (پاردی و همکاران، 1987).

     میخ دیگری در تابوت برای فتوسکوپی با معرفی پرزهای کوریونیک با سوزن ظریف سه ماهه اول بارداری (CVS) توسط استین اسمیت جنسن و هانمن در سال 1984 (Smidt-Jensen et al., 1984) ایجاد شد، تکنیکی که مورد استفاده قرار گرفت. به طور جهانی برای تشخیص قبل از تولد نقایص ژنتیکی و کاریوتیپ جنین.

    درمان جنینی: درمان بیماری رزوس شدید در جنین با تزریق داخل صفاقی تحت هدایت اشعه ایکس توسط لیلی در سال 1959 آغاز شد. هانسمن در سال 1968 از قابلیت "زمان واقعی" ویدوسون برای ساده کردن این روش به روش هدایت اولتراسوند استفاده کرد (هانسمن و لانگ، 1971).

    با این حال دسترسی به گردش خون جنین باعث توسعه روش های درمانی ابتدا با فتوسکوپی (Rodeck et al., 1981) و سپس توسط کوردوسنتز مانند انتقال خون جنین در بیماری شدید رزوس (Nicolaides et al., 1986) و انتقال پلاکت برای ترومبوسیت آلویمیونی شد. . روش‌های سوزن‌زنی کنترل‌شده با اولتراسوند نیز برای وارد کردن شنت‌ها برای رفع انسداد در دستگاه ادراری و بطن‌های مغزی یا تخلیه مایع از پلورال افیوژن استفاده شد، اما هیچ‌کدام از این روش‌ها به طور قابل‌توجهی نتیجه را بهبود نمی‌بخشد و در مورد بطن‌کولومگالی، این وضعیت اغلب ایجاد می‌شود.

    بدتر دو روش جراحی قبل از تولد که مفید نشان داده شده اند شامل استفاده ترکیبی از اولتراسوند و فتوسکوپی است. در سال 1995، ایو ویل و نیکولایدس از کالج کینگ در لندن، اثربخشی ابلیشن لیزری در عروق جفتی ارتباطی را در درمان سندرم انتقال خون دوقلو به دوقلو نشان دادند (ویل و همکاران، 1992) و نشان داده شده است که این تکنیک برتر است.

    به آمنیوسنتز درمانی از نظر بقای جنین. در سال 1998 گروه هریسون در سانفرانسیسکو انسداد نای جنین را توسط جراحی فتوسکوپی هدایت شده با اولتراسوند برای درمان فتق دیافراگم شدید توصیف کردند و متعاقباً یان دپرست در لوون، ادوارد گراتاکوس در بارسلونا و کیپروس نیکولایدس در لندن این وضعیت نتیجه آندوسکوپی آندوسکوپی را توصیف کردند. در یک بهبود قابل توجه در نتیجه.

    مطالعات بالینی در زنان

    پیشرفت در اسکن زنان پس از معرفی پروب ترانس واژینال زمان واقعی در اواسط دهه 1980 سریع بود. قبل از این تجسم اندام‌های لگنی، بیمار باید مثانه‌ای متسع داشته باشد که نه تنها مکرراً باعث ناراحتی او می‌شد، بلکه اغلب ساختار مورد نظر را فراتر از فاصله کانونی مبدل می‌برد. علیرغم این مهم، مطالعاتی با اسکنرهای ساکن انجام شد.

    به دنبال مشاهدات اولیه دونالد از ویژگی های تومورهای بدخیم تخمدان پاتریشیا مورلی و الیس بارنت از گلاسکو در سال 1970 تشخیص افتراقی توده های تخمدانی را با سونوگرافی توصیف کردند. در سال 1981 نیک کادار و روبرتو رومرو از ییل (Kadar et al., 1981) ناحیه تبعیض آمیز (یعنی حداقل سطح hCG که باید با کیسه داخل رحمی مرتبط باشد) را برای تشخیص حاملگی خارج از رحم توصیف کردند.

    در سال 1979، یواخیم هاکلوئر، یک پزشک آلمانی که در گلاسکو روی ساباتیک کار می کرد، مقاله کلاسیک خود را در مورد ردیابی رشد فولیکولی تخمدان منتشر کرد (هاکلور و رابینسون، 1978) و ارتباط بین اندازه فولیکول و استرادیول سرم را نشان داد.

    در سال 1985 جودیت آدامز که در واحد هوارد جاکوبز در لندن کار می کرد، پارامترهای سونوگرافی کلاسیک را برای تشخیص تخمدان پلی کیستیک تعیین کرد و متعاقباً نشان داد که PCO 23 درصد از جمعیت زنان را در طول سال های باروری تحت تأثیر قرار می دهد. با این حال ظهور سونوگرافی ترانس واژینال تاثیر تشخیصی سونوگرافی در زنان را تغییر داد.

    اختلالات اولیه حاملگی: اهمیت درک جنین زایی طبیعی توسط ایلان تیمور-تریچ از دانشگاه کلمبیا، نیویورک که مفهوم "سونو جنین شناسی" ترانس واژینال را در اواخر دهه 1980 مطرح کرد (Timor-Tritsch et al., 1992) و متعاقباً تاکید شد. او و سایر کارگران تشخیص ناهنجاری های اولیه جنینی را تشریح کردند.

    تشخیص مستقیم حاملگی خارج از رحم نیز با پروب ترانس واژینال متحول شد. دیوید نیبرگ و روی فیلی از سانفرانسیسکو (نیبرگ و همکاران، 1987) و برونو کاچیاتوره از فنلاند در اواخر دهه 1980 بسیاری از تظاهرات سونوگرافی این بیماری را توصیف کردند و میزان موفقیت تشخیصی را بیش از 90 درصد گزارش کردند.

     در دهه 1990 تقریباً هر بیمارستان دارای یک واحد تشخیص اورژانس بود که در آن زنان مبتلا به درد لگن و خونریزی توسط یک اسکن ترانس واژینال متخصص و یک آزمایش خون حساس بتا hCG مورد ارزیابی قرار گرفتند.

    توده‌های لگنی: TVS تمایز بیشتری بین توده‌های خوش‌خیم و بدخیم ایجاد می‌کند و تلاش‌های متعددی برای ایجاد یک سیستم امتیازدهی از پارامترهای مورفولوژیکی برای تعریف بهتر تشخیص افتراقی وجود داشت. ساسونه و تیمور تریچ در بیمارستان نیویورک برای اولین بار چنین سیستم امتیازدهی را توصیف کردند.

    ظهور داپلر رنگی امکان تشخیص رگ زایی در تومورها را فراهم کرد و در سال 1989 تام بورن و کمپبل در کینگز عروق خونی بالا را با افزایش جریان اوج سرعت با توده های بدخیم نشان دادند. Anil Tailor از همان گروه یک مدل رگرسیون چندگانه با ترکیب معیارهای مورفولوژیکی و جریان خون ایجاد کرد.

    اخیراً یک کارآزمایی چند مرکزی اروپایی (IOTA) به رهبری دیرک تیمرمن از لوون و لیل والنتین از لوند، مدل های پیچیده ای را برای تشخیص توده های خوش خیم از بدخیم ایجاد کرده است (Timmerman et al., 2005). در حالی که این مدل‌ها اطلاعات مفیدی را ارائه کرده‌اند، اما نشان داده نشده‌اند که در افتراق تومورهای خوش‌خیم از بدخیم نسبت به ارزیابی ذهنی توسط یک ناظر با تجربه برتری دارند.

     مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم در تهران ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    غربالگری بدخیمی: سرطان تخمدان بالاترین میزان مرگ و میر را در بین تمام سرطان های زنانه دارد زیرا در مراحل اولیه بدون علامت است. کمپبل و تیمش در کینگز در لندن در سال 1989 (کمپبل و همکاران، 1989) و جان ون ناگل در لکسینگتون، کنتاکی در سال 1991 با استفاده از سونوگرافی ترانس واژینال، هر دو نرخ بالای تشخیص سرطان تخمدان را گزارش کردند که اکثر آنها در مرحله 1 بودند اما به دلیل تعداد بالای کیست های خوش خیم، نرخ عمل به ازای هر سرطان شناسایی شده به طور غیرقابل قبولی بالا بود.

     در سال 1999 ایان جاکوبز در دانشگاه کالج لندن مفهوم غربالگری سرطان تخمدان چندوجهی را معرفی کرد که در آن اندازه‌گیری‌های سریال CA125 به عنوان تست غربالگری پشتیبان‌گیری شده توسط TVS در موارد مثبت صفحه نمایش برای کاهش میزان مثبت کاذب مورد استفاده قرار گرفت.

    او از آن زمان یک برنامه غربالگری تصادفی چند مرکزی در بریتانیا (UKCTOCS) راه اندازی کرده است که در حال حاضر ادامه دارد، اما داده های اولیه منتشر شده (Menon و همکاران، 2009) نشان دهنده نرخ بالای تشخیص سرطان اپیتلیال با تنها 2.7 عمل در هر سرطان است.

    پزشکی باروری: ظهور TVS، پزشکی باروری را به ویژه نظارت و روش های مرتبط با IVF متحول کرد. به طور سنتی به دنبال کار پیشگام مجموعه تخمک پاتریک استپتو با لاپاراسکوپی ساخته شد، اما در سال 1990 سوزان لنز از واحد ینس بنگ در کپنهاگ، آسپیراسیون عرضی تخمک ها را با هدایت اولتراسوند توصیف کرد (لنز، 1981). جان پارسونز در کینگز از تکنیک کپنهاگ استفاده کرد تا IVF را به یک روش کاملاً غیرمجاز برای بیمار تبدیل کند.

    در سال 1995 Wilfred Feichtinger و Pieter Kemeter از وین، آسپیراسیون تخمک ترانس واژینال را با یک راهنمای سوزنی متصل به پروب ترانس واژینال توصیف کردند (Feichtinger and Kemeter، 1986) و این اکنون به روش استاندارد تبدیل شده است.

    سونوگرافی ترانس واژینال در ارزیابی ذخیره تخمدان از طریق اندازه گیری تعداد فولیکول های آنترال که اولین بار توسط Reuss و همکارانش در سال 1996 در دانشگاه کلمبیا، نیویورک توصیف شد، قابل اعتماد است (Reuss et al., 1996). داپلر همچنین برای ارزیابی ذخیره تخمدان با اندازه گیری جریان استرومایی و صلاحیت و بلوغ فولیکولی با اندازه گیری جریان خون اطراف فولیکولی استفاده شده است (Nargund et al., 1996).

     

    مطالعات بالینی در سونوگرافی 3D/4D

    ظهور تصویربرداری اولتراسوند سه بعدی منجر به انبوهی از انتشارات در تمجید از فضایل این روش جدید شده است، اما به سختی می توان شواهد قابل توجهی از مزایای قطعی به دست آورد. بیشتر ناهنجاری‌های جنینی را می‌توان با سونوگرافی دو بعدی با وضوح بالا تشخیص داد و اغلب پزشکان گزارش می‌دهند که به ندرت به اضافه کردن سه بعدی نیاز است.

     تقریباً تمام مطالعات سه بعدی با Voluson که ابتدا توسط Kretztechnic معرفی شد و اکنون توسط جنرال الکتریک ساخته شده است، انجام شده است. کارگران اولیه در این زمینه و مدافعان قوی اولتراسوند سه بعدی عبارتند از Dolores Pretorius از لس آنجلس، Kazunori Baba از ژاپن و Eberhard Merz از آلمان.

    سونوگرافی سه بعدی در نشان دادن نقایص سطحی جنین مانند شکاف های صورت برتری دارد و مطالعات انجام شده از چندین گروه نشان داده است که این تکنیک حساسیت بالایی برای تشخیص عیوب کام ثانویه دارد که به ندرت توسط سونوگرافی دو بعدی تشخیص داده می شوند (کمپبل، 2007).

    در اکوی قلب جنین، گرفتن حجمی از قلب جنین در حال تپش (که همبستگی تصویر فضایی-زمانی یا STIC نامیده می شود) امکان مطالعه برش های توموگرافی آناتومی قلب و حرکت در حرکت آهسته را فراهم می کند. طرفداران این فناوری Greg DeVore در ایالات متحده آمریکا و Rabih Chaoui در آلمان هستند.

    داوور یورکوویچ از کینگز در لندن نشان داد که در تشخیص و طبقه بندی ناهنجاری های مادرزادی رحم، تصویربرداری سه بعدی از رحم نسبت به تصویربرداری دو بعدی برتری دارد (Jurkovic et al., 1995). کمی سازی حجمی عروق و جریان (شاخص های جریان سه بعدی) جایگزینی برای سرعت سنجی داپلر در ارزیابی جریان درون یک اندام ارائه می دهد.

    نیک رین فنینگ از ناتینگهام اطلاعات جالبی در مورد جریان آندومتر و لانه گزینی جنین نشان داده است، اما هنوز این روش از نظر بالینی مفید نبوده است. با این حال این گروه نشان داده‌اند که نرم‌افزار سه بعدی که اندازه‌گیری خودکار حجم فولیکول (SonoAVC) را تولید می‌کند، امکان اندازه‌گیری سریع‌تر تعداد فولیکول‌های آنترال و ردیابی رشد فولیکولی در طول و یک چرخه IVF را فراهم می‌کند (Raine-Fenning و همکاران، 2009).

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم در تهران ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    تصویربرداری سونوگرافی سه بعدی Real Time (یعنی 4 بعدی) برای نشان دادن حرکات جنین بسیار مفید است و شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این کار در بهبود پیوند مادر و جنین فواید واقعی دارد. سونوگرافی 3D/4D بسیار "کار در حال انجام" است و پیشرفت های فنی بیشتر مانند پروب ماتریکس بدون شک راه را برای پیشرفت های بیشتر در تصویربرداری زنان و زایمان در آینده هموار خواهد کرد.

    وقتی از رئیس سابق کالج سلطنتی متخصصین زنان و زایمان پرسیده شد که سه پیشرفت مهم در تخصص او در قرن بیستم چه بوده است، او پاسخ داد: اولتراسوند، اولتراسوند و سونوگرافی. بررسی اجمالی ارائه شده در بالا نمی تواند به طیف وسیعی از اثرات مفید معاینه اولتراسوند در بهبود سلامت زنان و نوزادان در نیمه دوم قرن بیستم پاسخ دهد.

    ویژگی های اسکن اولتراسوند تقریباً در هر کاری که ما در مامایی و زنان انجام می دهیم. پیشرفت‌های بزرگی که در این فصل توضیح داده شد به دلیل رابطه همزیستی بین مهندسان باهوش و پزشکانی است که از هر پیشرفت جدید به نفع بیماران خود بهره‌برداری می‌کردند و سپس آنچه را که بعداً مورد نیاز بود به مهندسان بازخورد می‌دادند.

    سونوگرافی از این نظر منحصر به فرد است که حتی برای کوچکترین جنین ایمن است و معاینه راحت است و هیچ ناراحتی ایجاد نمی کند. در واقع برای اکثر بیماران معاینه اولتراسوند هم لذت بخش و هم آموزنده است. بزرگترین مشکل سونوگرافی این است که نتایج هنوز هم بسیار به مهارت اپراتور بستگی دارد.

     فضا به من اجازه نمی دهد که از معلمان بزرگ سونوگرافی یا سازمان هایی مانند انجمن بین المللی سونوگرافی در زنان و زایمان (ISUOG) و بنیاد پزشکی جنین (FMF) که برای بهبود دانش و عملکرد پزشکان اختصاص داده شده اند، تمجید کنم. سونوگرافیست ها و پرستارانی که از تجهیزات سونوگرافی در تمرینات روزمره استفاده می کنند. بدون این معلمان و مربیان، پیشرفت های توصیف شده در این فصل هرگز نمی توانست در عمل بالینی معرفی شود.

  • بهترین مرکز سونوگرافی تهران

    بهترین مرکز سونوگرافی تهران؛ بین 99 و 100 چقدر تفاوت وجود دارد؟ فقط یکی! آیا می توانیم آن را نادیده بگیریم؟ اگر برای خرید چیزی در مغازه هستید، بله، به راحتی می توانید چنین مبلغی را نادیده بگیرید، اما در مورد گزارش های بهداشتی چطور؟ در مورد داروهایی که مقدار مواد شیمیایی در آنها نیز ثابت است چطور؟

    سونوگرافیتشخیصی برای بررسی بیماری یا وضعیت علائم و نشانه های فرد انجام می شود. تشخیص نقش مهمی در زندگی ما دارد. پزشکان آزمایش های تشخیصی را برای برنامه ریزی درمان ما انجام می دهند. سونوگرافی از آن دسته آزمایشاتی است که نیاز به دقت بالایی دارد. بنابراین، نتایج تمام آزمایشات انجام شده باید دقیق باشد.

    اگر پزشک شما بخواهد به اتفاقات داخل بدن شما نگاه دقیق تری داشته باشد، سونوگرافی برای شما تجویز می شود. اکثر زنان در دوران بارداری خود تحت سونوگرافی قرار می گیرند، اما معمولاً برای تشخیص اختلالات پزشکی نیز تجویز می شود. اگر انتخاب مناسبی نداشته باشید، آزمایش سونوگرافی یک امر گران قیمت خواهد بود. اولویت باید به مراکزی داده شود که نزدیک هستند.

    برای رزرو نوبت جهت انجام سونوگرافی در مرکز الوند با ما تماس بگیرید.

    sonography/بهترین مرکز سونوگرافی تهران

    سونوگرافی چیست؟

    اولتراسوند یک آزمایش تصویربرداری غیر تهاجمی است که در آن از امواج صوتی با فرکانس بالا برای تولید تصاویری از ساختار داخلی بدن استفاده می شود. با استفاده از دستگاه سونوگرافی انجام می شود. هیچ تشعشع مضر تولید نمی شود و این یک روش بدون درد است.

    همچنین بخوانید: اکوکاردیوگرافی قلب جنین، سونوگرافی غربالگری

    چرا نوع مرکز تشخیصی که انتخاب می کنید اهمیت زیادی دارد؟

    سونوگرافی توسط پزشک برای اطلاع از وضعیت بدن شما تجویز می شود. با مشاهده نتایج اسکن، او می تواند درمان مناسب را برای شما تجویز کند. نتایج اسکن باید دقیق باشد و باید توسط رادیولوژیست واجد شرایط انجام شود و بخشی جدایی ناپذیر از تیم انجام سونوگرافی در مرکز سونوگرافی و رادیولوژی الوند است. 

    سایر مواردی که باید در مورد سونوگرافی بدانید

        آماده سازی کاملاً به نوع سونوگرافی بستگی دارد. ممکن است در آن روزها ناشتا باشید یا مجبور شوید آب زیادی بنوشید.

        سونوگرافی روشی بی خطر است و هیچ اثر مضری برای انسان ندارد.

    چهار دسته اصلی برای سونوگرافی

        عمومی - تجهیزات پیکربندی شده برای چندین برنامه.

        عروقی - با نرم‌افزار و مبدل‌های مخصوص برای شریان کاروتید، ارزیابی ترومبوز ورید عمقی و مطالعات عروق محیطی پیکربندی شده است.

        مراقبت‌های بهداشتی زنان (OB/GYN) - نرم‌افزار و مبدل‌هایی که به صراحت برای برنامه‌های کاربردی سلامت زنان ارائه می‌شوند.

        قلب (اکوکاردیوگرافی) - شامل استفاده از سونوگرافی برای ارزیابی اندازه و عملکرد قلب و عروق اطراف است.

        با ظهور تکنولوژی، فرآیند تشخیص بسیار آسان شده است. در یک شهر ده ها مرکز تشخیص وجود دارد، اما به کجا مراجعه کنیم؟ از چند سال گذشته، بسیاری از مراکز سونوگرافی دستگاه های کامل و پیشرفته ای برای ارائه گزارش های دقیق ندارند. به همین دلیل، بیماران درمان اشتباهی دریافت می کنند، پول زیادی را به باد می دهند و جان خود را از دست می دهند.

        بنابراین، باید اطمینان حاصل کند که گزارش های دریافت شده پس از سونوگرافی دقیق هستند. اما چگونه می توان آن را دانست؟ آیا اقداماتی وجود دارد که بتوانیم انجام دهیم که به ما کمک کند تشخیص دهیم که آیا گزارش ناقص است یا خیر؟ هیچ فاکتوری قبل از انتخاب مرکز سونوگرافی مناسب وجود دارد؟ بیایید در این مورد به تفصیل بحث کنیم:

    sonography/بهترین مرکز سونوگرافی تهران

        فناوری مورد استفاده مرکز سونوگرافی را بررسی کنید

       تجربه دوره بارداری برای یک خانواده، به ویژه یک مادر، منحصر به فرد است. همه ی افراد خانواده بهترین ها را برای سلامت مادر و نوزاد متولد نشده در داخل خانه می خواهد. تمام داروها، رژیم غذایی یا هر عارضه ای از طریق سونوگرافی منتقل می شود.

        بنابراین، یک مرکز سونوگرافی برای انجام آزمایش باید دارای بروزترین تکنولوژی ها باشد. حتی امروزه، بیشتر مراکز از فناوری قدیمی دوبعدی استفاده می کنند که تصاویر خاکستری و تار تولید می کند. برخی از مراکز پیشرفته اکنون دارای فناوری سه بعدی و حتی چهار بعدی هستند. بنابراین، اگر به راحتی می توانید به چنین مراکز پیشرفته ای دسترسی پیدا کنید، باید به آنها مراجعه کنید.

        سونوگرافیست های با تجربه

        دومین عامل مهم، سونوگرافیست های مجرب هستند. انتخاب مرکز اولتراسوند با فناوری سه بعدی تضمین نمی کند که بهترین نتایج را به دست آورید. این به این دلیل است که دستگاه قرار است توسط یک انسان اداره شود. بنابراین مرکز باید همیشه در دسترس سونوگرافیست های ماهر باشد!

     همچنین بخوانید: سونوگرافی چیست؟، سونوگرافی سه بعدی رحم،سونوگرافی خانم

        روند نوبت دهی

        سومین مؤلفه مهم روند نوبت دهی است. شما نمی توانید ساعت های طولانی بیرون روی نیمکت های اتاق انتظار بنشینید. یک مرکز سونوگرافی باید گزینه های مناسبی برای رزرو قرار داشته باشد و کارکنان باید همیشه در دسترس باشند. مرکز سونوگرافی باید  365 روز در سال باز باشد.

        تحویل گزارشات

        اینکه چقدر سریعتر گزارش ها را دریافت می کنید، سوال دیگری است که باید در نظر داشت. اگر مرکز سونوگرافی تمام ماشین آلات و کادر آموزش دیده را داشته باشد، همان روز یا روز بعد گزارشات را دریافت خواهید کرد اما نه بیشتر از آن!

        برخی از مراکز سونوگرافی متقلب به دلیل کمبود پرسنل یا ماشین آلات، نمونه را به مرکز تشخیص دیگر ارسال می کنند. بنابراین توصیه می شود از چنین مراکز سونوگرافی دوری کنید.

        قیمت گذاری

        آخرین عاملی که می آید قیمت است. اگرچه فناوری 2 بعدی تصاویر عالی را ارائه می دهد، تقریباً برای همه مقرون به صرفه است. مراکز سونوگرافی مجهز به فناوری سه بعدی یا چهار بعدی ممکن است پرهزینه باشند. همچنین در همین دسته باید کیفیت و قیمت را با هم مقایسه کنید. فقط با نام تجاری مرکز سونوگرافی همراهی نکنید. بودجه شما باید در مورد مرکز سونوگرافی مناسب تصمیم بگیرد.

    به طور خلاصه می توان گفت که انتخاب مرکز سونوگرافی کار سختی نیست، اما باید به تمام عوامل فوق توجه کرد! به طور عمده تجهیزات مدرن، متخصصان آموزش دیده و قیمت اصلی یک مرکز سونوگرافی عالی را ایجاد می کند. اکثر مراکز معتبر سونوگرافی توسط پزشکان معتبر اداره می شوند.

    اگر هنوز هنگام انتخاب درست سردرگم هستید، می توانید رتبه بندی مرکز سونوگرافی را در اینترنت یا پلتفرم های رسانه های اجتماعی بررسی کنید. مراکز معتبر مطمئناً وب سایتی برای مدیریت بهتر خدمات خواهند داشت. با مراجعه به وب سایت می توانید از جزئیات پزشکان و سایر کارکنان مطلع شوید. بنابراین، اینها نیز برخی از عوامل غیرمستقیم در انتخاب مرکز سونوگرافی هستند.

     

    مرکز رادیولوژی و سونوگرافی الوند در ارائه بهترین خدمات پیشگام است 

     

     

  • سونوگرافی سینه یا پستان


    سونوگرافی سینه چیست؟
    سونوگرافی پستان یک آزمایش پزشکی غیرتهاجمی است که از امواج صوتی (نه اشعه ایکس) از یک واحد دستی به نام مبدل برای تولید تصاویری از داخل سینه استفاده می کند.

    در صورتی که ماموگرافی دیجیتالشما توده ای را نشان دهد یا اگر توده ای در طول معاینه پستان احساس شود که ممکن است در ماموگرافی دیده شود یا نباشد، آزمایش سونوگرافی ممکن است مفید باشد. معاینه سونوگرافی پستان به عنوان یک آزمایش غربالگری محسوب نمی شود و جایگزین ماموگرافی نیز نمی شود.

    دستگاه اولتراسوند می تواند تصویری ایجاد کند که اغلب به رادیولوژیست اجازه می دهد بین کیست پر از مایع و توده جامد تمایز قائل شود. ماموگرافی این تمایز را ایجاد نمی کند، اگرچه در تشخیص میکروکلسیفیکاسیون ها که می تواند نشانه اولیه سرطان سینه باشد، بهتر از سونوگرافی است.

    Breast or breast ultrasound/سونوگرافی سینه یا پستان

    برای انجام انواع سونوگرافی شامل سونوگرافی سه بعدی رحم، سونوگرافی تیروئید از جمله سونوگرافی خانم در مرکز سونوگرافی الوند با ما تماس بگیرید

    تجهیزات سونوگرافی


    دستگاه اولتراسوند دستگاهی است که شامل یک کامپیوتر، لوازم الکترونیکی، یک صفحه نمایش و یک مبدل است. مبدل وسیله ای کوچک و دستی است که توسط یک سیم مخصوص به اسکنر متصل می شود. مبدل امواج صوتی نامفهوم را به سینه می فرستد و سپس پژواک های برگشتی را از بافت سینه تشخیص می دهد. تصویر اولتراسوند بلافاصله بر روی صفحه نمایش دستگاه قابل مشاهده است، که بسیار شبیه یک کامپیوتر یا مانیتور تلویزیون است.

    کاربردهای رایج سونوگرافی سینه:


    یافته های مشاهده شده در ماموگرافی دیجیتال یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی را بیشتر ارزیابی کنید.
    یک توده قابل لمس پستان را ارزیابی کنید. برای تعیین اینکه آیا توده سینه پر از مایع است (کیست) یا توده جامد.
    سعی کنید علت علائم پستان مانند درد کانونی، قرمزی یا ترشحات نوک سینه را پیدا کنید.
    زنان زیر 30 سال یا زنانی که ممکن است باردار یا شیرده باشند و یک توده قابل لمس داشته باشند، تصویر کنید.
    برای روش های کم تهاجمی مانند آسپیراسیون کیست یا بیوپسی با سوزن مرکزی راهنمایی ارائه دهید.
    چگونه برای آزمون آماده شوم؟
    از شما خواسته می‌شود که لباس‌های خود را از کمر به بالا درآورید و در طول عمل یک لباس مخصوص بپوشید، بنابراین حتماً یک تاپ به راحتی بپوشید.

    روش چگونه انجام می شود؟


    روی میز امتحان به پشت دراز خواهید کشید و دستتان را بالای سرتان بالا ببرید. یک ژل بر پایه آب که گرم شده است روی ناحیه سینه مورد مطالعه اعمال می شود. این ژل به ترانسدیوسر کمک می کند تا با سینه تماس پیدا کند و هوای بین مبدل و پوست را از بین می برد. سپس رادیولوژیست مبدل را روی پوست قرار می دهد و آن را به جلو و عقب در ناحیه مورد نظر حرکت می دهد

    مدت زمان آزمون چقدر است؟


    معاینه اولتراسوند بسته به یافته های ماموگرافی و معاینه فیزیکی معمولاً در 15 تا 30 دقیقه تکمیل می شود.

    در حین و بعد از سونوگرافی چه چیزی را تجربه خواهم کرد؟


    اکثر معاینات سونوگرافی کاملاً بدون درد هستند. به طور کلی هیچ ناراحتی از فشار وجود ندارد زیرا مبدل بر روی ناحیه مورد بررسی فشار داده می شود. اگر ناحیه‌ای دارید که از قبل حساس شده است، ممکن است مقداری فشار یا درد موقتی جزئی از مبدل احساس کنید.

    چه کسی آزمون را تفسیر می کند؟


    یک رادیولوژیست، یک پزشک آموزش دیده برای تفسیر تست های رادیولوژی پستان، تصاویر را ارزیابی می کند و گزارش امضا شده ای را برای پزشک ارجاع دهنده شما ارسال می کند.

    نتایج خودرا چگونه میتوانم دریافت کنم؟ رادیولوژیست نتایج سونوگرافی را پس از انجام آزمایش با شما در میان می گذارد.

    تشخیص زودهنگام از طریق غربالگری جامع پستان در درمان سرطان پستان کلیدی است.  که سرطان پستان موضعی و زود تشخیص داده شود. غربالگری کامل سرطان سینه بهترین ابزار برای تشخیص زودهنگام است. هنگامی که بیشتر زنان به تشخیص سرطان سینه فکر می کنند، به طور خودکار به ماموگرافی فکر می کنند. ماموگرافی برای ارزیابی بافت غیرطبیعی سینه کاملا ضروری است، اما سونوگرافی پستان به همان اندازه مهم است.

    سونوگرافی پستان یک آزمایش تصویربرداری بی خطر و بدون درد است که از امواج صوتی برای بررسی اینکه آیا توده سینه یک توده جامد است یا پر از مایع (کیست) استفاده می کند. در عوض، امواج صوتی که آزمایش از آن برای تولید تصویری از ساختارهای داخلی سینه استفاده می‌کند.

    در حالی که سونوگرافی سینه جایگزین نیاز به ماموگرافی نمی شود، این نوع غربالگری سینه می تواند نتایج غیرطبیعی را بررسی کند.در حال حاضر، سونوگرافی پستان تنها آزمایش غیر تهاجمی برای تعیین کیست بودن توده غیرطبیعی است. بدون سونوگرافی پستان، تنها راه تشخیص کیست از طریق بیوپسی پستان است که نیاز به خارج کردن مایع از طریق سوزن دارد.

    Breast or breast ultrasound/سونوگرافی سینه یا پستان

    چرا از سونوگرافی سینه استفاده می شود؟


    سونوگرافی پستان اغلب برای ارزیابی مشکلات تشخیص داده شده در طول معاینه فیزیکی معمول یا ماموگرافی استفاده می شود. اگر ماموگرافی شما یک توده غیرطبیعی را تشخیص داد، یا پزشک در طول معاینه دستی پستان، توده ای را احساس کرد، سونوگرافی سینه قدم مناسب بعدی است.

    در حالی که بیشتر توده ها خوش خیم هستند، تشخیص زودهنگام سرطان سینه تا حد زیادی نتیجه کلی شما را بهبود می بخشد. در زنانی که قبلاً سرطان سینه تشخیص داده شده است، از سونوگرافی سینه برای بررسی غدد لنفاوی زیر بغل استفاده می‌شود که نشان می‌دهد آیا سرطان گسترش یافته است یا خیر.

    سونوگرافی پستان نیز بهترین تست تشخیصی برای زنان جوان است که به طور طبیعی بافت سینه متراکم و غدد شیر فراوان دارند. تشخیص بافت غدد متراکم از توده های سرطانی در ماموگرافی سنتی دشوار است، بنابراین سونوگرافی پستان می تواند تصویر واضح تری ارائه دهد.

    اگر ماموگرافی انجام دهید، نتایج نشان می دهد که آیا بافت سینه متراکم دارید یا خیر. در مرکز سینه بدفورد در لس آنجلس، کالیفرنیا، دکتر ریچاردسون و دکتر ممسیک همیشه سونوگرافی پستان را برای ارزیابی تشخیصی کامل توصیه می کنند اگر بافت سینه متراکم دارید.

    برای زنان حامل ژن جهش یافته BRCA1 یا BRCA2، نگرانی وجود دارد که قرار گرفتن محدود در معرض اشعه تولید شده توسط ماموگرافی می تواند به DNA آسیب برساند. در مطالعه ای که توسط مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشگاه تورنتو، کانادا انجام شد، مشخص شد که هیچ ارتباطی بین قرار گرفتن در معرض اشعه در ماموگرافی و سرطان سینه وجود ندارد. صرف نظر از این، استفاده از سونوگرافی این احتمال را که ممکن است در آینده نگران کننده باشد را از بین می برد.

  • fetal/سونوگرافی غربالگری جنین چیست؟

    سونوگرافی غربالگری جنین چیست؟

    سونوگرافی غربالگری جنین چیست؟ از طریق غربالگری ژنتیکی، والدین می توانند احتمال داشتن فرزندی با نقص مادرزادی ژنتیکی مانند سندرم داون را کشف کنند. سونوگرافی همچنین در دوران بارداری برای غربالگری نقایص مادرزادی استفاده می شود. با این حال، هیچ یک از روش ها تشخیص رسمی را ارائه نمی دهد. اگر غربالگری ژنتیکی یا سونوگرافی نشان دهد که نوزاد ممکن است نقص مادرزادی داشته باشد، والدین ممکن است برای تعیین اینکه آیا نوزاد واقعاً نقص مادرزادی دارد یا خیر، آزمایش تشخیصی قبل از تولد انجام دهند.

    علاوه بر درک گزینه های غربالگری ژنتیکی، سونوگرافی و تست تشخیص قبل از تولد، ممکن است اطلاعات بیشتر در مورد انواع مختلف نقایص مادرزادی، نحوه درمان یا مدیریت آنها و تاثیر آنها بر کودکان و خانواده هایشان مفید باشد. .

    پزشک زنان شما احتمالاً غربالگری سه ماهه اول را برای سندرم داون ارائه می دهد. این غربالگری توسط کالج آمریکایی متخصصین زنان و زایمان (ACOG) برای همه زنان باردار توصیه می شود. به استثنای غربالگری سه ماهه اول، آزمایش ژنتیک معمولاً فقط برای خانواده هایی ارائه می شود که برای یک بیماری ژنتیکی خاص در معرض خطر هستند.

    fetal/سونوگرافی غربالگری جنین چیست؟

    برای رزرو نوبت جهت انجام آزمایشات غربالگری جنین در مرکز الوند با ما تماس بگیرید.

    غربالگری حامل: حتی قبل از باردار شدن، شما و همسرتان می‌توانید غربالگری شوید تا مشخص شود که آیا هر کدام از شما حامل ژن برخی اختلالات ارثی هستید یا خیر. در طول آزمایش، یک نمونه خون یا نمونه بافت از داخل گونه شما گرفته می شود و مورد آزمایش قرار می گیرد. غربالگری حامل را می توان قبل یا در طول بارداری انجام داد.

    غربالگری سه ماهه اول: بین هفته های 11 تا 13 بارداری، می توانید غربالگری سه ماهه اول بارداری را انجام دهید. این ارزیابی غیر تهاجمی شامل آزمایش خون و سونوگرافی جنین است. هدف از غربالگری سه ماهه اول بررسی نقایص ژنتیکی مربوط به قلب کودک شما یا سایر اختلالات ژنتیکی مانند سندرم داون است.

    غربالگری سه ماهه دوم: غربالگری هایی که بین 15 تا 20 هفته انجام می شوند، گاهی اوقات به عنوان صفحه نمایش سه گانه یا چهارگانه شناخته می شوند. این آزمایش‌ها شامل آزمایش‌های خونی است که دو هورمون مرتبط با بارداری را اندازه‌گیری می‌کند و سونوگرافی برای بررسی نقص‌های ژنتیکی مادرزادی. غربالگری های سه ماهه دوم نسبت به غربالگری های سه ماهه اول دقت کمتری دارند.

    غربالگری سه ماهه سوم: تنها غربالگری های ارائه شده در سه ماهه سوم، بررسی های معمولی است که در هر ویزیت قبل از تولد انجام می شود، مانند آزمایش ادرار، فشار خون و اندازه گیری رحم و ضربان قلب جنین. همچنین برای تعیین اینکه آیا نوعی باکتری دارید که می تواند در حین تولد به کودک شما منتقل شود، آزمایش خواهید شد. در صورت مثبت بودن تست، در حین زایمان آنتی بیوتیک مصرف می کنید تا از انتقال باکتری به جنین جلوگیری کنید.

    سونوگرافی غربالگری جنین

    سونوگرافی معمولا در دوران بارداری برای نظارت بر رشد جنین و تعیین تاریخ زایمان استفاده می شود. همچنین همراه با غربالگری ژنتیکی برای ارزیابی خطر ابتلای نوزاد به سندرم داون و سایر نقایص مادرزادی از جمله مشکلات قلبی استفاده می شود.

    هنگامی که سونوگرافی به این روش استفاده می شود، به آن اسکن نیمه شفاف یا اسکن NT می گویند. این روش زمانی انجام می شود که شما بین هفته های 11 تا 14 بارداری هستید زیرا در این مرحله از رشد، گردن کودک شما هنوز شفاف است. بنابراین، اسکن می‌تواند فضای خالی بافت پشت گردن نوزاد را اندازه‌گیری کند. اگر اسکن غیرطبیعی باشد، احتمالاً در سه ماهه اول، مایع بیشتری در پشت گردن جمع می شود.

    درباره سونوگرافی غربالگری

    در طول اسکن NT، یک دستگاه کوچک دستی که امواج صوتی منتشر می‌کند توسط پزشک روی شکم شما مالیده می‌شود. این امواج از جنین منعکس شده و به دستگاه سونوگرافی منعکس می‌شوند و تصویری روی صفحه نمایش از جنین و رحم شما ایجاد می‌کنند.

     

    مطالب مرتبط : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    پس از سونوگرافی غربالگری

    پس از اسکن NT، متخصص زنان در مورد نتایج غربالگری با شما صحبت خواهد کرد. دانستن این نکته مهم است که گاهی اوقات، حتی نوزادانی که از سونوگرافی معمولی استفاده می‌کنند، ممکن است دچار نقایص مادرزادی یا اختلالات ژنتیکی شوند که قابل تشخیص نیست.

     

    تست های تشخیصی قبل از تولد

    اگر در طی هر یک از این غربالگری ها نتیجه مثبتی داشتید، نشان دهنده وجود ناهنجاری کودک شما نیست، اما به این معنی است که باید آزمایش های تشخیصی قبل از تولد را با متخصص زنان خود در میان بگذارید. این معمولا شامل آزمایشات جنینی مانند نمونه برداری از پرزهای کوریونی (CVS) یا آمنیوسنتز می شود.

    آزمایشات قبل از تولد چیست و چرا اهمیت دارد؟

    تست های قبل از تولد آزمایش های پزشکی هستند که در دوران بارداری انجام می دهید. آن‌ها به ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما کمک می‌کنند تا وضعیت شما و نوزادتان را دریابد.

    شما چندین بار در طول بارداری در معاینات مراقبت های دوران بارداری خود، چند آزمایش قبل از تولد انجام می دهید. این آزمایش‌ها مطمئن می‌شوند که شما و کودکتان سالم می‌مانید. آزمایش‌های دیگری نیز وجود دارد که در زمان‌های خاصی از بارداری انجام می‌شود. این آزمایشات قبل از تولد بررسی می کند که آیا کودک شما مشکلات سلامتی دارد، از جمله:

    نقائص هنگام تولد. اینها شرایط سلامتی هستند که در بدو تولد وجود دارند. آنها شکل یا عملکرد یک یا چند قسمت از بدن را تغییر می دهند. نقایص مادرزادی می تواند باعث مشکلاتی در سلامت کلی، نحوه رشد بدن یا نحوه عملکرد بدن شود.

    شرایط ژنتیکی و کروموزومی. این شرایط به دلیل تغییر در ژن ها و کروموزوم ها ایجاد می شود. یک ژن بخشی از سلول های بدن شما است که دستورالعمل هایی را برای نحوه رشد و عملکرد بدن شما ذخیره می کند. کروموزوم ساختار سلولی است که ژن ها را نگه می دارد. شرایط ژنتیکی شامل فیبروز کیستیک (که CF نیز نامیده می شود)، بیماری سلول داسی شکل و نقایص قلبی است. یک بیماری شایع کروموزومی سندرم داون است. گاهی اوقات این شرایط از والدین به فرزند منتقل می شود و گاهی خود به خود اتفاق می افتد.

    اگر سابقه بیماری خاصی در خانواده شما وجود دارد، ممکن است بخواهید با یک مشاور ژنتیک صحبت کنید. یک مشاور ژنتیک آموزش هایی دارد که به شما کمک می کند تا در مورد نقایص مادرزادی و سایر شرایط پزشکی که در خانواده ها وجود دارد و اینکه چگونه می توانند بر سلامت شما و سلامت کودک شما تأثیر بگذارند، درک کنید.

     

    تست های غربالگری و تست های تشخیصی چیست؟

    آزمایش‌های غربالگری بررسی می‌کنند که آیا احتمال ابتلای کودک شما به یک بیماری بیشتر است یا خیر، اما با اطمینان به شما نمی‌گویند که آیا کودک شما این بیماری را دارد یا خیر.

    آزمایشات تشخیصی به شما می گوید که آیا کودک شما وضعیت سلامتی دارد یا خیر. اگر یک آزمایش غربالگری نشان دهد که کودک شما در معرض خطر بالای یک وضعیت سلامتی است، ارائه دهنده شما ممکن است یک آزمایش تشخیصی را برای تأیید نتایج توصیه کند. برخی از تست های تشخیصی ممکن است خطراتی مانند سقط جنین برای کودک شما داشته باشد. سقط جنین زمانی است که نوزاد قبل از هفته بیستم بارداری در رحم می میرد.

    نتایج آزمایش غربالگری می تواند به شما کمک کند تصمیم بگیرید که آیا می خواهید یک آزمایش تشخیصی انجام دهید یا خیر. ممکن است بخواهید بدانید که آیا کودک شما وضعیت سلامتی دارد یا خیر. اگر تصمیم به انجام یک آزمایش تشخیصی دارید، می توانید در مورد وضعیت کودک خود و نحوه مراقبت از کودک خود پس از تولد بیشتر بدانید. شما همچنین می توانید برای زایمان در بیمارستانی برنامه ریزی کنید که بتواند مراقبت های پزشکی ویژه ای را به کودک شما ارائه دهد.

     

    در تمام دوران بارداری چه آزمایشاتی انجام می دهید؟

    این آزمایشات قبل از تولد ممکن است چندین بار در طول بارداری انجام شود:

    بررسی فشار خون. پزشک فشار خون شما را چک می کند تا مطمئن شود که پره اکلامپسی ندارید. پره اکلامپسی فشار خون بالایی است که می تواند بعد از هفته بیستم بارداری اتفاق بیفتد. پره اکلامپسی می تواند مشکلات جدی در دوران بارداری ایجاد کند.

    آزمایش ادرار. پزشک ادرار شما را از نظر عفونت، مانند عفونت مثانه یا کلیه، و سایر شرایط مانند پره اکلامپسی بررسی می کند. وجود پروتئین در ادرار ممکن است نشانه پره اکلامپسی باشد.

    آزمایشات خون پزشک خون شما را برای عفونت های خاص مانند سیفلیس، هپاتیت B و HIV بررسی می کند. آزمایش خون شما همچنین برای تعیین گروه خونی و فاکتور Rh و بررسی کم خونی استفاده می شود. کم خونی زمانی است که شما گلبول های قرمز سالم کافی برای حمل اکسیژن به بقیه بدن خود ندارید. فاکتور Rh پروتئینی است که اکثر افراد روی گلبول های قرمز خون خود دارند. اگر شما آن را نداشته باشید و کودکتان داشته باشد، می تواند باعث ایجاد بیماری Rh در کودک شما شود. درمان در دوران بارداری می تواند از بیماری Rh جلوگیری کند.

    ارائه دهنده شما احتمالاً وزن شما را در هر معاینه مراقبت های دوران بارداری بررسی می کند تا مطمئن شود که مقدار مناسبی به دست می آورید.

    چه آزمایش های بارداری در سه ماهه اول انجام می شود؟

    ممکن است در سه ماهه اول (ماه های 1، 2 و 3) چندین آزمایش انجام دهید. با ارائه دهنده خود صحبت کنید تا بدانید کدام آزمایش برای شما مناسب است. غربالگری سه ماهه اول

    غربالگری سه ماهه اول چیست؟

    غربالگری سه ماهه اول شامل سونوگرافی جنین و آزمایش خون برای مادر است. این کار در سه ماهه اول بارداری، در هفته های 1 تا 12 یا 13 انجام می شود. می تواند به کشف خطر ابتلای نوزاد به نقص های مادرزادی خاص کمک کند. این شامل نقص های کروموزومی مانند سندرم داون (تریزومی 21) یا تریزومی 18 یا 13 است.

     

    غربالگری سه ماهه اول ممکن است شامل موارد زیر باشد:

    تست اولتراسوند برای شفافیت نوکال جنین (NT). در این آزمایش از سونوگرافی برای مشاهده پشت گردن نوزاد استفاده می شود. افزایش مایع یا ضخیم شدن پوست را بررسی می کند. اینها ممکن است به معنای نقص باشد.

     مقالات پیشنهادی: 

    آزمایشات خون آزمایش خون 2 ماده موجود در خون همه زنان باردار را اندازه گیری می کند:

    پروتئین پلاسما مرتبط با بارداری (PAPP-A). این پروتئین در اوایل بارداری توسط جفت ساخته می شود. سطوح غیر طبیعی می تواند به معنای افزایش خطر نقص کروموزوم باشد.

    گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG). این هورمون در اوایل بارداری توسط جفت ساخته می شود. سطوح غیر طبیعی می تواند به معنای افزایش خطر نقص کروموزوم باشد.

     

    غربالگری DNA جنین بدون سلول با این کار DNA نوزادی که در خون شما وجود دارد آزمایش می شود. کروموزوم های غیر طبیعی خاصی را بررسی می کند. همچنین می تواند نقص در کروموزوم های جنسی جنین (X یاY) را بررسی کند. غربالگری DNA جنین بدون سلول، نقایص ساختاری مادرزادی، مانند اسپینا بیفیدا یا نقص در دیواره شکم را پیدا نمی کند.

     

    اگر غربالگری سه ماهه اول غیر طبیعی باشد، ممکن است برای تشخیص نیاز به آزمایش بیشتری داشته باشید. این ممکن است شامل نمونه برداری از پرزهای کوریونی، آمنیوسنتز یا سونوگرافی دیگر باشد.

     

    چرا ممکن است به غربالگری سه ماهه اول نیاز داشته باشم؟

    غربالگری سه ماهه اول می تواند تشخیص دهد که آیا نوزاد ممکن است نقص مادرزادی داشته باشد یا خیر. آزمایش غربالگری معمولاً در پایان سه ماهه اول به همه زنان باردار ارائه می شود. آزمایش DNA جنین بدون سلول ممکن است برای زنان در معرض خطر، مانند زنان بالای 35 سال، ارائه شود.

     

    خطرات غربالگری سه ماهه اول چیست؟

    غربالگری سه ماهه اول شامل سونوگرافی و آزمایش خون است. اینها تست های کم خطر هستند. اما اگر آزمایشات در زمان مناسب در دوران بارداری انجام نشود، ممکن است نتایج اشتباه باشد. برای مثال، اگر تاریخ سررسید شما اشتباه محاسبه شده باشد، ممکن است این اتفاق بیفتد. این می تواند باعث نگرانی و نگرانی بی مورد برای شما و شریک زندگی تان شود.

     

    غربالگری سه ماهه اول 100٪ دقیق نیست. این فقط یک آزمایش غربالگری است تا ببیند آیا خطر افزایش نقص مادرزادی وجود دارد یا خیر. همچنین به شما کمک می کند تا ببینید که آیا در دوران بارداری به آزمایش یا نظارت بیشتری نیاز دارید یا خیر.

     

    نتایج مثبت کاذب می تواند مشکلی را در زمانی که کودک واقعا سالم است نشان دهد. نتایج منفی کاذب زمانی که کودک واقعاً مشکل سلامتی داشته باشد، یک نتیجه طبیعی را نشان می دهد.

     

    چگونه برای غربالگری سه ماهه اول آماده شوم؟

    برای آماده شدن برای سونوگرافی یا آزمایش خون نیازی به انجام کار خاصی ندارید.

     

    در غربالگری سه ماهه اول چه اتفاقی می افتد؟

    غربالگری سه ماهه اول معمولاً شامل آزمایشات زیر است. آنها بین هفته های 10 و 14 انجام می شوند:

    تست اولتراسوند. معمولا سونوگرافی ترانس واژینال برای مشاهده نوزاد انجام می شود. در این آزمایش، یک مبدل کوچک اولتراسوند وارد واژن می شود.

    آزمایش خون. خون از ورید گرفته می شود و برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه فرستاده می شود. آزمایش خون بدون سلول DNA جنین ممکن است در اوایل هفته 9 انجام شود.

     

    بعد از غربالگری سه ماهه اول چه اتفاقی می افتد؟

    پس از انجام آزمایشات، برای بررسی نتایج با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود ملاقات خواهید کرد. غربالگری سه ماهه اول 100% دقیق نیست و تشخیص نمی دهد. اگر نتایج غیرطبیعی باشد، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما در مورد آزمایشات بعدی برای تشخیص صحبت می‌کند. در صورت لزوم، آزمایش ژنتیک و مشاوره به شما پیشنهاد می شود.

     

    مراحل بعدی

    قبل از اینکه با آزمایش یا روش موافقت کنید، مطمئن شوید که:

    نام آزمون یا روش

    دلیل انجام آزمایش یا روش

    چه نتایجی را باید انتظار داشت و چه معنایی دارند

    خطرات و مزایای آزمایش یا روش

     

    عوارض جانبی یا عوارض احتمالی چیست؟

    زمان و مکان شما برای انجام آزمایش یا روش

    چه کسی این آزمایش یا روش را انجام خواهد داد و صلاحیت آن شخص چیست

    اگر آزمایش یا روش را انجام نمی دادید چه اتفاقی می افتاد

    هر گونه آزمایش یا روش جایگزین که باید در مورد آن فکر کنید

    چه زمانی و چگونه به نتایج خواهید رسید

    اگر سؤال یا مشکلی دارید، پس از آزمون یا روش با چه کسی تماس بگیرید

    چقدر باید برای آزمایش یا روش بپردازید

     

    مطالب مرتبط : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    غربالگری حامل برای شرایط ژنتیکی. این آزمایش غربالگری خون یا بزاق شما را بررسی می‌کند تا ببیند آیا شما ناقل برخی بیماری‌های ژنتیکی هستید که می‌تواند بر جنین شما تأثیر بگذارد. اگر ناقل هستید، به این معنی است که خودتان این بیماری را ندارید، اما یک تغییر ژنتیکی دارید که می توانید آن را به کودک خود منتقل کنید. اگر هم شما و هم همسرتان ناقل یک بیماری هستید، خطر ابتلای کودک شما به این بیماری بیشتر است. غربالگری حامل را می توان قبل از بارداری یا در هفته های اولیه بارداری انجام داد. اگر نتایج نشان دهد که شما یا شریک زندگیتان ناقل بیماری هستید، ممکن است بتوانید بفهمید که آیا کودک شما این بیماری را دارد یا ناقل این بیماری است. با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد اینکه چه آزمایش های غربالگری حامل ممکن است برای شما مناسب باشد صحبت کنید.

    آزمایش DNA جنین بدون سلول (که غربالگری یا آزمایش غیرتهاجمی قبل از تولد نیز نامیده می شود). این آزمایش غربالگری خون شما را از نظر DNA جنین بررسی می کند. DNA برای شرایط ژنتیکی خاصی مانند سندرم داون بررسی می شود. این آزمایش بعد از 9 هفته بارداری انجام می شود. اگر سونوگرافی نشان دهد که کودک شما ممکن است نقص مادرزادی داشته باشد یا اگر قبلاً نوزادی با نقص مادرزادی داشته اید، ممکن است ارائه دهنده شما این آزمایش را توصیه کند. اگر این آزمایش را انجام دهید، ممکن است ارائه‌دهنده شما انجام یک آزمایش تشخیصی مانند آمنیوسنتز را برای تأیید نتایج توصیه کند.

    نمونه برداری از پرزهای کوریونی (که CVS نیز نامیده می شود). این آزمایش تشخیصی بافت جفت را بررسی می کند تا ببیند آیا کودک شما یک بیماری ژنتیکی دارد یا خیر. CVS در هفته 10 تا 13 بارداری انجام می شود. اگر بیش از 35 سال سن دارید، اگر سابقه بیماری های ژنتیکی در خانواده شما وجود داشته باشد، یا اگر غربالگری سه ماهه اول نشان می دهد که کودک شما در معرض افزایش خطر نقص مادرزادی است، ممکن است ارائه دهنده شما بخواهد CVS داشته باشید.

    سونوگرافی اولیه (که سونوگرافی سه ماهه اول نیز نامیده می شود). سونوگرافی از امواج صوتی و صفحه نمایش کامپیوتر برای ایجاد تصویری از جنین در داخل رحم استفاده می کند. ارائه دهنده شما ممکن است از سونوگرافی زودهنگام برای اطمینان از باردار بودن یا تعیین تاریخ بارداری خود استفاده کند تا بدانید در طول بارداری (چند هفته) هستید.

    غربالگری سه ماهه اول. این آزمایش غربالگری شامل یک آزمایش خون و یک سونوگرافی برای بررسی اینکه آیا کودک شما ممکن است در معرض خطر برخی از نقایص مادرزادی مانند سندرم داون و نقایص قلبی باشد یا خیر. این آزمایش معمولا بین هفته های 11 تا 13 بارداری انجام می شود.

    چه آزمایشاتی در سه ماهه دوم انجام می شود؟

    ارائه دهنده شما ممکن است این آزمایشات قبل از تولد را در سه ماهه دوم بارداری (ماه های 4، 5 و 6 بارداری) به شما پیشنهاد دهد:

    غربالگری خون مادر (که به آن غربالگری چهارگانه نیز گفته می شود). این آزمایش غربالگری خون شما را بررسی می کند تا ببیند آیا کودک شما ممکن است در معرض خطر برخی از نقایص مادرزادی مانند سندرم داون باشد یا خیر. این صفحه نمایش چهارگانه نامیده می شود زیرا 4 ماده را در خون شما اندازه گیری می کند: آلفا فتوپروتئین (AFP)، استریول، گنادوستروپین جفتی انسانی (hCG) و اینهیبین A. این آزمایش بین هفته های 15 تا 22 بارداری انجام می شود.

    سونوگرافی. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما سونوگرافی را بین هفته های 18 تا 22 بارداری انجام می دهد. سونوگرافی رشد و نمو کودک شما را بررسی می کند و هرگونه نقص مادرزادی را بررسی می کند.

    آمنیوسنتز در طول آمنیوسنتز، نمونه ای از مایع آمنیوتیک از اطراف نوزاد گرفته می شود. این مایع برای بررسی اینکه آیا کودک شما نقص مادرزادی یا بیماری ژنتیکی دارد، آزمایش می شود. این آزمایش معمولا بین هفته های 15 تا 20 بارداری انجام می شود. اگر بیش از 35 سال سن دارید، اگر سابقه بیماری های ژنتیکی در خانواده شما وجود داشته باشد، یا اگر غربالگری سه ماهه اول نشان می دهد که کودک شما در معرض افزایش خطر نقص مادرزادی است، ممکن است پزشک از شما بخواهد که آمنیوسنتز انجام دهید.

    غربالگری گلوکز این آزمایش غربالگری بررسی می کند که آیا ممکن است دیابت بارداری داشته باشید یا خیر. این نوعی دیابت است که برخی از زنان در دوران بارداری به آن مبتلا می شوند. این آزمایش را بین هفته های 24 تا 28 بارداری انجام می دهید.

    مطالب مرتبط: سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    چه آزمایشاتی در سه ماهه سوم بارداری انجام می شود؟

    در سه ماهه آخر بارداری (ماههای 7، 8 و 9 بارداری)، پزشک ممکن است آزمایشی برای استرپتوکوک گروه B (که GBS نیز نامیده می شود) انجام دهد. استرپتوکوک گروه B عفونتی است که می توانید در حین تولد به نوزاد منتقل کنید. این آزمایش مایع دهانه رحم شما را بررسی می کند تا ببیند آیا GBS دارید یا خیر. این آزمایش معمولا بین هفته های 35 تا 37 بارداری انجام می شود.

    شمارش ضربه چیست و چگونه آنها را انجام می دهید؟

    شمارش ضربه (که شمارش حرکت جنین نیز نامیده می‌شود) راهی است که می‌توانید تعداد دفعات حرکت کودکتان را ردیابی کنید. در حدود 5 ماهگی (هفته 20) بارداری، باید شروع به احساس حرکت کودک در شکم خود کنید. کودک شما می تواند از یک طرف به طرف دیگر بچرخد و گاهی اوقات سر به پا می شود. به ارائه دهنده خود بگویید اگر:

    شما در هفته بیستم بارداری هستید و حرکت کودکتان را احساس نکرده اید.

    شما نگران این هستید که کودکتان حرکت نمی کند.

    شما متوجه تغییر در تعداد دفعات حرکت کودک خود می شوید، به خصوص اگر حرکت کاهش یابد.

    ارائه‌دهنده شما ممکن است از شما بخواهد که ضربات لگد را انجام دهید تا ببیند کودک شما چه زمانی و چند وقت یکبار حرکت می‌کند. در اینجا 2 راه برای انجام شمارش ضربه وجود دارد:

    هر روز، مدت زمانی که طول می کشد تا کودک شما 10 بار حرکت کند. اگر بیش از 2 ساعت طول کشید، به ارائه دهنده خود بگویید.

    ببینید در 1 ساعت چند حرکت احساس می کنید. این کار را 3 بار در هفته انجام دهید. اگر شماره تغییر کرد، به ارائه دهنده خود بگویید.

    می توانید در سه ماهه سوم بارداری خود شمارش ضربات را انجام دهید. اگر پزشک شما نگران حرکات کودک شما باشد، ممکن است آزمایشات دیگری را برای بررسی سلامت کودک شما انجام دهد.

     

  • sonography/انواع سونوگرافی

    انواع سونوگرافی

    انواع سونوگرافی؛ از امواج صوتی با فرکانس بالا و کامپیوتر برای ایجاد تصاویری از رگ های خونی، بافت ها و اندام ها استفاده می کند. امواج صوتی از قسمت‌های بدن منعکس می‌شوند و تصویری را مانند سونار روی یک زیردریایی ارسال می‌کنند. سپس یک کامپیوتر به سیگنال های ارسال شده توسط امواج صوتی نگاه می کند و با استفاده از این سیگنال ها تصویری از بدن ایجاد می کند.

    سونوگرافی برای مشاهده اندام های داخلی در حین عملکرد و ارزیابی دمیدن خون در عروق مختلف استفاده می شود. روش های اولتراسوند اغلب برای بررسی بسیاری از قسمت های بدن مانند شکم، سینه ها، لگن زنان، پروستات، کیسه بیضه، تیروئید و پاراتیروئید و سیستم عروقی استفاده می شود. در دوران بارداری، سونوگرافی برای ارزیابی رشد جنین انجام می شود.

    sonography/انواع سونوگرافی

    در صورتی که هر گونه پرسشی در خصوص سونوگرافی دارید و یا برای رزرو نوبت جهت سونوگرافی با ما تماس بگیرید.

    انواع مختلف سونوگرافی چیست

    تکنیک های مختلف سونوگرافی برای شرایط مختلف وجود دارد.

    هیستروسونوگرافی، همچنین به نام:

    سونوگرافی انفوزیون سالین

    سونو هیستروگرافی

    سونوگرافی - رحم

    سونوگرافی زنان و زایمان، همچنین به نام:

    سونوگرافی - مامایی

    اولتراسوند - شکم، همچنین به نام:

    سونوگرافی شکم

    اولتراسوند - شکم (کودکان)، همچنین به نام:

    سونوگرافی کودکان (اطفال) - شکم

    سونوگرافی کودکان - شکم

    سونوگرافی - شکم (کودکان)

    سونوگرافی - پستان، همچنین به نام:

    سونوگرافی سینه

    اولتراسوند - کاروتید، همچنین به نام:

    تصویربرداری سونوگرافی کاروتید

    سونوگرافی - کاروتید

    اولتراسوند - عمومی، همچنین به نام:

    سونوگرافی عمومی

    اولتراسوند - اسکلتی عضلانی، همچنین به نام:

    سونوگرافی اسکلتی عضلانی

    سونوگرافی - عضلانی اسکلتی

    سونوگرافی - لگن، همچنین به نام:

    سونوگرافی لگن

    سونوگرافی - پروستات

    اولتراسوند - کیسه بیضه، همچنین به نام:

    سونوگرافی اسکروتوم

    سونوگرافی - کیسه بیضه

    سونوگرافی تیروئید، همچنین به نام:

    سونوگرافی - عروقی

    اولتراسوند - وریدی (اندام ها)، همچنین به نام:

    سونوگرافی، وریدی - اندام ها

    بیوپسی پستان با هدایت اولتراسوند، همچنین به نام:

    بیوپسی سینه، سونوگرافی هدایت شده

    بیوپسی پستان، با هدایت اولتراسوند

    بیوپسی سوزنی از پستان، با هدایت اولتراسوند

    سونوگرافی شکم کودکان

    در تصویربرداری اولتراسوند کودکان (اطفال) از شکم از امواج صوتی برای تولید تصاویری از داخل بدن استفاده می شود. از تشعشعات استفاده نمی کند و اثرات مضر شناخته شده ای ندارد. برای ارزیابی علل درد شکم، لگن یا کیسه بیضه در کودکان بسیار مفید است.

    آمادگی بستگی به نوع امتحان دارد. هنگام برنامه ریزی سونوگرافی فرزندتان، بپرسید که آیا دستورالعمل خاصی برای خوردن و آشامیدن قبل از معاینه وجود دارد یا خیر. کودک شما باید لباس گشاد و راحت بپوشد و ممکن است از او خواسته شود که لباس مجلسی بپوشد.

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    تصویربرداری اولتراسوند شکم چیست؟

    تصویربرداری اولتراسوند یک آزمایش پزشکی غیر تهاجمی است که به پزشکان در تشخیص و درمان شرایط پزشکی کمک می کند. ایمن و بدون درد است. با استفاده از امواج صوتی تصاویری از داخل بدن تولید می کند. به تصویربرداری اولتراسوند سونوگرافی نیز گفته می شود. از یک پروب کوچک به نام مبدل و ژل استفاده می کند که مستقیماً روی پوست قرار می گیرد. امواج صوتی با فرکانس بالا از کاوشگر از طریق ژل به بدن حرکت می کنند. کاوشگر صداهایی را که به عقب باز می گردند جمع آوری می کند. یک کامپیوتر از آن امواج صوتی برای ایجاد یک تصویر استفاده می کند. در معاینات سونوگرافی از اشعه (اشعه ایکس) استفاده نمی شود. از آنجایی که اولتراسوند تصاویر را در زمان واقعی می گیرد، می تواند ساختار و حرکت اندام های داخلی بدن را نشان دهد. این تصاویر همچنین می توانند جریان خون را در رگ های خونی نشان دهند.

    تصویربرداری اولتراسوند شکم کودکان (اطفال) تصاویری از اندام های شکمی تولید می کند.

    در برخی موارد، پزشک ممکن است برای ارزیابی جریان خون در شریان ها و وریدهای شکمی خاص، تصویربرداری سونوگرافی داپلر را همراه با سونوگرافی شکمی درخواست کند.

    سونوگرافی داپلر یک تکنیک سونوگرافی ویژه است که حرکت مواد را در بدن ارزیابی می کند. این به پزشک اجازه می دهد تا جریان خون را از طریق شریان ها و سیاهرگ ها در بدن ببیند و ارزیابی کند.

    برخی از کاربردهای رایج این روش چیست؟

    سونوگرافی شکم ممکن است برای ارزیابی اندازه و ظاهر موارد زیر انجام شود:

    ضمیمه

    معده / پیلور

    کبد

    کیسه صفرا

    طحال

    پانکراس

    روده ها

    کلیه ها

    مثانه

    بیضه ها

    تخمدان ها

    رحم

    سونوگرافی شکم همچنین می تواند:

    کمک به تعیین منبع درد شکم، مانند سنگ کیسه صفرا، سنگ کلیه، آبسه یا آپاندیس ملتهب ناشی از آپاندیسیت

    کمک به تشخیص وجود و علت بزرگ شدن اندام شکمی

    محل مایع غیر طبیعی در شکم را شناسایی کنید

    کمک به تعیین علل استفراغ در نوزادان جوان

    سونوگرافی داپلر به پزشک کمک می کند تا موارد زیر را ببیند و ارزیابی کند:

    انسداد جریان خون (مانند لخته)

    تنگ شدن عروق

    تومورها و ناهنجاری های مادرزادی عروقی

    کاهش یا عدم وجود جریان خون به اندام های مختلف مانند بیضه ها یا تخمدان ها

    افزایش جریان خون که ممکن است نشانه عفونت باشد

    سونوگرافی داپلر همچنین می تواند به پزشک کمک کند تا پیچ خوردگی (پیچ خوردگی) غیر طبیعی بیضه یا تخمدان را ارزیابی کند. پیچ خوردگی ممکن است جریان خون مناسب به بیضه یا تخمدان را محدود کند و در نتیجه درد کیسه بیضه یا شکم ایجاد کند.

    از آنجایی که سونوگرافی تصاویر بی‌درنگ ارائه می‌کند، پزشکان ممکن است از آن برای راهنمایی روش‌ها، از جمله بیوپسی سوزنی استفاده کنند. بیوپسی ها از سوزن برای استخراج نمونه های بافت برای آزمایش آزمایشگاهی استفاده می کنند. پزشکان همچنین از سونوگرافی برای هدایت قرار دادن کاتتر یا سایر وسایل تخلیه استفاده می کنند. این به اطمینان از قرارگیری ایمن و دقیق کمک می کند.

     

    چگونه برای سونوگرافی شکم آماده شویم؟

    کودک شما باید برای معاینه سونوگرافی لباس راحت و گشاد بپوشد.

    هنگام برنامه ریزی معاینه فرزندتان لطفاً بپرسید که آیا دستورالعمل خاصی در مورد خوردن و آشامیدن قبل از امتحان وجود دارد یا خیر.

    ممکن است از شما خواسته شود تا چند ساعت قبل از معاینه از خوردن و نوشیدن خودداری کنید تا کیسه صفرا و اندام های فوقانی شکم را بهتر مشاهده کنید.

    از سوی دیگر، ممکن است از کودک شما خواسته شود که یک تا دو ساعت قبل از معاینه چندین لیوان آب بنوشد و از ادرار کردن خودداری کند. این اطمینان حاصل می کند که مثانه کودک شما در هنگام شروع اسکن به طور معقولی پر است.

    دستگاه سونوگرافی چگونه است؟

    دستگاه های اولتراسوند از یک کنسول کامپیوتر، مانیتور ویدئو و یک مبدل متصل تشکیل شده است. مبدل یک دستگاه کوچک دستی است که شبیه میکروفون است. برخی از امتحانات ممکن است از مبدل های مختلف (با قابلیت های مختلف) در طول یک امتحان استفاده کنند. مبدل امواج صوتی غیرقابل شنیدن و با فرکانس بالا را به داخل بدنه می فرستد و به پژواک های برگشتی گوش می دهد. همین اصول در مورد سونارهای مورد استفاده قایق ها و زیردریایی ها نیز صدق می کند.

    تکنسین مقدار کمی ژل را روی ناحیه مورد بررسی قرار می دهد و مبدل را در آنجا قرار می دهد. این ژل به امواج صوتی اجازه می دهد تا بین مبدل و ناحیه مورد بررسی به عقب و جلو حرکت کنند. تصویر اولتراسوند بلافاصله روی یک مانیتور ویدیویی قابل مشاهده است. کامپیوتر تصویر را بر اساس بلندی (دامنه)، گام (فرکانس) و زمان لازم برای بازگشت سیگنال اولتراسوند به مبدل ایجاد می کند. همچنین در نظر می گیرد که صدا از چه نوع ساختار بدن و/یا بافتی عبور می کند.

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    این کار چگونه است؟

    تصویربرداری اولتراسوند از همان اصول سونار استفاده می کند که خفاش ها، کشتی ها و ماهیگیران از آن استفاده می کنند. هنگامی که یک موج صوتی به یک جسم برخورد می کند، به عقب باز می گردد یا پژواک می دهد. با اندازه گیری این امواج پژواک، می توان میزان فاصله جسم و همچنین اندازه، شکل و قوام آن را تعیین کرد. این شامل اینکه آیا جسم جامد است یا پر از مایع است.

    پزشکان از اولتراسوند برای تشخیص تغییرات ظاهری اندام‌ها، بافت‌ها و عروق و تشخیص توده‌های غیرطبیعی مانند تومورها استفاده می‌کنند.

    در معاینه اولتراسوند، یک مبدل هم امواج صوتی را ارسال می کند و هم امواج پژواک (بازگشت) را ضبط می کند. هنگامی که مبدل بر روی پوست فشار داده می شود، پالس های کوچکی از امواج صوتی غیرقابل شنیدن و فرکانس بالا را به بدن می فرستد. همانطور که امواج صوتی از اندام‌ها، مایعات و بافت‌های داخلی منعکس می‌شوند، گیرنده حساس در مبدل تغییرات کوچکی را در زیر و بم و جهت صدا ثبت می‌کند. یک کامپیوتر فوراً این امواج امضا را اندازه گیری می کند و آنها را به صورت تصاویر بلادرنگ بر روی مانیتور نمایش می دهد. تکنسین معمولاً یک یا چند فریم از تصاویر متحرک را به عنوان تصاویر ثابت می گیرد. آنها همچنین ممکن است حلقه های ویدئویی کوتاهی از تصاویر را ذخیره کنند.

    سونوگرافی داپلر، یک تکنیک ویژه سونوگرافی، جهت و سرعت سلول های خونی را هنگام حرکت در عروق اندازه گیری می کند. حرکت سلول های خونی باعث تغییر در گام امواج صوتی منعکس شده (به نام اثر داپلر) می شود. یک کامپیوتر صداها را جمع آوری و پردازش می کند و نمودارها یا تصاویر رنگی ایجاد می کند که نشان دهنده جریان خون در رگ های خونی است.

    روش چگونه انجام می شود؟

    برای اکثر معاینات اولتراسوند، شما رو به بالا روی میز امتحانی که می تواند کج یا جابجا شود، دراز می کشید. بیماران ممکن است برای بهبود کیفیت تصاویر به هر دو طرف برگردند.

    تکنسین یک ژل شفاف مبتنی بر آب را در ناحیه تحت معاینه بدن اعمال می کند. این به مبدل کمک می کند تا تماس ایمن با بدن برقرار کند. همچنین به از بین بردن حفره های هوا بین مبدل و پوست کمک می کند که می تواند مانع از عبور امواج صوتی به بدن شما شود. تکنسین یا رادیولوژیست مبدل را روی پوست در مکان های مختلف قرار می دهد و ناحیه مورد نظر را جارو می کند. آنها همچنین ممکن است پرتو صدا را از مکان دیگری زاویه دهند تا منطقه مورد نظر را بهتر ببینند.

    پزشکان سونوگرافی داپلر را با همان مبدل انجام می دهند.

    وقتی معاینه کامل شد، ممکن است تکنسین از شما بخواهد لباس بپوشید و منتظر بمانید تا تصاویر سونوگرافی را بررسی کند.

    معاینه سونوگرافی معمولا در عرض 30 دقیقه کامل می شود.

    فرزند من در حین و بعد از عمل چه چیزی را تجربه خواهد کرد؟

    اکثر معاینات سونوگرافی بدون درد، سریع و به راحتی قابل تحمل هستند.

    کودک شما رو به بالا روی میز معاینه دراز خواهد کشید. تکنسین یا رادیولوژیست ممکن است از بیمار بخواهد که پهلو به پهلو بچرخد یا در قسمتی از معاینه وضعیت مستعد خود را حفظ کند. رادیولوژیست یا تکنسین ژل گرم را روی پوست پخش می کند، سپس مبدل را محکم روی شکم فشار داده و حرکت می دهد. مبدل به جلو و عقب حرکت می کند تا تصاویر مورد نظر گرفته شود. ممکن است ناراحتی جزئی در اثر فشار وجود داشته باشد زیرا مبدل بر روی ناحیه مورد بررسی فشار داده می شود.

    اگر ناحیه مورد اسکن حساس باشد، کودک شما ممکن است فشار یا درد جزئی احساس کند.

    اگر یک مطالعه سونوگرافی داپلر انجام شود، کودک شما ممکن است صداهای نبض مانندی را بشنود که با نظارت و اندازه گیری جریان خون تغییر می کند.

    پس از اتمام معاینه، ژل از روی پوست کودک شما پاک می شود.

    پس از امتحان، کودکان باید بتوانند فعالیت های عادی خود را از سر بگیرند.

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    چه کسی نتایج را تفسیر می کند و چگونه آنها را به دست می آوریم؟

    یک رادیولوژیست، یک دکتر آموزش دیده برای نظارت و تفسیر معاینات رادیولوژی، تصاویر را تجزیه و تحلیل خواهد کرد. رادیولوژیست گزارش امضا شده ای را برای پزشکی که درخواست معاینه کرده است ارسال می کند. سپس پزشک شما نتایج را با شما در میان می گذارد. در برخی موارد، رادیولوژیست ممکن است نتایج را پس از معاینه با شما در میان بگذارد.

    ممکن است نیاز به یک معاینه بعدی داشته باشید. اگر چنین است، پزشک دلیل آن را توضیح خواهد داد. گاهی اوقات یک معاینه بعدی یک مشکل بالقوه را با تعداد بازدیدهای بیشتر یا یک تکنیک تصویربرداری خاص ارزیابی می کند. همچنین ممکن است ببیند آیا در طول زمان تغییری در یک موضوع ایجاد شده است یا خیر. معاینات بعدی اغلب بهترین راه برای دیدن اینکه آیا درمان موثر است یا مشکلی نیاز به توجه دارد.

     

    مزایا در مقابل خطرات چیست؟

    فواید

    اکثر اسکن های اولتراسوند غیرتهاجمی هستند (بدون سوزن یا تزریق).

    گاهی اوقات، معاینه سونوگرافی ممکن است به طور موقت ناراحت کننده باشد، اما نباید دردناک باشد.

    سونوگرافی به طور گسترده ای در دسترس است، استفاده از آن آسان است و نسبت به سایر روش های تصویربرداری ارزان تر است.

    تصویربرداری اولتراسوند بسیار ایمن است و از اشعه استفاده نمی کند.

    اسکن اولتراسوند تصویر واضحی از بافت های نرم ارائه می دهد که در تصاویر اشعه ایکس به خوبی نشان داده نمی شوند.

    سونوگرافی برای ارزیابی درد شکم، لگن یا کیسه بیضه در کودکان بسیار مفید است.

    خطرات

    سونوگرافی تشخیصی استاندارد هیچ اثر مضر شناخته شده ای برای انسان ندارد.

    محدودیت های تصویربرداری اولتراسوند شکم چیست؟

    امواج اولتراسوند توسط هوا یا گاز مختل می شوند. بنابراین، سونوگرافی یک تکنیک تصویربرداری ایده آل برای روده پر از هوا یا اندام هایی که توسط روده پوشانده شده اند، نیست. سونوگرافی برای تصویربرداری از ریه های پر از هوا مفید نیست، اما ممکن است برای تشخیص مایع اطراف یا درون ریه ها استفاده شود. به طور مشابه، اولتراسوند نمی تواند به استخوان نفوذ کند، اما ممکن است برای تصویربرداری از شکستگی استخوان یا برای عفونت اطراف استخوان استفاده شود.

    تصویربرداری از بیماران بزرگ با سونوگرافی دشوارتر است زیرا مقادیر بیشتری از بافت امواج صوتی را با عبور از عمق بدن ضعیف می‌کند و باید برای تجزیه و تحلیل به مبدل بازگردند.

    سونوگرافی - کاروتید

    سونوگرافی کاروتید از امواج صوتی برای تولید تصاویری از شریان های کاروتید در گردن استفاده می کند که خون را از قلب به مغز می برند. مطالعه سونوگرافی داپلر - تکنیکی که جریان خون را از طریق رگ خونی ارزیابی می کند - معمولاً بخشی از این معاینه است. اغلب برای غربالگری بیماران از نظر انسداد یا تنگ شدن شریان های کاروتید استفاده می شود، وضعیتی به نام تنگی که ممکن است خطر سکته را افزایش دهد.

    برای این روش به آمادگی کمی یا بدون نیاز است. جواهرات را در خانه بگذارید و لباس های گشاد و راحت بپوشید. یک پیراهن یا بلوز گشاد و یقه باز ایده آل است.

    تصویربرداری اولتراسوند کاروتید چیست؟

    تصویربرداری اولتراسوند یک آزمایش پزشکی غیر تهاجمی است که به پزشکان در تشخیص و درمان شرایط پزشکی کمک می کند. ایمن و بدون درد است. با استفاده از امواج صوتی تصاویری از داخل بدن تولید می کند. به تصویربرداری اولتراسوند سونوگرافی نیز گفته می شود. از یک پروب کوچک به نام مبدل و ژل استفاده می کند که مستقیماً روی پوست قرار می گیرد. امواج صوتی با فرکانس بالا از کاوشگر از طریق ژل به بدن حرکت می کنند. کاوشگر صداهایی را که به عقب باز می گردند جمع آوری می کند. یک کامپیوتر از آن امواج صوتی برای ایجاد یک تصویر استفاده می کند. در معاینات سونوگرافی از اشعه (اشعه ایکس) استفاده نمی شود. از آنجایی که اولتراسوند تصاویر را در زمان واقعی می گیرد، می تواند ساختار و حرکت اندام های داخلی بدن را نشان دهد. این تصاویر همچنین می توانند جریان خون را در رگ های خونی نشان دهند.

    سونوگرافی از دو شریان کاروتید بدن که در هر طرف گردن قرار دارند و خون را از قلب به مغز می‌برند، تصاویر دقیقی از این عروق خونی و اطلاعاتی در مورد جریان خون در آنها ارائه می‌دهد.

    مطالعه سونوگرافی داپلر معمولاً بخشی جدایی ناپذیر از معاینه اولتراسوند کاروتید است.

    سونوگرافی داپلر یک تکنیک سونوگرافی ویژه است که حرکت مواد را در بدن ارزیابی می کند. این به پزشک اجازه می دهد تا جریان خون را از طریق شریان ها و سیاهرگ ها در بدن ببیند و ارزیابی کند.

    برخی از کاربردهای رایج این روش چیست؟

    سونوگرافی کاروتید اغلب برای تشخیص تنگی یا تنگی شریان کاروتید انجام می شود، وضعیتی که به طور قابل توجهی خطر سکته را افزایش می دهد.

    هدف اصلی سونوگرافی کاروتید غربالگری بیماران از نظر انسداد یا تنگ شدن شریان های کاروتید آنهاست که در صورت وجود ممکن است خطر سکته مغزی را افزایش دهد. اگر تنگی قابل توجهی تشخیص داده شود، ممکن است یک درمان جامع آغاز شود.

    همچنین ممکن است در صورتی که بیمار فشار خون بالا یا بروت کاروتید (با تلفظ brU-E) داشته باشد - صدای غیر طبیعی در گردن که با گوشی پزشکی شنیده می شود، انجام شود. در برخی موارد، برای آماده سازی برای جراحی بای پس عروق کرونر نیز انجام می شود. سایر عوامل خطر که نیاز به سونوگرافی کاروتید دارند عبارتند از:

    دیابت

    افزایش کلسترول خون

    سابقه خانوادگی سکته مغزی یا بیماری قلبی

    سونوگرافی کاروتید نیز برای موارد زیر انجام می شود:

    هماتوم را پیدا کنید، مجموعه ای از خون لخته شده که ممکن است جریان خون را کند کرده و در نهایت متوقف کند.

    وضعیت شریان کاروتید را پس از جراحی برای بازگرداندن جریان خون طبیعی بررسی کنید.

    بررسی موقعیت استنت فلزی که برای حفظ جریان خون کاروتید قرار داده شده است.

    سونوگرافی داپلر به پزشک کمک می کند تا موارد زیر را ببیند و ارزیابی کند:

    انسداد جریان خون (مانند لخته)

    تنگ شدن عروق

    تومورها و ناهنجاری های مادرزادی عروقی

    کاهش یا عدم وجود جریان خون به اندام های مختلف مانند بیضه ها یا تخمدان ها

    افزایش جریان خون که ممکن است نشانه عفونت باشد

    در کودکان، سونوگرافی داپلر برای موارد زیر استفاده می شود:

    ارزیابی جریان خون

    پیش بینی خطر بالاتر سکته مغزی در کودکان مبتلا به بیماری سلول داسی شکل.

    تشخیص ناهنجاری در عروق خونی، غدد لنفاوی و عروق لنفاوی.

     

    چگونه باید آماده شویم ؟

    لباس راحت و گشاد بپوشید. ممکن است لازم باشد تمام لباس ها و جواهرات را در ناحیه مورد بررسی بردارید.

    یک پیراهن یا بلوز گشاد و یقه باز ایده آل است.

    معاینه سونوگرافی به حرکت بسیار حساس است و کودک فعال یا گریان می تواند روند معاینه را طولانی کند. برای اطمینان از یک تجربه روان، اغلب به توضیح روش قبل از امتحان به کودک کمک می کند. کتاب، اسباب‌بازی‌های کوچک، موسیقی یا بازی‌ها را به همراه داشته باشید تا حواس کودک را پرت کند و زمان را سریع بگذراند. اتاق امتحان ممکن است تلویزیون داشته باشد. با خیال راحت کانال مورد علاقه فرزندتان را بخواهید.

    هیچ آمادگی دیگری لازم نیست.

    وقتی معاینه کامل شد، ممکن است تکنسین از شما بخواهد لباس بپوشید و منتظر بمانید تا تصاویر سونوگرافی را بررسی کند.

    انشعابات شریان های کاروتید داخل سر را نمی توان مستقیماً دید اما با سونوگرافی داپلر در کودکان مبتلا به سلول داسی شکل قابل ارزیابی است. با قرار دادن مبدل بر روی شقیقه کودک و ثبت جریان خون در مرکز جمجمه انجام می شود.

    این معاینه اولتراسوند معمولا در عرض 30 تا 45 دقیقه کامل می شود.

     

    در حین و بعد از عمل چه چیزی را تجربه خواهم کرد؟

    اکثر معاینات سونوگرافی بدون درد، سریع و به راحتی قابل تحمل هستند.

    پس از دراز کشیدن روی میز معاینه، رادیولوژیست یا سونوگرافیک مقداری ژل گرم و مبتنی بر آب را روی پوست شما می‌مالد و سپس مبدل را محکم روی بدن شما قرار می‌دهد. آنها آن را به سمت جلو و عقب در منطقه مورد نظر حرکت می دهند تا تصاویر مورد نظر را ثبت کنند. معمولاً هیچ ناراحتی از فشار وجود ندارد زیرا آنها مبدل را روی ناحیه تحت بررسی فشار می دهند.

    اگر اسکن روی یک ناحیه حساس انجام شود، ممکن است فشار یا درد جزئی از مبدل احساس کنید.

    ممکن است لازم باشد سر خود را کج کنید یا بچرخانید تا بهترین نوردهی داشته باشید، زیرا مبدل در تمام طول گردن شما از هر دو طرف جاروب می شود تا نماهایی از شریان از منظرهای مختلف به دست آید. همچنین به پایین نگه داشتن بازو و شانه شما کمک می کند. سر شما برای ثابت نگه داشتن آن پشتیبانی می شود.

    پس از تکمیل تصویربرداری، تکنسین ژل شفاف اولتراسوند را از روی پوست شما پاک می کند. هر قسمتی که باقی بماند به سرعت خشک می شود. ژل اولتراسوند معمولاً لباس را لکه دار یا تغییر رنگ نمی دهد.

    پس از معاینه سونوگرافی، باید بتوانید بلافاصله فعالیت های عادی خود را از سر بگیرید.

     

    مزایا در مقابل خطرات چیست؟

    فواید

    اکثر اسکن های اولتراسوند غیرتهاجمی هستند (بدون سوزن یا تزریق).

    گاهی اوقات، معاینه سونوگرافی ممکن است به طور موقت ناراحت کننده باشد، اما نباید دردناک باشد.

    سونوگرافی به طور گسترده ای در دسترس است، استفاده از آن آسان است و نسبت به سایر روش های تصویربرداری ارزان تر است.

    تصویربرداری اولتراسوند بسیار ایمن است و از اشعه استفاده نمی کند.

    اسکن اولتراسوند تصویر واضحی از بافت های نرم ارائه می دهد که در تصاویر اشعه ایکس به خوبی نشان داده نمی شوند.

    اگر معاینه اولتراسوند کاروتید باریک شدن یک یا هر دو شریان کاروتید را نشان داد، می توان برای بازگرداندن جریان آزاد خون به مغز، درمان انجام داد. در نتیجه از بسیاری از سکته ها جلوگیری می شود.

    خطرات

    سونوگرافی تشخیصی استاندارد هیچ اثر مضر شناخته شده ای برای انسان ندارد.

    در نزدیک به 50 سال تجربه، سونوگرافی کاروتید یک روش بدون خطر است.

    محدودیت های تصویربرداری اولتراسوند کاروتید چیست؟

    سونوگرافی کاروتید ممکن است دشوار یا غیرممکن باشد اگر بیمار یک پانسمان زخم یا اسکار جراحی در گردن داشته باشد.

    معاینه یک بیمار گاه به گاه به دلیل اندازه یا کانتور گردن دشوار است.

    رسوبات کلسیم در دیواره شریان کاروتید ممکن است ارزیابی عروق را دشوار کند.

    مقدار کمی پلاک نرم که پژواک های سطح پایین تولید می کند ممکن است شناسایی نشود.

    اولتراسوند نمی تواند کل طول رگ را تجسم کند زیرا آخرین قسمت شریان کاروتید از طریق استخوان در پایه جمجمه حرکت می کند. برای ارزیابی کامل تر، بیماران ممکن است نیاز به انجام CT یاMRI از شریان های کاروتید داشته باشند.

  • مباحث ایمنی رادیولوژی

    مباحث ایمنی رادیولوژی ؛ بیهوشی چیست و چگونه عمل می کند؟ بیهوشی از داروها یا روش های دیگر برای ایجاد از دست دادن آگاهی و جلوگیری از احساس درد استفاده می کند. آسایش و ایمنی بیمار را در طی اقدامات پزشکی افزایش می دهد. معاینات تصویربرداری پزشکی ممکن است از بیهوشی مراقبتی موضعی، منطقه ای، عمومی یا تحت نظارت استفاده کنند.

     اگر سوالی در مورد انواع سونوگرافی و رادیولوژی دارید و یا پزشک شما برایتان سونوگرافی یا رادیولوژی تجویز کرده است می توانید با ما در مرکز سونوگرافی و رادیولوژی الوند تماس بگیرید. انواع سونوگرافی و رادیولوژی در مرکز الوند با بروزترین تجهیزات روزدنیا و حضوری کادری متخصص انجام می شود. 

    بی حسی موضعی

    یک بی حس کننده موضعی ناحیه تحت درمان را بی حس می کند و درد و احساس را مسدود یا کاهش می دهد.

    بی حسی موضعی سیگنال های الکتریکی را که حس درد را از اعصاب حسی به مغز منتقل می کند، مسدود می کند. این فقط بر حس در ناحیه تحت درمان و اطراف آن تأثیر می گذارد. بر حافظه یا توانایی تنفس بیمار تأثیری نمی گذارد.

    هنگامی که بیمار آرام است و می تواند ناراحتی را تحمل کند، پزشکان به تنهایی از بی حسی موضعی برای اقدامات کوتاه مدت استفاده می کنند. آنها همچنین ممکن است از داروهای دیگری استفاده کنند که می تواند بر حافظه، اضطراب و احساس درد در مناطقی غیر از ناحیه درمان تأثیر بگذارد.

    بی حس کننده های موضعی ممکن است بر روی پوست (به صورت موضعی)، زیر پوست (زیر جلدی) و به صورت منطقه ای تجویز شوند.

    بی حسی موضعی - یک کرم، چسب یا اسپری - سطح پوست را بی حس می کند. پوست دارو را جذب می کند و در محل استفاده از آن بی حسی ایجاد می کند. اسپری بی حس کننده پوشش داخلی بینی، دهان یا گلو را بی حس می کند.

    تزریق بی حسی زیر جلدی رشته های عصبی سطح پوست و بلافاصله زیر آن را بی حس می کند.

    radiology/مباحث ایمنی رادیولوژی

    بی حسی منطقه ای ناحیه عمومی بی حسی را ایجاد می کند. انواع بی حسی منطقه ای عبارتند از:

    بی حسی با بلوک نخاعی (بلاک سابراکنوئید) یک بی حس کننده موضعی را به فضای زیر عنکبوتیه که ناحیه اطراف نخاع حاوی مایع مغزی نخاعی است، تزریق می کند. این مایع به عنوان نوعی بالشتک عمل می کند که از نخاع محافظت می کند و آن را احاطه می کند. بی حسی موضعی در سراسر این مایع پخش می شود و پس از چند دقیقه سیگنال های درد را که به مغز شما می رسد مسدود می کند.

    بی‌حسی اپیدورال معمولاً به دوز بیشتری از بی‌حسی موضعی نیاز دارد، زیرا باید از بافت‌های بیشتری عبور کند. اغلب لازم است که بیمار یک خط داخل وریدی (IV) برای تزریق مایعات در طی یک روش اپیدورال داشته باشد. داروی بی حسی به فضای اپیدورال ستون فقرات تزریق می شود. این بیرونی ترین فضای کانال نخاعی است. این شامل طناب نخاعی، مایع نخاعی و فضای زیر عنکبوتیه است که در بالا ذکر شد. یک سوزن مخصوص در این ناحیه قرار داده می شود و یک کاتتر کوچک در محل قرار می گیرد تا در صورت نیاز داروی بی حسی را تحویل دهد. پس از عمل برداشته می شود. پس از چند دقیقه، "احساس" (سیگنال های درد از ناحیه مورد نظر) از سفر به مغز شما جلوگیری می کند.

    یک بلوک عصبی یک بی حس کننده موضعی را به نواحی خاصی تزریق می کند تا سیگنال های درد را از عصب(های) آن ناحیه مسدود کند. این باعث تسکین موقت درد می شود.

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    بیهوشی عمومی

    تحت بیهوشی عمومی، بیمار بی اطلاع است و دردی را احساس نمی کند. از آنجایی که بیمار بدون کمک نمی تواند نفس بکشد، دستگاه تنفس مورد نیاز است.

    یک لوله تنفسی یا سایر دستگاه های راه هوایی بیهوشی عمومی را ارائه می دهد و ایمنی بیمار را به حداکثر می رساند. در بیهوشی عمومی از انواع داروها و روش ها استفاده می شود. رایج ترین روش از طریق تنفس گاز پس از تزریق داخل وریدی (IV) است. بیمار گازهایی را تنفس می کند که توسط ریه ها جذب شده و از طریق جریان خون به مغز و نخاع می رسد

    متخصص بیهوشی بیهوشی عمومی را انجام می دهد. این پزشک سه سال دوره آموزشی تخصصی بیهوشی را فراتر از دانشکده پزشکی می گذراند. یک پرستار بیهوشی آموزش دیده خاص نیز ممکن است بیهوشی عمومی را تحت نظارت یک متخصص بیهوشی ارائه دهد. ارائه‌دهنده بیهوشی در کنار بیمار می‌ماند و ضربان قلب، نوار قلب، فشار خون و اکسیژن رسانی را به دقت کنترل می‌کند.

    بیماران معمولاً هیچ خاطره ای از آنچه در طول بیهوشی عمومی رخ داده است ندارند. به ندرت برخی از بیماران رویدادها را به خاطر می آورند.

     

    آرامبخشی عمیق/ مراقبت از بیهوشی تحت نظارت

    آرام بخش ها داروهایی هستند که توانایی بیمار را برای احساس و یا به خاطر سپردن درد کاهش می دهند. پزشکان معمولاً آنها را از طریق ورید از طریق کاتتر IV می دهند. یک متخصص بیهوشی، بیهوشی، یا متخصص غیر بیهوشی واجد شرایط، آرامبخشی عمیق ارائه می کند.

    آرام‌بخشی عمیق (مراقبت‌های بیهوشی تحت نظارت) به بیمار اجازه می‌دهد بدون کمک دستگاه تنفس نفس بکشد. درد را تسکین می دهد، ناراحتی را کاهش می دهد و احتمال یادآوری یک روش دردناک را کاهش می دهد.

    سطوح آرام بخشی وجود دارد. بیمار قبل از اینکه وارد آرامبخشی عمیق شود از سطوح حداقل و متوسط ​​عبور می کند. یک متخصص بیهوشی ممکن است همیشه این سطوح را تجویز نکند. سطح آرامبخشی نشان دهنده توانایی بیمار در احساس و پاسخ به درد و دستورات کلامی است.

    آرامبخشی حداقل/متوسط

    تحت آرام‌بخشی حداقل یا متوسط، بیماران می‌توانند به سؤالات پاسخ دهند، دستورالعمل‌ها را دنبال کنند و بدون کمک نفس بکشند. در طول آرامبخشی حداقل یا متوسط، احساس درد یا ناراحتی بیمار بسیار کسل کننده است یا احساس نمی شود. اگر بیمار ناراحتی بیش از حد را تجربه کند، ممکن است یک دوز اضافی آرامبخش تجویز شود. آرامبخشی حداقل یا متوسط ​​برای روش هایی که بیمار باید به پزشک پاسخ دهد یا برای آنهایی که ممکن است عارضه آرام بخشی عمیق داشته باشد، خوب است. بهبودی از این نوع آرامبخش معمولاً بسیار سریعتر است.

     

    کدام معاینات تصویربرداری ممکن است نیاز به بیهوشی یا آرام بخش داشته باشند؟

    برخی از بیمارانی که تحت تصویربرداری (مثلاً MRI) قرار می‌گیرند، ممکن است به آرام‌بخشی یا بیهوشی عمومی نیاز داشته باشند تا آرام بمانند و بی حرکت دراز بکشند.

     

    داروهای آرام بخش یا بیهوشی کمک می کند:

    بیمارانی که اضطراب، ترس از فضاهای بسته یا شرایط پزشکی دارند که مانع از بی حرکت ماندن آنها برای معاینه می شود.

    نوزادان، کودکان و نوجوانانی که نمی توانند ثابت بمانند و مسیرها را درک کنند.

    بسیاری از روش‌های رایج رادیولوژی مداخله‌ای کودکان، مانند قرار دادن خط PICC، نیاز به آرام‌بخشی دارند. برای اطلاعات مختص به کودکان به صفحه آرامبخشی کودکان مراجعه کنید.

     

    برخی از روش ها ممکن است از دو نوع مختلف بیهوشی استفاده کنند. آنژیوگرافی، آنژیوپلاستی، بیوپسی و آمبولیزاسیون ممکن است از یک بی حس کننده موضعی برای بی حس کردن پوست در جایی که از سوزن یا کاتتر استفاده می شود و از آرامبخشی عمیق یا بیهوشی عمومی برای حفظ آرامش و آرامش بیمار استفاده شود.

     

    آیا جایگزینی برای بیهوشی و آرامبخشی وجود دارد؟

    بیماران ممکن است رویکردهای عاری از مواد مخدر مانند راهنمایی در آرامش، چارچوب مجدد پریشانی و هیپنوتیزم را انتخاب کنند. این روش ها درد، اضطراب و عوارض جانبی آرام بخش مانند حالت تهوع را کاهش می دهند. آنها همچنین می توانند به بیماران در غلبه بر کلاستروفوبیا در طول معاینه MRI کمک کنند.

    از مرکز خود بپرسید که آیا روش های بدون دارو در دسترس است یا خیر. این نوع راهنمایی بیمار به یک عضو تیم پزشکی آموزش دیده نیاز دارد. زبان تسکین دهنده و عبارت موثر به بیماران کمک می کند تا بهترین راه حل های آسایش را در حین شرکت در مراقبت از خود بیابند.

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    چگونه باید برای آزمایش تصویربرداری یا درمان با بیهوشی آماده شوم؟

    برای آماده شدن برای عمل خود با بیهوشی:

    در مورد تمام داروهایی که مصرف می کنید، از جمله مکمل های گیاهی و ویتامین ها، به پزشک خود بگویید. ممکن است پزشک به شما توصیه کند که مصرف آسپرین، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) یا سایر داروهای معمولی را برای مدتی قبل از عمل متوقف کنید.

    هر گونه حساسیت به غذا، دارو یا مواد حاجب را فهرست کنید.

    هرگونه سابقه خانوادگی مشکلات ناشی از بیهوشی، هر گونه شرایط پزشکی یا بیماری اخیر از جمله هرگونه عفونت اخیر دستگاه تنفسی فوقانی (سرماخوردگی یا آنفولانزا) را گزارش دهید.

    در مورد جراحی های قبلی خود، هرگونه مشکل در بیهوشی یا ناهنجاری های راه هوایی که ممکن است داشته باشید، به پزشک خود اطلاع دهید.

    پزشک ممکن است خون شما را برای ارزیابی توانایی شما در تشکیل لخته خون و تعیین نحوه عملکرد کبد و کلیه ها آزمایش کند.

    پزشک همچنین ممکن است معاینه فیزیکی و سایر آزمایشات را انجام دهد.

    اگر احتمال بارداری یا شیردهی وجود دارد، به پزشک یا تکنسین خود اطلاع دهید. برای اطلاعات بیشتر در مورد بارداری، شیردهی و تصویربرداری به صفحه ایمنی در اشعه ایکس مراجعه کنید.

    ممکن است پزشک به شما بگوید که تا هشت ساعت قبل از دریافت آرامبخش یا بیهوشی چیزی نخورید یا ننوشید. برخی از موسسات ممکن است به شما اجازه دهند قبل از امتحان چند جرعه نوشیدنی بنوشید. این دستورالعمل ها ممکن است بر اساس روش، سن بیمار و سابقه پزشکی یا دستورالعمل های موسسه متفاوت باشد.

    ممکن است از شما خواسته شود که لباس های خود را در بیاورید و در حین امتحان یک روپوش بپوشید. جواهرات، عینک، پروتزهای مصنوعی و هر گونه اجسام فلزی یا لباسی که ممکن است با تصاویر تداخل داشته باشد را بردارید.

    اگر آرامبخش یا بیهوشی عمومی دارید، شخصی باید شما را به خانه برساند. بیهوشی ممکن است حافظه شما را تا 24 ساعت مختل کند و توانایی شما را برای تمرکز، تصمیم گیری و کار با ماشین آلات به خطر بیندازد.

     

    بیهوشی چقدر ایمن است؟

    بیهوشی و آرامبخش به طور کلی برای اکثر بیماران بی خطر است.

    برخی از مطالعات نشان داده اند که کودکان زیر چهار سال ممکن است عوارض نامطلوبی را به دنبال بیهوشی طولانی مدت یا مکرر تجربه کنند. با این حال، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. برای اطلاعات بیشتر در مورد تحقیقات بیهوشی کودکان، به SmartTots.org مراجعه کنید.

    صرف نظر از سطح آرامبخش یا بیهوشی مورد استفاده، یک متخصص مراقبت های بهداشتی آموزش دیده به دقت بیمار را تحت نظر دارد.

    عوارض جانبی و واکنش های نامطلوب و آلرژیک

    عوارض جانبی جدی و واکنش های آلرژیک ناشی از بیهوشی نادر است.

    پس از آرام بخش یا بیهوشی عمومی، برخی از بیماران ممکن است حالت تهوع، استفراغ، سرگیجه، سردرد، گلودرد، تغییرات فشار خون و درد داشته باشند. این عوارض معمولاً خفیف، مختصر و قابل درمان هستند.

    برخی از بیماران، چه بزرگسالان و چه کودکان، ممکن است به آرامبخشی کافی نرسند. پزشک با بیهوشی عمومی، عمل را مجدداً برنامه ریزی می کند.

    عوارض بیهوشی جدی تر نادر است. احتمال بروز آنها در بیمارانی با شرایط پزشکی پیچیده و جدی بیشتر است.

     

    در حین و بعد از آزمایش چه چیزی را تجربه خواهم کرد؟

    در طول آزمایش

    پزشک دستگاه‌های خاصی را برای نظارت بر ضربان قلب و سایر عملکردهای حیاتی بدن وصل می‌کند. اگر بیهوشی عمومی داشته باشید، تحت مراقبت مستقیم یک متخصص بیهوشی برای کل عمل بیهوش خواهید بود.

    پزشکان معمولاً از طریق کاتتر IV آرام بخش می دهند. هنگامی که پزشک یا پرستار کاتتر را وارد می کند ممکن است فشار خفیفی یا نیشگون گرفتن شدید احساس کنید، اما نباید هیچ ناراحتی جدی را تجربه کنید.

     

    بعد از آزمایش

    اگر فقط یک بی حسی موضعی دریافت کرده اید، بسته به عمل باید بتوانید به زودی به خانه بروید. اگر بیهوشی عمومی دریافت کردید، تا زمانی که به سطح هوشیاری طبیعی خود برسید در اتاق ریکاوری خواهید ماند.

    دارو تا 24 ساعت طول می کشد تا از بدن شما خارج شود. ممکن است احساس خستگی کنید. حداقل 24 ساعت پس از بیهوشی نباید رانندگی کنید، تجهیزات را کار کنید یا تصمیمات مهمی بگیرید.

    واکنش کودکان به آرامبخش ها و بیهوشی ها متفاوت است. برخی ممکن است آشفته، تسلی ناپذیر یا بی قرار شوند. برخی دیگر ممکن است در بقیه روز خواب آلود و ناپایدار روی پاهای خود باشند.

    اکثر بیماران اطفال می توانند در عرض شش تا هشت ساعت فعالیت عادی خود را از سر بگیرند. کودکان را به مدت 12 تا 24 ساعت پس از آرامبخشی تحت نظر بگیرید. فعالیت هایی که نیاز به هماهنگی و تعادل دارند، مانند شنا، کوهنوردی و دوچرخه سواری را به مدت 24 ساعت به تاخیر بیندازید.

     

    بارداری و بیهوشی

    قبل از هر معاینه تصویربرداری، زنان باید همیشه در صورت بارداری به پزشک خود اطلاع دهند. بسیاری از آزمایش‌های تصویربرداری در دوران بارداری انجام نمی‌شوند، مگر اینکه از نظر پزشکی ضروری باشند و نمی‌توان آنها را به تأخیر انداخت.

    هنگامی که در دوران بارداری نیاز به بیهوشی یا آرامبخش باشد، پزشکان از مادران و نوزادان متولد نشده آنها محافظت می کنند. زنانی که در دوران بارداری نگران جراحی و بیهوشی هستند باید با پزشک خود مشورت کنند.

    زنان شیرده باید قبل از مصرف هر گونه دارویی که از شیر مادر عبور می کند با پزشک خود مشورت کنند. برای اطلاعات بیشتر در مورد بارداری، شیردهی و تصویربرداری به صفحه ایمنی در اشعه ایکس مراجعه کنید.

    مواد کنتراست

    مواد کنتراست چیست و چگونه کار می کنند؟

    هنگامی که یک پزشک نیاز به درک آنچه در بدن ما دارد اتفاق می افتد، اغلب درخواست می کند که بیمار تحت معاینه تصویربرداری قرار گیرد. معاینات تصویربرداری مانند اشعه ایکس، اولتراسوند، توموگرافی کامپیوتری (CT)، رزونانس مغناطیسی (MRI) و فلوروسکوپی بر اساس توانایی آنها برای نشان دادن اطلاعات خاص در مورد ساختارهای درون بدن انتخاب می شوند. مواد کنتراست که برای بهبود ارزش تشخیصی آن معاینات تصویربرداری استفاده می شوند.

    مواد کنتراست رنگ هایی نیستند که برای همیشه اندام های داخلی را تغییر رنگ دهند. آنها موادی هستند که به طور موقت نحوه تعامل اشعه ایکس یا سایر ابزارهای تصویربرداری با بدن را تغییر می دهند. مواد مورد بحث در این مقاله تشعشع تولید نمی کنند.

    هنگامی که مواد کنتراست قبل از معاینه تصویربرداری وارد بدن می شوند، ساختارها یا بافت های خاصی در بدن را در تصاویر متفاوت از آنچه در صورت عدم استفاده از ماده کنتراست انجام می شد، نشان می دهند. مواد کنتراست به تشخیص یا "تضاد" مناطق انتخاب شده بدن از بافت اطراف کمک می کنند. این به پزشکان کمک می کند تا با بهبود دید اندام ها، رگ های خونی یا بافت های خاص، شرایط پزشکی را تشخیص دهند.

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    مواد کنتراست به یکی از سه راه وارد بدن می شوند. اونها می تونند... باشند:

    بلعیده شده (خوراکی یا خوراکی)

    توسط تنقیه (از طریق رکتوم داده می شود)

    تزریق شده به رگ خونی (ورید یا شریان؛ همچنین به عنوان تزریق داخل وریدی یا داخل شریانی)

    پس از معاینه تصویربرداری با ماده حاجب، این ماده توسط بدن جذب می شود یا از طریق ادرار یا حرکات روده دفع می شود.

     

    انواع مختلفی از مواد کنتراست وجود دارد:

    ترکیبات مبتنی بر ید و سولفات باریم در آزمایشات تصویربرداری اشعه ایکس و توموگرافی کامپیوتری (CT) استفاده می شود.

    مواد کنتراست می توانند ساختار شیمیایی داشته باشند که شامل ید، یک عنصر شیمیایی طبیعی است. این مواد کنتراست را می توان به وریدها یا شریان ها، داخل دیسک ها یا فضاهای مایع ستون فقرات و سایر حفره های بدن تزریق کرد.

    باریم سولفات رایج ترین ماده حاجب است که از طریق دهان یا خوراکی مصرف می شود. همچنین به صورت مقعدی استفاده می شود و به اشکال مختلفی موجود است، از جمله:

    پودری که قبل از مصرف با آب مخلوط می شود

    مایع

    چسباندن

    قرص

    هنگامی که مواد کنتراست بر پایه ید و سولفات باریم در ناحیه خاصی از بدن وجود دارند، توانایی عبور اشعه ایکس را مسدود یا محدود می کنند. در نتیجه، رگ های خونی، اندام ها و سایر بافت های بدن که به طور موقت حاوی ترکیبات مبتنی بر ید یا باریم هستند، ظاهر خود را در تصاویر اشعه ایکس یا سی تی تغییر می دهند.

    گادولینیوم جزء کلیدی ماده حاجب است که اغلب در معاینات تشدید مغناطیسی (MR) استفاده می شود. هنگامی که این ماده در بدن وجود دارد، خواص مغناطیسی مولکول های آب مجاور را تغییر می دهد که کیفیت تصاویر MR را افزایش می دهد.

    نمک (آب نمک) و گاز (مانند هوا) نیز به عنوان مواد کنتراست در معاینات تصویربرداری استفاده می شود. میکرو حباب‌ها و میکروسفرها برای آزمایش‌های تصویربرداری اولتراسوند، به‌ویژه آزمایش‌های قلب اعمال شده‌اند.

     

    در کدام آزمون های تصویربرداری از مواد کنتراست استفاده می شود؟

    مواد کنتراست خوراکی

    مواد حاجب سولفات باریم که بلعیده می شوند یا از طریق دهان (به صورت خوراکی) تجویز می شوند، برای بهبود تصاویر استاندارد اشعه ایکس، فلوروسکوپی و سی تی دستگاه گوارش (GI) استفاده می شوند، از جمله:

    حلق

    مری

    معده

    روده کوچک

    روده بزرگ (کولون)

    در برخی شرایط، مواد حاجب مبتنی بر ید برای مصرف خوراکی جایگزین مواد کنتراست باریم-سولفات می شوند.

     

    مواد کنتراست رکتال

    مواد کنتراست سولفات باریم که توسط تنقیه (رکتال) تجویز می‌شوند، برای بهبود تصاویر استاندارد اشعه ایکس، فلوروسکوپی و سی‌تی از قسمت پایینی دستگاه گوارش (کولون و رکتوم) استفاده می‌شوند. در برخی شرایط، مواد حاجب مبتنی بر ید برای تجویز رکتوم جایگزین مواد کنتراست باریم-سولفات می شوند.

    مواد حاجب داخل وریدی

    بر پایه ید و گادولینیوم

    مواد حاجب مبتنی بر ید که به داخل ورید (به صورت داخل وریدی) تزریق می‌شوند برای تقویت عکس‌های اشعه ایکس (از جمله تصاویر فلوروسکوپی) و CT استفاده می‌شوند. گادولینیوم تزریق شده به داخل ورید (به صورت داخل وریدی) برای بهبود تصاویر MR استفاده می شود. به طور معمول، از این موارد برای تقویت استفاده می شود:

    اندام های داخلی شامل قلب، ریه ها، کبد، غدد فوق کلیوی، کلیه ها، پانکراس، کیسه صفرا، طحال، رحم و مثانه

    دستگاه گوارش شامل معده، روده کوچک و روده بزرگ

    شریان ها و وریدهای بدن، از جمله عروق مغز، گردن، قفسه سینه، شکم، لگن و پاها

    بافت های نرم بدن از جمله ماهیچه ها، چربی و پوست

    ویژگی های مغز

    ویژگی های سینه

    مواد کنتراست میکروحباب

    مواد کنتراست میکروحباب حباب های کوچکی از گاز تزریقی هستند که در یک پوسته نگهدارنده نگه داشته می شوند. آنها بسیار کوچک هستند - کوچکتر از یک گلبول قرمز - و دارای درجه بالایی از "اکوژنیسیته" یا توانایی انعکاس امواج اولتراسوند هستند. سازه هایی با اکوژنیسیته بالاتر در سونوگرافی روشن تر به نظر می رسند. هنگامی که میکروحباب‌ها وارد جریان خون می‌شوند، فناوری اولتراسوند می‌تواند تفاوت‌های اکوژنیک بین گاز موجود در میکروحباب‌ها و بافت‌های اطراف بدن را ثبت کند و تصویر اولتراسوند با کنتراست افزایش‌یافته تولید کند. میکرو حباب ها معمولاً در عرض 10 تا 15 دقیقه حل می شوند و گاز درون آنها از طریق بازدم از بدن خارج می شود. سونوگرافی با کنتراست با میکروحباب ها روشی راحت و نسبتا ارزان برای بهبود تجسم جریان خون است و از اشعه استفاده نمی کند. این یک گزینه مفید برای بیماران مبتلا به نارسایی کلیه یا کسانی که به مواد حاجب مورد استفاده برای تصویربرداری MR و/یا CT آلرژی دارند، است.

    مواد کنتراست میکروحباب می توانند هدفمند یا بدون هدف باشند. سونوگرافی بدون هدف با کنتراست - روش رایج تر - با ارزیابی جریان خون در قلب و سایر اندام ها به تشخیص بیماری های خاص کمک می کند. در سونوگرافی هدفمند با کنتراست، مولکول‌های خاصی به سطح میکروحباب‌ها متصل می‌شوند. پس از تزریق، میکروحباب‌ها به محل‌های بافت هدف خاصی متصل می‌شوند و باعث افزایش سیگنال اولتراسوند در محل‌ها می‌شوند.

     

    سونوگرافی با کنتراست با میکروحباب ها در ارزیابی موارد زیر استفاده می شود:

    پرفیوژن خون در اندام ها

    ترومبوز، مانند انفارکتوس میوکارد

    ناهنجاری در قلب

    توده های کبد و کلیه

    فعالیت التهابی در بیماری التهابی روده

    پاسخ درمانی شیمی درمانی

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    مواد کنتراست چقدر ایمن هستند؟

    مواد کنتراست داروهای بی خطری هستند. عوارض جانبی از خفیف تا شدید رخ می دهد، اما واکنش های شدید بسیار نادر است. در حالی که واکنش های آلرژیک جدی یا سایر واکنش ها به مواد حاجب نادر است، بخش های رادیولوژی برای مقابله با آنها مجهز هستند.

     

    چگونه باید برای روش تصویربرداری خود با ماده حاجب آماده شوم؟

    قبل از ورود به محل آزمایش، دستورالعمل های خاصی در مورد نحوه آماده شدن برای امتحان به شما داده می شود. از آنجایی که مواد حاجب خطر کمی برای ایجاد واکنش آلرژیک یا واکنش نامطلوب دارند، باید هر یک از شرایط زیر را به پزشک خود اطلاع دهید. این شرایط می تواند بر دستورالعمل هایی که به شما داده می شود تأثیر بگذارد.

    واکنش های آلرژیک قبلی به مواد کنتراست

    آلرژی به غذا، دارو، رنگ، مواد نگهدارنده یا حیوانات

    داروهایی که مصرف می کنید، از جمله مکمل های گیاهی

    بیماری های اخیر، جراحی ها یا سایر شرایط پزشکی

    سابقه آسم و تب یونجه

    سابقه بیماری قلبی، دیابت، بیماری کلیوی، مشکلات تیروئید یا کم خونی داسی شکل

    عوارض جانبی و واکنش های نامطلوب و آلرژیک

    مواد کنتراست سولفات باریم

    اگر این عوارض جانبی خفیف مواد حاجب باریم سولفات شدید شد یا از بین نرفت، باید به پزشک خود اطلاع دهید:

    گرفتگی معده

    اسهال

    حالت تهوع

    استفراغ

    یبوست

    فوراً در مورد هر یک از علائم زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

    خارش

    سرخ پوست

    تورم گلو

    مشکل در تنفس یا بلع

    گرفتگی صدا

    تحریک

    گیجی

    ضربان قلب سریع

    رنگ پوست مایل به آبی

    شما در معرض خطر بیشتری برای واکنش نامطلوب به مواد کنتراست باریم سولفات هستید اگر:

    سابقه آسم، تب یونجه یا سایر آلرژی‌ها دارید که خطر واکنش آلرژیک به مواد افزودنی موجود در عامل باریم سولفات را افزایش می‌دهد.

    شما مبتلا به فیبروز کیستیک هستید که خطر انسداد روده کوچک را افزایش می دهد.

    شما به شدت کم آب هستید، که ممکن است باعث یبوست شدید شود.

    شما دچار انسداد یا سوراخ شدن روده هستید که ممکن است توسط یک عامل باریم سولفات بدتر شود.

    مواد کنتراست مبتنی بر ید

    درصد بسیار کمی از بیماران ممکن است یک واکنش تاخیری همراه با بثورات ایجاد کنند که می تواند ساعت ها تا روزها پس از معاینه تصویربرداری با ماده حاجب مبتنی بر ید رخ دهد. بیشتر آنها خفیف هستند، اما بثورات شدید ممکن است پس از مشورت با پزشک خود نیاز به دارو داشته باشند

     

    اگر این عوارض جانبی خفیف یا متوسط ​​مواد حاجب مبتنی بر ید شدید شد یا از بین نرفت، باید به پزشک خود اطلاع دهید:

     

    واکنش های خفیف عبارتند از:

    تهوع و استفراغ

    سردرد

    خارش

    گرگرفتگی

    بثورات پوستی خفیف یا کهیر

    واکنش های متوسط ​​عبارتند از:

    بثورات پوستی شدید یا کهیر

    خس خس سینه

    ریتم غیر طبیعی قلب

    فشار خون بالا یا پایین

    تنگی نفس یا مشکل در تنفس

    فوراً در مورد هر یک از علائم زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    واکنش های شدید عبارتند از:

    مشکل در تنفس

    ایست قلبی

    تورم گلو یا سایر قسمت های بدن

    تشنج

    فشار خون پایین عمیق

    نفروپاتی ناشی از کنتراست

    بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه (کلیه) باید قبل از دریافت مواد حاجب مبتنی بر ید توسط ورید یا شریان مورد توجه ویژه قرار گیرند. چنین بیمارانی در معرض خطر ابتلا به نفروپاتی ناشی از ماده حاجب (CIN) هستند، وضعیتی که در آن عملکرد کلیه که قبلاً دچار اختلال شده است طی چند روز پس از تجویز ماده حاجب بدتر می شود. بیشتر تحقیقاتی که CIN را با مواد حاجب مبتنی بر ید مرتبط می‌کند، بر اساس مواد حاجب قدیمی‌تری است که دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، و برخی از مطالعات اخیر هیچ افزایش خطر CIN را در بیمارانی که مواد حاجب مبتنی بر ید دریافت کرده‌اند، نشان نداده‌اند. اگر عملکرد کلیه شما مختل شده باشد، پزشک مزایای سی تی کنتراست تقویت شده را در برابر هر خطری ارزیابی می کند.

    بیماران در معرض خطر

    برخی از شرایط خطر واکنش آلرژیک یا نامطلوب به مواد حاجب مبتنی بر ید را افزایش می دهند. افزایش خطر واکنش آلرژیک یا نامطلوب به ماده حاجب لزوماً به این معنی نیست که بیمار نمی تواند تحت معاینه تصویربرداری با مواد حاجب قرار گیرد. گاهی اوقات داروها قبل از تجویز ماده حاجب برای کاهش خطر واکنش آلرژیک در بیماران مستعد تجویز می شوند.

    شرایطی که ممکن است خطر را افزایش دهد عبارتند از:

    واکنش های نامطلوب قبلی به مواد حاجب مبتنی بر ید

    سابقه آسم

    سابقه آلرژی

    بیماری قلبی

    کم آبی بدن

    کم خونی داسی شکل، پلی سیتمی و میلوما

    بیماری کلیوی

    استفاده از داروهایی مانند مسدود کننده های بتا، NSAID ها، اینترلوکین 2

    دریافت مقدار زیادی ماده حاجب در 24 ساعت گذشته

    MR-Gadolinium

    ماده حاجب مورد استفاده در ام آر آی (تصویربرداری تشدید مغناطیسی) به نام گادولینیوم نسبت به مواد مبتنی بر ید که برای اشعه ایکس و سی تی اسکن استفاده می شود، کمتر احتمال دارد که واکنش آلرژیک ایجاد کند. به ندرت، بیماران به مواد حاجب مبتنی بر گادولینیوم حساسیت دارند و دچار کهیر و خارش چشم می شوند. واکنش ها معمولا خفیف هستند و به راحتی با دارو کنترل می شوند. واکنش های شدید نادر است.

    فیبروز سیستمیک نفروژنیک (NSF)، ضخیم شدن پوست، اندام ها و سایر بافت ها، یک عارضه نادر در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی است که تحت MR با ماده حاجب قرار می گیرند. ممکن است در برخی از بیماران مبتلا به بیماری شدید کلیوی از مواد حاجب مبتنی بر گادولینیوم خودداری شود.

    شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد پس از MRI ​​با کنتراست، ممکن است آثار کوچکی از گادولینیوم در اندام‌های مختلف بدن، از جمله مغز، باقی بماند. در حالی که هیچ اثر منفی شناخته شده ای از این وجود ندارد، پزشک شما ممکن است هنگام انتخاب ماده حاجب، احتباس گادولینیوم را در نظر بگیرد. بسیاری از مواد کنتراست مبتنی بر گادولینیوم موجود است که هر کدام مشخصات ایمنی خاص خود را دارند. تصمیم گیری در مورد استفاده از مواد ممکن است تحت تأثیر بخشی از بدن که تصویربرداری می شود، هزینه مواد و عوامل دیگر باشد. این تصمیمات به ویژه در بیمارانی که احتمالاً تحت چندین اسکن MRI با مواد حاجب مبتنی بر گادولینیوم قرار می گیرند، مانند بیماران اطفال، بیماران سرطانی و افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بسیار مهم است.

    قبل و بعد از دریافت ماده حاجب چه چیزی را تجربه خواهم کرد؟

    ماده کنتراست خوراکی و رکتال باریم سولفات

    اگر در طول معاینه از ماده حاجب سولفات باریم (به صورت خوراکی یا مقعدی) استفاده شود، از شما خواسته می شود تا چند ساعت قبل از شروع امتحان غذا نخورید. اگر ماده حاجب از طریق رکتوم داده شود، ممکن است از شما خواسته شود که روده بزرگ خود را با رژیم غذایی و داروی خاصی (احتمالاً شامل تنقیه) قبل از معاینه پاکسازی کنید.

    اگر ماده حاجب را قورت دهید، ممکن است طعم آن کمی ناخوشایند باشد. با این حال، اکثر بیماران به راحتی می توانند آن را تحمل کنند.

    اگر ماده حاجب شما توسط تنقیه داده شود، می توانید انتظار داشته باشید که احساس پری شکم و نیاز فزاینده به دفع مایع را تجربه کنید. ناراحتی خفیف مدت زیادی طول نخواهد کشید.

    این ایده خوبی است که پس از معاینه تصویربرداری حاوی ماده حاجب بر پایه باریم، مایعات مصرفی خود را افزایش دهید تا به حذف ماده حاجب از بدن شما کمک کند.

    مواد کنتراست باریم سولفات با مدفوع از بدن دفع می شوند. می توانید انتظار داشته باشید که حرکات روده برای چند روز سفید باشد. برخی از بیماران ممکن است در 12 تا 24 ساعت اول تغییراتی را در الگوی حرکات طبیعی روده خود تجربه کنند.

     

    مواد کنتراست مبتنی بر ید

    هنگامی که یک ماده حاجب مبتنی بر ید به جریان خون شما تزریق می شود، ممکن است احساس گرما و برافروختگی و طعم فلزی در دهان داشته باشید که برای چند دقیقه طول می کشد.

    سوزن ممکن است هنگام وارد کردن آن باعث ناراحتی شما شود. پس از برداشتن آن، ممکن است مقداری کبودی را تجربه کنید.

    این ایده خوبی است که پس از معاینه تصویربرداری حاوی ماده حاجب مبتنی بر ید، مایعات مصرفی خود را افزایش دهید تا به حذف ماده حاجب از بدن شما کمک کند.

    مواد کنتراست مبتنی بر گادولینیوم

    هنگامی که گادولینیوم تزریق می شود، احساس خنکی در محل تزریق، معمولاً بازو برای یک یا دو دقیقه طبیعی است.

    سوزن ممکن است هنگام وارد کردن آن باعث ناراحتی شما شود. پس از برداشتن آن، ممکن است مقداری کبودی را تجربه کنید.

    برای تمام تجویزهای فوق از مواد حاجب (سولفات باریم، بر پایه ید، و بر پایه گادولینیوم):

    اگر آرامبخش نشده اید، دوره نقاهت لازم نیست. می توانید بلافاصله پس از امتحان فعالیت های معمول و رژیم غذایی عادی خود را از سر بگیرید. افزایش مصرف مایعات به حذف مواد کنتراست از بدن شما کمک می کند. 

    حاملگی و مواد حاجب

    قبل از هر معاینه تصویربرداری، زنان باید در صورت وجود هرگونه احتمال باردار بودن، همیشه به پزشک یا تکنسین اشعه ایکس اطلاع دهند. از بسیاری از آزمایش های تصویربرداری و تجویز مواد حاجب در دوران بارداری برای به حداقل رساندن خطر برای نوزاد اجتناب می شود.

     

    برای تصویربرداری CT، اگر یک زن باردار باید تحت تصویربرداری با ماده حاجب مبتنی بر ید قرار گیرد، بیمار باید با پزشک ارجاع کننده و رادیولوژیست خود صحبت کند تا خطرات و مزایای بالقوه اسکن کنتراست را درک کند.

     

    برای تصویربرداری MR، معمولاً به دلیل خطر ناشناخته برای نوزاد، از تجویز ماده حاجب گادولینیوم اجتناب می شود. با این حال، ممکن است زمانی استفاده شود که اطلاعات مهم را فقط با استفاده از ماده حاجب مبتنی بر گادولینیوم به دست آوریم.

     

    مواد حاجب داخل وریدی (ید و گادولینیوم) و شیردهی:

    تولید کنندگان کنتراست داخل وریدی دستورالعمل های ویژه ای را برای مادرانی که شیر می دهند ارائه می دهند. آنها توصیه می کنند که مادران نباید به مدت 24 تا 48 ساعت پس از تجویز ماده حاجب به نوزاد خود شیر دهند. با این حال، هم کالج آمریکایی رادیولوژی (ACR) و هم انجمن اروپایی رادیولوژی ادراری تناسلی خاطرنشان می کنند که داده های موجود نشان می دهد که ادامه شیردهی پس از دریافت حاجب داخل وریدی بی خطر است. کتابچه راهنمای رسانه های کنتراست از ACR بیان می کند:

     

    "بررسی متون شواهدی نشان نمی‌دهد که مصرف خوراکی مقدار ناچیزی از ماده حاجب گادولینیوم که در شیر مادر ترشح می‌شود توسط یک نوزاد، اثرات سمی ایجاد می‌کند. بنابراین، ما معتقدیم که داده‌های موجود نشان می‌دهد که این ماده برای مادر بی‌خطر است. و شیرخوار پس از دریافت چنین عاملی به شیردهی ادامه دهد.

     

    اگر مادر همچنان نگران هرگونه عوارض احتمالی باشد، باید به او فرصت داده شود تا پس از دریافت ماده حاجب گادولینیوم، تصمیم آگاهانه ای در مورد ادامه یا پرهیز موقت از شیردهی بگیرد. در صورت تمايل مادر، با بيان فعال و دور انداختن شير مادر از هر دو سينه در آن دوره، به مدت 24 ساعت از شيردهي خودداري مي كند. با پیش بینی این موضوع، او ممکن است بخواهد قبل از مطالعه حاجب از پمپ سینه برای دریافت شیر ​​برای تغذیه نوزاد در طول دوره 24 ساعته پس از معاینه استفاده کند.

  • سونوگرافی چیست؟

    سونوگرافی چیست؟ سونوگرافی تشخیصی را به عنوان یک بررسی پزشکی تعریف می کند که از امواج صوتی با فرکانس بالا (سونوگرافی) برای ارزیابی اندام ها، بافت ها و جریان خون در داخل بدن و تولید تصاویر استفاده می کند. امواج صوتی تصاویر اولتراسوند از آنچه در داخل بدن می گذرد ایجاد می کند.

     پزشکان از سونوگرافی در زنان، مردان و کودکان برای به دست آوردن بینش پیشرفته در مورد عملکرد درونی بدن استفاده می کنند. در واقع، پس از معاینه اشعه ایکس، سونوگرافی پرکاربردترین شکل تصویربرداری تشخیصی است که امروزه در دسترس است.

    sonography/سونوگرافی چیست؟

      اگر سوالی در مورد سونوگرافی دارید و یا پزشک برایتان سونوگرافی تجویز کرده است می توانید با ما در مرکز سونوگرافی و رادیولوژی الوند تماسبگیرید.

    با استفاده از سونوگرافی، پزشکان می‌توانند انواع شرایط سلامت زنان از بیماری قلبی گرفته تا ناهنجاری‌های سینه تا چندین مشکل زنان را به دقت بررسی کنند و در عین حال روش‌های تهاجمی را محدود کنند.

    سونوگرافی می تواند به تشخیص طیف گسترده ای از شرایط در مردان کمک کند، از بیماری قلبی گرفته تا ناهنجاری های غده پروستات یا بیضه ها. در مورد کودکان، پزشکان معمولا از سونوگرافی برای تشخیص انواع بیماری ها و اختلالات استفاده می کنند. یک پزشک ممکن است از سونوگرافی برای بررسی دستگاه گوارش کودک از نظر علائم آپاندیسیت یا ساختار استخوان نوزاد برای مشکلات هم ترازی مانند دررفتگی مادرزادی لگن یا اسپینا بیفیدا استفاده کند. معاینه اولتراسوند سر می تواند هیدروسفالی (آب روی مغز)، خونریزی داخل جمجمه (خونریزی در جمجمه) و سایر شرایط سر را تشخیص دهد.

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    علیرغم سیستم های پیشرفته و پیشرفته امروزی، سونوگرافی همچنان علمی است که بر اساس موج صوتی ساده ساخته شده است. پزشکان با ارسال امواج صوتی با فرکانس بالا به بدن، پژواک هایی را که از بافت ها و اندام های بدن منعکس می شود، به تصاویر رنگارنگ و بصری تبدیل می کنند که اطلاعات پزشکی ارزشمندی را ارائه می دهند. بیماری قلبی، سکته مغزی، ناهنجاری‌های شکم یا دستگاه تناسلی، سنگ‌های صفراوی، آسیب کبدی و اختلال عملکرد کلیه، همگی نشانه‌های آشکاری دارند که سونوگرافی می‌تواند به شناسایی آنها کمک کند.

    سونوگرافی ایمن، مقرون به صرفه و غیر تهاجمی نیز قابل حمل است. بیماران بسیار بیمار یا شکننده، که ممکن است نتوانند بدون خطر آسیب بیشتر به آزمایشگاه رادیولوژی سفر کنند، می‌توانند آزمایشگاه را برایشان چرخاند. سونوگرافی به پزشکان کمک می کند تا تشخیص دهند و بهترین و موثرترین وسیله ممکن برای دستیابی به سلامت را تعیین کنند.

    در طول معاینه اولتراسوند، یک متخصص سونوگرافی از ابزاری به نام مبدل یا پروب در ناحیه مورد بررسی بدن بیمار استفاده می کند. این کاوشگر صدایی با فرکانس بالا منتشر می کند که برای گوش انسان قابل شنیدن نیست. همانطور که کاوشگر به اطراف حرکت می کند، پژواک هایی را ضبط می کند، زیرا امواج صوتی به دستگاه اولتراسوند باز می گردند تا اندازه، شکل و قوام بافت های نرم و اندام ها را تعیین کنند. این اطلاعات در زمان واقعی برای تولید تصاویر بر روی صفحه نمایش کامپیوتر ارسال می شود.

    معاینات اولتراسوند اطلاعات کلیدی تشخیصی را در مورد وضعیت پزشکی بیمار به پزشکان ارائه می دهد و به درمان و مراقبت از آنها کمک می کند. سونوگرافی های تشخیصی پزشکی توسط پزشکان درخواست داده می شود، توسط سونوگرافیست ها انجام می شود و توسط رادیولوژیست یا سایر متخصصان پزشکی با تخصص در زمینه سونوگرافی تفسیر و گزارش می شود. سونوگرافیست ها متخصصان پزشکی هستند که برای انجام این آزمایشات آموزش دیده اند.

    نقش یک متخصص سونوگرافی

    سونوگرافی کارآگاهان پزشکی هستند. آنها از آموزش اولتراسوند، مهارت‌های فنی و درک بدن انسان و سیستم‌های آن برای تصمیم‌گیری در مورد طبیعی یا غیرعادی بودن ساختارها استفاده می‌کنند و با یافتن سرنخ‌هایی در طول معاینه، تحقیقات خود را تطبیق می‌دهند. این اطلاعات سپس توسط پزشکان برای تعیین درمان لازم یا اقدامات بعدی برای بیمار استفاده می شود.

    کیفیت معاینه سونوگرافی بسیار به مهارت سونوگرافیست که اسکن را انجام داده است بستگی دارد. اگر آنها کارآگاه بزرگی نباشند که تمام شواهد را در اختیار بگیرد و همه سرنخ ها را پیدا کند، پس حل پرونده دشوار است. همچنین، هیچ دو مورد یکسان نیستند، بنابراین روز سونوگرافی هرگز کسل کننده نیست.

    نقش سونوگرافی تشخیصی پزشکی حرفه ای متنوع و پویا است و سونوگرافیست ها در بسیاری از زمینه های مراقبت های بهداشتی فعال هستند. این متخصصان بهداشتی متحد در مراکز مختلف مراقبت های بهداشتی به کار گرفته می شوند. بیمارستان ها همه رده های سونوگرافی را استخدام می کنند. سونوگرافیست های عمومی اغلب در بخش های تصویربرداری تشخیصی عمومی کار می کنند. سونوگرافی قلب و عروق ممکن است در بخش قلب و عروق یا واحدهای عروقی مراکز مراقبت عالی کار کنند. کلینیک ها بر اساس تمرکز خود در زمینه مراقبت از بیمار، فرصت های شغلی متنوعی را ارائه می دهند. سونوگرافیست ها همچنین ممکن است مربیان، متخصصان برنامه یا نمایندگان فروش در شرکت های تجهیزات پزشکی شوند یا در تحقیقات شرکت کنند.

    در معاینه سونوگرافی چه انتظاری داریم

    اگر پزشک شما را برای معاینه سونوگرافی ارجاع دهد، در اینجا چیزی است که باید بدانید. اولاً، سونوگرافی زمانی که توسط سونوگرافیست واجد شرایط و معتبر استفاده شود و به درستی تحت نظارت باشد، ایمن در نظر گرفته می شود.

    قبل از رفتن، بیمارستان یا کلینیک ممکن است اطلاعاتی در مورد آمادگی برای معاینه سونوگرافی به شما ارائه دهد. این دستورالعمل ها می تواند برای داشتن یک تست کامل و بهینه ضروری باشد، بنابراین لطفاً آنها را دنبال کنید. سونوگرافی یک معاینه پزشکی است، و در مرکز از شما خواسته می‌شود که درباره اطلاعات سلامتی خود صحبت کنید و ممکن است از شما خواسته شود که لباس‌ها را تنظیم/درآورید یا لباس‌های خود را عوض کنید.

    در ابتدای معاینه سونوگرافی، باید انتظار داشته باشید که یک متخصص سونوگرافی سوالات مربوط به اسکنی را که توسط پزشک دستور داده شده است بپرسد تا درک بهتری از وضعیت داشته باشد. برخی از رایج ترین معاینات اولتراسوند عبارتند از: شکم، لگن، رحم و لوله های فالوپ، تیروئید، کیسه بیضه، سینه، ساختار اسکلتی- عضلانی، قلب (قلب)، شریان ها و وریدها. از آنجایی که کیفیت یک امتحان به شدت به آموزش و مهارت سونوگرافیست شما بستگی دارد، می توانید بپرسید که آیا آنها دارای مدرک هستند یا خیر.

    سپس سونوگرافیست ژل اولتراسوند و پروب را مستقیماً روی ناحیه مورد نظر قرار می دهد و شروع به حرکت پروب و تنظیم دستگاه می کند تا بهترین دید را از ناحیه تحت بررسی داشته باشد. در طول بررسی، تصاویری از آنچه سونوگرافیک می بیند گرفته می شود تا به پزشکان نشان داده شود. معاینات سونوگرافی زمان بر است. زمان اسکن بسته به امتحان متفاوت است و می تواند از حدود 25 دقیقه تا بیش از یک ساعت و نیم متغیر باشد.

    افراد پشتیبان بیمار ممکن است در طول معاینه شما اجازه ورود به اتاق اسکن را نداشته باشند، بسته به خط مشی سایت، به سونوگرافیست اجازه می دهد تا به طور کامل بر معاینه تمرکز کند. برای اسکن های مامایی، پس از انجام بخش فنی معاینه، افراد پشتیبانی ممکن است اجازه ورود به اتاق را داشته باشند.

    سونوگرافیک خلاصه ای از آنچه دیده اند تهیه می کند و این به همراه تصاویر برای گزارش نهایی به پزشک منتقل می شود. پزشکی که گزارش معاینه اولتراسوند را تهیه می کند به یافته های سونوگرافیک در مورد تاریخچه، علائم و تحقیقات بیمار تکیه می کند.

    وظیفه سونوگرافیست که نتایج معاینه شما را در اختیار شما قرار دهد. پزشک نتایج را معمولاً در قرار ملاقات بعدی به شما می دهد.

     

    تاریخچه سونوگرافی

    سال 1998 پنجاهمین سالگرد سونوگرافی تشخیصی بود. از اواخر دهه 1940، زمانی که اسکن روی بیماران نشسته در برجک های تفنگ پر از آب انجام شد تا اواخر دهه 1990، زمانی که داپلر رنگی (همانطور که در گزارش های هواشناسی تلویزیون دیده می شود) رنگ را به تصاویر سیاه و سفید معرفی کرد، سونوگرافی همیشه در خط مقدم بود.

    پزشکی مدرن

     اولین شکل اولتراسوند، به نام SONAR، در کشتی های جنگی در طول جنگ جهانی دوم برای جهت یابی در دریاها با جهش امواج صوتی از کف اقیانوس و تفسیر پژواک استفاده شد. در اواخر دهه 1940، دانشمندان آزمایش این امواج صوتی را به عنوان روشی جدید برای تصویربرداری از بدن انسان شبیه به اشعه ایکس آغاز کردند. در دهه‌های 1950 و 1960، پزشکان از سونوگرافی برای بیماران قلبی استفاده می‌کردند، در حالی که در موارد مامایی، زنان و زایمان و کاربردهای شکمی نیز فعالیت می‌کردند. این تصاویر اولیه شبیه یک خروجی لرزه نگار (یک رکورد از یک زلزله) با خوشه ها و خطوط بودند که امواج صوتی بازگشتی را به تصویر می کشیدند. در دهه 1970، تصویربرداری در مقیاس خاکستری معرفی شد که اولین فرصت را برای پزشکان فراهم کرد تا مقطعی از آناتومی یک فرد را ببینند. در اوایل دهه 1980، نرم افزارهای کامپیوتری به فناوری اولتراسوند ملحق شدند تا عصر اولتراسوند مدرن را آغاز کنند. امروزه سونوگرافی یک ابزار تشخیصی پیچیده و یکپارچه کامپیوتری است که بینش بصری پویا و واضحی را در مورد بدن انسان ارائه می دهد.

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم ، الاستوگرافی ، اکوی قلب جنین

    زنان و زایمان

    یک پزشک می تواند از سونوگرافی برای تشخیص طیف وسیعی از بیماری های زنان استفاده کند. برای افرادی که درد لگن را تجربه می کنند، سونوگرافی ممکن است به عنوان بخشی از یک معاینه استاندارد لگن برای یافتن یا رد شرایطی مانند خونریزی داخلی، بیماری التهابی لگن، آبسه، توده های لگنی و اندومتریوز استفاده شود.

    اگر پزشکان به هر یک از این مشکلات مشکوک شوند، معاینه اولتراسوند می تواند این نگرانی ها را تایید یا شناسایی کند. سونوگرافی همچنین می تواند به رفع مشکلات ناباروری کمک کند. سیستم‌های جدید اولتراسوند با وضوح بالاتر به پزشکان اجازه می‌دهند تا به طور ایمن سیستم تولید مثل را در مراحل اولیه رشد جنین در فرآیند باروری بررسی و بررسی کنند.

     

    بارداری

    سونوگرافی می تواند در بارداری پرخطر مفید باشد. پزشکان با بررسی اندازه دهانه رحم می توانند زایمان زودرس را پیش بینی کنند. آنها همچنین می توانند باز بودن لوله فالوپ را غربالگری کنند و حاملگی خارج از رحم را تشخیص دهند (زمانی که تخمک بارور شده در خارج از رحم رشد می کند).

     

    تصویربرداری از جنین

    از آنجایی که اولتراسوند از امواج صوتی برای ایجاد تصاویر خود استفاده می کند، نشان داده شده است که هم برای مادر و هم برای کودک بی خطر است. معاینه کامل جنین با استفاده از سونوگرافی شامل تصویربرداری از سر، قلب، کلیه ها، ستون فقرات، معده، بند ناف، مثانه و جفت نوزاد برای تعیین وجود هر گونه ناهنجاری است. از همین معاینه جنین نیز می توان برای بررسی احتمال چند قلو، جهت گیری غیرعادی و در صورت قرارگیری صحیح جنین، جنسیت را نیز تعیین کرد. با اندازه گیری جنین، پزشک می تواند سن حاملگی نوزاد را نیز تعیین کند تا به تاریخ بارداری کمک کند.

    در برخی موارد، در اوایل سه ماهه اول، ممکن است یک معاینه ویژه با استفاده از یک مبدل آندوواژینال (داخل واژن) برای بررسی شرایطی که با معاینه استاندارد و پرکاربرد ترانس شکمی (خارج شکم) به راحتی قابل تشخیص نیستند، انجام شود.

     

    تصویربرداری از سینه

    بعد از سرطان پوست، سرطان سینه شایع ترین نوع سرطان در بین زنان است. بر اساس گزارش بنیاد سرطان سینه سوزان جی کومن، هر ساله در ایالات متحده بیش از 200000 زن به سرطان سینه تهاجمی و 64000 زن مبتلا به سرطان پستان غیرتهاجمی تشخیص داده می شوند. همچنین سالانه بیش از 2000 مورد در مردان مبتلا به سرطان سینه در ایالات متحده تشخیص داده می شود. داده ها نشان می دهد که 95 درصد از بیمارانی که سرطان آنها در مراحل اولیه تشخیص داده می شود، نسبت به بیمارانی که سرطان آنها در مراحل بعدی تشخیص داده می شود، نرخ بقای بیشتری دارند.

    به عنوان کمکی برای ماموگرافی، سونوگرافی می تواند یک برنامه تصویربرداری اولیه از پستان برای زنان زیر 40 سال باشد که سینه های متراکم دارند، یا کاشت سینه دارند، یا شیر می دهند. سونوگرافی همچنین می‌تواند به پزشکان در ارزیابی توده‌هایی که در ماموگرافی شناسایی می‌شوند کمک کند، به تشخیص کیست‌ها و راهنمایی بیوپسی پستان کمک کند. اگر 35 سال یا بیشتر دارید، پزشکان هر سال معاینه پستان را به عنوان بخشی از برنامه بهداشتی روتین شما پیشنهاد می کنند.

     

    بیماری قلبی

    بر اساس گزارش انجمن قلب آمریکا، بیماری های قلبی عروقی عامل اصلی مرگ و میر در سراسر جهان است و 17.3 میلیون مرگ در سال را شامل می شود. زمانی که همه انواع سرطان با هم ترکیب شوند، بیماری قلبی قاتل شماره 1 زنان است.

    با استفاده از اولتراسوند، پزشکان می‌توانند نقاط مشکل‌ساز را مشخص کنند و بیماران از بیماری‌های قلبی خطرناک و همچنین سکته مغزی و فشار خون بالا اجتناب کنند. با استفاده از سونوگرافی، پزشک می تواند از عضله قلب تصویربرداری کند تا آسیب، نقایص مادرزادی یا ناهنجاری های ارثی را تشخیص دهد. با تصویربرداری از شریان کاروتید با استفاده از سونوگرافی داپلر رنگی، پزشکان می توانند ایجاد پلاک را که پیش ساز بیماری بالقوه و کشنده عروق کرونر است، بررسی کنند. در برخی موارد، این می تواند به پیش بینی شانس ابتلا به بیماری عروق کرونر کمک کند و به پزشکان این فرصت را می دهد تا گزینه های درمانی اولیه را تجویز کنند.

     

    سرطان پروستات

    طبق گزارش بنیاد سرطان پروستات، سرطان پروستات شایع ترین سرطان غیر پوستی در بین مردان آمریکایی است و از هر هفت مرد یک نفر در طول زندگی به آن مبتلا می شود. سن بالا، نژاد آفریقایی آمریکایی و سابقه خانوادگی سرطان پروستات همگی می توانند شانس تشخیص این بیماری را افزایش دهند.

    همانند سایر سرطان ها که علت آن ناشناخته است، تشخیص زودهنگام با ارزش ترین سلاح در این نبرد است. اگر مشکوک به مشکلی در پروستات باشد، سونوگرافی می تواند به پزشک یا رادیولوژیست اجازه دهد تا نمونه بافت یا بیوپسی را از نواحی پروستات به طور دقیق تهیه کند. این معاینه با استفاده از یک کاوشگر کوچک انجام می شود و ممکن است همراه با سایر معاینات، از جمله آزمایش خون مهم آنتی ژن اختصاصی پروستات (PSA) انجام شود. اکثر مردان مبتلا به سرطان پروستات سطوح بالایی از آنتی ژن اختصاصی پروستات را نشان می دهند، پروتئینی که توسط غده پروستات تولید می شود.

     

    مقالات پیشنهادی  : سونوگرافی آنومالی ، سونوگرافی غربالگری ، سونوگرافی خانم 

    عضلانی اسکلتی

    سونوگرافی می تواند برای تعیین آسیب بافت نرم مانند آسیب عصبی، گانگلیون ها (تومورهای در حال رشد روی تاندون) یا سایر آسیب های سطحی استفاده شود. سونوگرافی به پزشکی ورزشی اجازه می دهد تا آسیب های مرتبط با ورزش را بررسی کند، مانند رباط های تحت فشار در زانو یا روتاتور کاف آسیب دیده. توانایی مشاهده دقیق تاندون‌های متحرک دست برای جراحان ارتوپدی و دست از مزایای بالینی قابل توجهی برخوردار است. با استفاده از سونوگرافی، پزشکان می توانند ساختارهای داخلی اعصاب مچ دست را ببینند تا مشخص کنند که آیا آنها به دام افتاده اند یا متورم شده اند که به طور بالقوه باعث ایجاد سندرم تونل کارپال می شود. آسیب‌های عضلانی به مچ پا، لگن، زانو یا آرنج نیز می‌تواند با استفاده از این روش تشخیصی قابل حمل و ایمن برطرف شود.

    نقش فعالی در معاینه سونوگرافی خود داشته باشید

    به عنوان یک بیمار، شما باید نقش فعالی در حصول اطمینان از اینکه سونوگرافی شما بیشترین اطلاعات تشخیصی ممکن را ارائه می دهد، داشته باشید. این کار با پرسیدن سؤالاتی در مورد آنچه درگیر است و پیروی از دستورالعمل های پزشک در مورد روش های قبل از معاینه، مانند نوشیدن آب قبل از معاینه زایمان، شروع می شود.

     

    این همچنین شامل درخواست برای انجام معاینه توسط یک سونوگرافیست معتبر نیز می شود. ثبت سونوگرافی پزشکی تشخیصی آمریکا که صلاحیت سونوگرافیست ها را آزمایش می کند، بیش از 90000 سونوگرافیست را برای انجام معاینه اولتراسوند گواهینامه صادر کرده است. پس از دریافت گواهی، این افراد از اعتبارنامه استفاده می کنند، درست مانند پرستاران که از اعتبار RN استفاده می کنند. چهار مدرک RDMS - سونوگرافی تشخیصی پزشکی ثبت شده است. RDCS - سونوگرافی تشخیصی قلب ثبت شده. RVT - متخصص عروق ثبت شده؛ و RPVI - پزشک ثبت شده در تفسیر عروق.

© 2022 ;کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت نزد سونوگرافی و رادیولوژی الوند محفوظ می باشد. طراحی ، توسعه و راه اندازی توسط : OFOGHIT